4-86 



H 1 S T O R I A PlANTARUM. 



montis fylvae vicinisj&c. Quin & pratcedentem non longe a Monfpelio in defcenfu montis Capou- 

 ladeu, in locisquse vulgo vocant las rompudes Maio 8c Junio menfibus cum fpica copiofam collegit 

 D. Magnol. 

 Varictas. Aliam praterea feu fpeciemj feu varietatem hujus plantse proponit idem P. Magpol, quam Ru- 



biam fpicatam repentem vocat, a praxedentibus in eo diverfam quod reperet, cum ilke reds fint, 

 quodque fpics in ifra multo mapres, longiores & frequentiores eflent. Si revera refat & non pre- 

 cumbat tantum, argumentum efi fatis validum acl probandum tUam a prioribus fpesie diverfam effe. 



* 4. GalUum alterum montamm Alpin. exot. Park. 



Alfin. 

 Surculos plures Iongos tenuesj quadrangulos , ex intervallis geniculatos ab una radice, tenuij longa, 

 dura, lignoia profert. Surculi vero exmultis intervallis in geniculis habent duo auttria/o/io&par- 

 va, oblonga, tenuia, in extremis latiufcula, colore viridi nigrefcente. In fummitatibus furculorum 

 flofculi cernuntur albicanteSj cymam circuli fpica: modo conveftientesj non odorati, fapore fubad- 

 ftringente & ficcante. 



Cap. XI. 



De Stellatis quihujctam anomalis. 



* I. Rubeola repens Iutea foliis fpinofts C. B. Rubia minima Lob. Ger. cmac. 



Lob. 



FOliis eft Herniaria: paribus, mucronatisj pofitu Rubia: ; radkibits reptricibuSj fefquiunciam al- 

 tisj in qmbus fiofculi luteoli. Radix exilis Rubixj Corallio concolor. 

 In rupibus Vincentii prope Briftolium Anglia: enatam fe legifle fcribit Lobelius. Nobis 

 fedulo indagantibus nihil fimile ibi vifum aut auditum. Certe Lobelius, ut alias faepe, memoria ni- 

 mium ftfus & hic labitur. Dari hujufmodi plantam non negaverim, cuum eam invenerim in Ca- 

 talogo Horti Regii Parif lenfis. 



* i. Rubia fylvefiris afpera Ravennenfis Zanoni. 



Zan. 

 E radke tereti, huc illuc undatim reflexaj nonadmodum craflaj duos circker palmoslongajCor- 

 tice crafTo & fblido, qui difEcuker a parte interna tenui & lenta feparatur, caules exferit plures, 

 redosj firmosj prope terram rotundos &: coloris obfcuri, paulo fuperiuSj ubi folia protradere inci- 

 piuntj fidcatos &: cavosj quadrato=, virides, rans nodis articulatos, parte inferna maximej fuperius 

 multo crebrioribiiSj circa quos folia in orbem ftellatim difpofita incerto numero 4, 5, & interdum 

 fex fimul, unicam plus longa, odavam circiter uncia: partem lata, fblidaj ficca, kvia, qua: tamen 

 poftea ob fpinulas quafdam breves nervulis aurefcentes afpera redduntur. Sunt autem nervi utnn- 

 que fupra folii fuperficiem elevati, quod paucis admodum plantis accidit : pediculi foliorum craffi, 

 albi, inferne paullum rubentes, fragiles. Circa principium Julii, caules a mediO fiirfum pedunculos 

 emittunt, qui m longitudinem excreicentes folus nonnunquam ornantur minutiflimis & aliter quam 

 fiipradi(aa difpofitisj" gemmas fuftinentes virides, qua: in quinque folia fefe aperientes florem ex- 

 ponunt quinque petalis majuiculiSj acutisj colore viridi claro compofittunj cujus medium occupant 

 fiamina quinque, cum apicibus flavis. Flori fuccedit baccaj quam quoniam non maturuerat non 

 potuit obfervare Autor ; quam ficcam accepit a loco nativo, nigra erat materiam craffam continens, 

 inque ejus me_dio femen rotundumj ex akera parte cavunij coloris obfcuri. 



Radixin mukas minores radiculas dividitur fibns tenuibus capillataSj colore rubro obfeuro ; e 

 quibus enafcuntur germina nodofa, tranlucidaj colore flavo clarOj infra terram ferpentia ,_ alias 

 plantulas novellas in lucem emittunt. Sapor radicis amariufculuSj floris mordax & caliduSj foliorum 

 Loais. ficcus. Planta eft perennis tum radice, tum foliis. In fylva pinuum prope Ravennam invenitur. 



Hcsc planta fi reiie defcribatur cum quincjue ptalis m fiore } calice quinquefolio inclufis, non efi hu]»e 

 loci, quin ptms inter Bacciferas difpnenda. 



& 



