498 



HlSTORIA PlANTARUM. 



Cap. VI. 



De Echio. 



EChium, "Ejgoi/, a figura {erninis capiti viperino fimilis proculdubio diftum eft ; Hinc conje- 

 cl:uram capiunt ad viperarum aliorumque ferpentum ictus valere. 

 FJore corniculato, feu incurvo, & ex angufto principio in latum expanfbj fuperiore parte 

 longius excurrente ; inferiore breviore a reliquis Afperifoliis diftinguitur. 



Buglojjum Echioides Indicum, Convolvuli cxrulu minoris folio Breynii. 



Brejn. 

 E radice caules prodeunt pedales & majoreSj rotundi, angulofi, virides, leniter hirfuti; quos filut 

 bina, petiolis fere carentia, femper fibi mutuo oppofita cinguntj Convolvuli ccerulei peregrini C. B. 

 foliis forma, magnitudine & hirfutie refpondentia; ex quorum alis utrinque ramulus fefcuncialisj 

 pertenuis emergit, fioribus ternis, fenisj vel pluribuSj Buglofli & Echii faciem mediam obtinentibusj 

 coerulo-purpureiSj ex calycibus hirfutis, quinquepartitis emicantibus, fecundum longitudinem ferie 

 quadam digeftis onuftus. 

 Locw. Ex infiila Xeilan habuit delcriptionis Autor Jac. Breynius. Ephemer. German. Ann. 4. & <r. 



Obferv, 139. 



A. 1. Echiumvulgare J.B. C. B. Park. Ger. emac. ?&V$tt$ 25ugfof£, 



J.B. 

 Caulibm eft fefquicubito altioribusj hifpidis, punftis nigris notatisj fblidis, teretibuSj filiis crebris, 

 nullo ordine pofitis veftitis, ab imo ad fummum fere faftigium floribus onuftisj atque lis vel coeru- 

 leis, vel ex cceruleo^ purpurafcentibusj monopetaliSj margine in quinque fubrotundas lacinias divi- 

 fbj amplis & fpeciofiSj cornu venatorum figuram imitantibuSj quatuor intus ftaminulis purpurafcen- 

 tibus cum ftylo albo. Calix floris quinque fegmentis longisj anguftisj acutisj ftriatis conftat, inque 

 ejus fundo quatuor femina jun&a rugofa caput viperinum figura fua imitata, unde herbae riomen. 

 Florum nondum explicatorum fpica; caudae Scorpii fere in modum refle&untur. Folia afpera, hir- 

 lutaque, oblongaj angufta, non crenata, maculis interdum albicantibus notata, fapore fatuo,, crebra 

 a radice, quae longaj pollicari craflitudine, lignofa, guftu nullo eximio. 



Locus. Secus vias & femitas inque muris non rarb & arvis fterilioribus, .SLftate tota floret. 



Variat interdum floris colore albo. 



Vires. De hujus viribus nihil certi traditum invenio. Wirtemb. ad Epilepfiam & fervorem Echii radi- 



cem fiimendam praecipit, ficcandam & in pulverem redigendani, pulveremque drachmae femis pon- 

 dere cum vino aut cerevifia propinandum. j^. B. 



1. Echium maji/s ejr afperius flore albo C. B. albo flore majus J. B. 



J.B. 

 Praecedentifimile eft, fed multo majus & afperius ; robuftumj re&urn, in alas valde divaricatum. 

 Locm. In agro Salernitano & Romano, inque Etruria & Gallia Narbonenfi hoc genus obfervavimus, 



quod revera tora fpecie ab Echio vulgari differt, non floris colore tantiimj qm & in vulgari non raro 

 albus invenitur : proinde non recte a Parkinfono Echium vulgare flore albo denominatur. 



* 3. Echium majm & afperim flore dilute purpureo Botan. Monfp. Lycopfis altera Monfpeliaca 

 floribus dilute purpureis C. B. 



Locus. Circa Lateram in herbidis pratorum marginibus & circa la Valette fiepius collegit D. Magnol. 



4. Echium Creticum latifolium rubrum C. B. Park. An Echium Candia flore pulchre rubente 

 J.B? 



Clufl _ 

 Ampla initio habet folia, mediae inter Plantaginem & Bugloflum fubftantia?, humi ftrataj inter 

 quae nalcebantur caules rotundij fcabri & afperij frequentibus alis donatij quos ambiebant inordi- 

 nata folia minora, hirta: extremi rami circumvolvebantur 8c infle&ebantur, Echii & aliarum An- 

 chufarum inftar, geftabantque caliculos quinque foliolis anguftis & hirtis conffantes, ex quibus cavi 

 flores Echii floribus non diflimiles prodibantj coloris rubrij dilutij elegantisj in quinque lacinias fum- 

 mis ons divifi, ( quos fiicceflu temporis purpurafcentem colorem contrahere obfervabat ) e quorum 

 umbiiico exibant ftaminula ex rubro purpurafcentiaj apicibus palhdisj & medius gracilis ftilus exal- 

 bidus Sc bifurcus. Flon facceflit femen Ecnii femini non dijfimile. Flores dedit Julio &c fequentibus 

 menfibus. Echu Candia; J. B. tota planta candidior crat Echio vulgari magis ramofa : Flores forma 

 iimiles, nempe hiantes, fed colore diverlb, pulchro fci. rubente. 

 Locu ^ _ In Galliae Narbonenfis locis plunmis copiose ; circa Monfpelmm tamen raiius occurrit. Flore erat 



dilute rubentej uti planta Clufio def cnpta. 



5-. Echiuw 



