Lib. X.- T>e Herbis Afperifoliis* , p 5 



7. Bughffum frocumbens anmimfuUo minimo flore Morif. Pradud. Borago fylveflris annua Cre- 

 tica Zanoni. Buglofum annuum futto flore mtnimo veflcarium. 



__ E radice fimplici, alba, nunc unum nunc plures emittit caules, angulofbs, hirfkos, fblidos, iit- 

 iirmos, & vix fe fiiftinentes, dodrantales aut altiores m fblo kto, foJtis vef titos crebns, alrernatim 

 pofitis, fefcunciam aut duas uncias longis, femunciam latis, fine pediculis cauiibus adnatis, alara 

 bafi in acutum mucronem fenfim anguftatis, lanugine molli incana brevi pubefcentibus ; fubafperos 

 & ramofos. In fummis caulibus & ramulis ex alis foliorum exeunt flofculi in cahcibm turgidulis, 

 hirfutis, ftriatis, margine in quinque acuta fegmenta profunde fciflb, pediculis brevibus infidentes, 

 monopetali, perexigui, e calicibus vix apparentes, colore pullo, e fimplici tubo in quinque fubro- 

 tunda fegmenta expanfi. Flore dilapfo aut marcefcente calices in veficulas tnrgidulas extume- 

 fcunt, Solani halicacabi fere modo, mque earum fundis quatuor femina ftylum circumitant, lata 

 bafi calici adnaea, ut in hujus generis reliquis, rugofa, per maturicatem ruffa, galeam figura fua 

 imitata. Summitr.tes plantae in apricis rubefcunt, & flofcnlis nondum explicatis reflectuntur ut in 

 reliquis congeneribus. 



Apud nos hyeme corrumpitur & femine deciduo fe quotannis renovat. Echii pulfo flore Clufi- 

 ani radix oblonga minimi digiti craflitudinem lnterdum sequat foris, fufca, paucifque tenuibus fibris 

 praedita, capite unde caulis prodit extuberante, & praecedentis anm caulis veftigia fervante. Certe 

 nec figura, nec defcriptio Clufii plantse noftra: convemt, ut conftet Clufianam a noftra diverfam 

 efle : cujus ergo Hiftoriam e Clufio dabimus. 



* 8. Echium fulloflore Ger. Cluf. Park. fylveflre lanuginofum C. B. 



Chf 



Pedalem habztcaulem^ ftriatum, villofum, folns Echii aut Bugioffi fylveftris, molli knugineprx» 

 ditis, & inaequali fifu ipfiim ambientibus ornatum, fupenore parte m multas alas divifum, quae de- 

 inde in breves ramulos fefe findentes, multisJ?o/c«/« concavis, extrema parte in quinque crenulas 

 divifis, coloreque ex atro-purpurafcente praditis, onuftae fiint, qui e vafculis molli knugine hirfutis, 

 & mter folia ktentibus prodeunt. Semen ut in hujufmodi genens plantis Viperino capiti fimile. Ra- 

 dix oblonga, minimi digiti craflitudinem interdum aequat, foris fufca, paucifque tenuibus"fibris 

 prsedita, capite unde caulis prodit extuberante, & pracedentis anni cauhs veftigia fervante. Pra- 

 manfa folia nullum initio manifeftum faporem peculiarem prsebent, fed poftea nonnihil acrimo- 

 niae habere deprehenduntur. 



Crefcit mukis locis Viennae vicinis, tota etiam inferiqre Auftria, & Pannonise parte, ficcioribus ucm 

 pratis & gramineis locis ad collium radices atque m ipfis collibus nudis, & tenui duntaxat gramine 

 obfitis. Floret Maio. 



9. Buglojfum Lufitanicum bullatis foliis Monf praelud. Borago nmdis variegata flore odorato 

 Cretica Zanoni. 



Morifl 



Folia, fi feratur Autumno, exeunte hyeme profert viridia, bullis albis eleganter confperfa : e 

 quorum medio exit caalis dodrantalis, aliquando pedalis, per terram itratus, m fummitate fiifti- 

 nensflores eleganter coeruleos, parvos, quadnpartitos, quibus deciduis fuccedunt femina vipenni ca- 

 pitis aemula, aiiorum Bugloflorum more. 



Hujus eft &aliavarietas, priori in omnibus fimilis, nifi qubd flores edat rubros, ftriis albis ele- 

 ganter pi&os. In muris urbis Candiaj in ipfis petrarum fiffuns oriri dicitur. 



Pleniorem omnium hujus plantse partium defcriptionem vide apud Jac Zanoni in Hiftoria Bo- 

 tanica Italice confcnpta. 



Hujus varietatem m monte Hymetto prope Athenas invenit D. Georg. Wheeler. Vide Itinerar. 

 lib.6. pag.41?. 



* io. Borago fylvefiris Cretica ferennis flore rubro cremeflno Zanoni. An Bttglojfa tenia Matth ? 

 Echmm Creticum Alpin. exot. 



Zanoni. 



Perennis eftpknta, a. radice fatis longa, coloris Caftanese, fibris tenuibus albicantibus cin^a/o/i- 

 orum cefpitem emittit partim humi ftratorum, partim ere&orum : funt autem ea palmum circiter 

 longa, duos digitos tranfverfbs lata, fuperne in viridi albicantia, fiibtus pallida, pilis tenuibus obfita, 

 uti eft &: caulis, tenera, fucculenta, tadu afpera, nervo inferiiis elevato, fuperne in fulcum de- 

 preilb, medium percurrente. Horum in medio exurgit caulis, feiquicubitalis, teres, afper, tenax ut 

 non rumpatur inflexus, medulla viridi, fuccofa fardus, foliis nullo oidine pofitis, fine pediculis ad- 

 natis veftitus, ramofiis : in fummis caulibus & ramulis flores in longis fpicis caudae Scorpii m modum 

 leflexis , ut m reliquis congenenbus, vulgaris Bugloflae figiu-a fed multb minores, colore rubro fan- 

 guineo, liilari afpe£tu, in quinque foliola [ potius fegmenta] divifi, medium uniufcujufque occu- 

 pante umbilico quinquepartito, coloris ccerulei. Semen flon fuccedit quale penulumo in loco de- 

 fcnptse, fed pauliominus, &nigncans. 



Haec planta Matthiolo m Comm. cum magnis figuris depicta videtur fub titulo Buglofli tertise ; 

 Alpino etiam defcripta & depida in Exoticis fiib nomine Echu Cretici. Confule fi placet Autores 

 diclos, & Jacobum Zanoni, & vide an rationes a Zanono allatce demonftrent hanc efle diverfam 

 ab lllis fpeciera. 



Uui 11. Eughffd 



