*o HistoriaP 



L A N T A R U M. 



* 5. Rubia argentea Cretica Alpin. exot. Park. Cruciata argentea. 



Alpin. 

 En^ceparva, longa, tenui, exili multos furculos redos, gracilesj femidodrantalis altitudinis pro- 

 ducit, romsRubixiylveftns mollibus, parvis, oblongis, argenteiSj Ienibus, fimul ab eodem exortu 

 quatuor ex oppofito, aequahbus mtervalhs dense ftellarum modo furculos conveftientibus* Inter 

 qua: Clinopodn Cretici modo pauci, exilefque>jW* flavefcentes eernuntur. Tota plantaeft ino- 

 dora^ guftu adftringens. 



Caf. IV. 

 De Rubia tinttorumfeu Erythrodano. 



RUbia Latinisj Graecis 'Efu$eJ<fovw a. rubro radicis colore di£ta eft. 

 Quxcunque ergo in hoc genere rubro radiciscolore fiint Rubias appellandas duximus. 



I. Rubia tinBorum Ger. fativa J. B. major fativa five hortenfis Park. tinclorum fativa C B 



S©ai>&er. 



J.B. 

 Sarmenta longa producit, quadrata, uncinulis crebris hamata, geniculata; ad quorum fingulos 

 noiosfolia rotatim radiata circumponuntur, Aparines modo, fed mrJtis numeris majora, confimi- 

 Iiter afpera, hifpidis crenulis per ambitum incifa, veftibus tenaciter hxrentia: ex quorum alis pe- 

 dicuU exeunt flores fuftinentes ex luteo herbidos, ftellatos, tetrapetalos [pentapetalos J. B. q.] 

 apicuhs luteis : quibus femina fuccedunt rotunda, per maturitatem nigra. Radices fubfunt nume- 

 rofa:, reptantes, fucculeiita:, ruftle miniataeve, dura lignosa matrice fardae, fapore mixto dulci, a- 

 cerbo&fiibamaro. 

 In hortis colitur magna copia ad lanas tingendas. 

 Vires & Rubia tin&orum vulneranis potionibus admifcetur. An vero abftergat & aperiat, an potius ad- 



v f w - ftringatcontrovertitur. Qui adftri&ionem ei attribuunt adversus fluxum meniium, hamiorrhoidas 



Scdyfenterias propinant: qui aperiendi facultatem, in I&erOj Hydrope, Urina obftru£ta & fan- 

 guine coagulato exhibent. Et Fortafte utriufque quahtatis particeps eft, primo aperientis, poftea 

 adftringentis, quemadmodum Rhabarbarum. Quaxunque enim tingendo idonea fiint, tenuium 

 partium merito cenfentur, adeoque facile penetrant Sc obftru&iones referant : & pleraque ejuf- 

 modi.menfes & unnam cient, &i&ero conducunt. Exaltera vero parte fapor acerbus facultatem 

 adftri&oriam indicat. 



A tin&oribus adhibetur hujus radix ad coloris rubri prxparationem. 



ExpetunturfoliaSenenfibusmulieribusad ftanneavafa detergenda: fiquidem mirum di&u quam 

 pulcherrime nitefcant quse Rubiam fuennt experta. 



A. %. Rubia fylvefiris afpera, qua: fjhefiris Diofcoridis C. B. fylveliris Monfpellulana Major 

 J. B. fylvefins Park. Wi\b fl^Htelf. 



Lluic folia quam Rubiae fativx minora funt ; & atrovirentia, cum fativa; pallidiora fint. Vere 

 flores profert parvos, luteos : Fru<aum fert aeftate &autumno, qui per hyemem durat : fed nec ipfa 

 herba inarefcit. Inter fepes minor eft & afperior fativa. Folia circa nodos quatuor,mod6 fex nota- 

 vit D. Magnol. 



Nos olim Rubiam fylveftrem a. fativa cultura tantiim & accidentibus inde ortis difterre exiftima- 

 vimus ; nunc tamen a D. Newton melius edo&i, mutata fententia, fpecie diverfam agnofcimus. 

 Rubia? enim fativae tota fuperficies ad radicem ufque quotannis emoritur, cum hujus (ut diximus) 

 per hyemem durat ; ne alias diftinitionis notas fupenus addudas repetam. 



Rubia fylveftns non tantum in rupe S. Vincentii prope Briftolium oritur, fed etiam in rupibus 

 Locus. prope Beddifordiam & per totam fere Devoniam m fepibus copiose. 



* 5. Rubia montana angufiifolia C. B. Rubia fylvefiris longioribus foliis Parlt. 



C.B. 



Radicem habet rufefcentemj fibrofam : caules cubito altioreSj kves, rotundos., ftriatosj genicula- 

 tos : folia ad quodlibet internodium longa^ angufta, Gallii forma, fena, feptena, in orbem difpoiita 

 & rigidiufculaj caulem ambiunt : ad mternodia breviMimi ramuli exurgunt; ipfe vero caulis in ra- 

 mulosplures brachiatui-j quorum fiimmis/oyc«/« frequentesj albij quadrifolii infident, quibus/www* 

 minuta rotunda, quodlibet fuo pediculo donatum a fiiccedunt. [Sufpicor feimna bina finguljs flof- 

 culis fuccederej & pediculis mfidere.] 

 Locus. Hanc apud nos in afperis collibus legimus. 



' 4. Ru- 



