Lib. XI. T>e Herbis Verticillatis herbaceis, 535 



Cap. III. 



De Marruhio ayuatko. 



•m ijf Arrubium J. Bodax> a Stapel didtum putatur, quod marcefcentibus & tabefcentibus profit, 

 |\ /§ vcl quod folia marcida & fqualentia fint, quafi rubigine exefa forent. Utrumque Ety- 

 XvA mon ineptum. Cseterum Marrubmm Latinam vocem efle, non Graxs orjginis mde de- 

 monftratur, qu6d r fecundum fine afpiratione fcriptum ubique legatur. 

 Foliis rugofis, adbafin laciniatis, & odoris carentibus aMenthadiftinguitur. 



A I . Marrubium acjuaticum Ger. emac. aq . vulgare Park. aquaticum <\uorundam J. B. paluftre 



glabrum c. B. 3Batcr#o?cl)ounJu 



Radice eft reptatrice caules una exurgunt numerofi, fefquicubitales, quadrati, hirfuti, concavi, ra- 

 mofi. Folia in cauhbus per intervalla ex adverfo bina.glabra, valde rugofa, pallide virentia, longa & 

 modice lata, in acumen definentia pediculis priva, inferiora lactniata, praecipue verius bafin quam 

 cauli adh.went, fiipenora potius dentata. Flores ad genicula m verticillos difpofiti, galeati quodam- 

 modo, parvi, albi, breves, in quatuor fegmenta obtufiora divifi, intus purpureis notulis pi£ti e calice 

 brevi in quatuor aut quinque fegmenta partito exeunt. Singuh calices vel immediate adnafcuntur 

 cauli, vel fuis quique pediculis. Semma exigua, quatuor m unoquoque calice. 



In aquofis & ad nvulos paffim & copiose ontur. Locuu 



2. Marrubium palufire hirfutum tenuius laciniatum C. B. aquaticum alterum Park. 



C. B. prod. 

 Folits hirfutis, incanis & afperis. Scabiofb montans calidarum regionum modo, ad coftam me- 

 diam in plures oblongas, anguftas, acuminatas & crenatas lacinias divifis a prascedente difFert. 



In pratis & humidis foffis juxta fylvulam antri Frontignanenfis via. Miravaliis plurimum oritur. Locus, 



Botan. Mcnfp. 



Cap. IV. 



De Verbena. 



VErbena, 'liyPomvtii Grammaticis quafi herbena, quia quamlibet herbam in facris ufitatam 

 fignificat. Verbena, autore Plinio, quodadjovis menfam verrendam prajparandamve" ad 

 facrificium adhiberetur. VidePlin. Iib. 12. cap. 2. 8c lib. 1 5 . cap.9. 

 Hierobotane five herba facra dicitur, quia, autore Diofcoride, in luftrationibus fufpenfa aliiga- 

 tave felicem habeat ufum. Adeo autem ufitata erat ha?c herba in facns apud Ethnicos, ut ejus no. 

 mine ( ut diximus ) uti fblebant ad quamlibet hei bam in facris utilem fignificandam ; ut unanimi. 

 ter cum Servio teftantur omnes Critici & Grammatici. 



Plantam hanc ob notas genericas communes, nimirum folia in caulibus ex adverfo bina & femi- 

 na ad fingulos flores quaterna, necnon flores monopetalos, Mentha: smulos, ad verticillatas re- 



tulimus. • 1 • ii- • 



A congeneribus differt foliis rugofis, laciniatis & floribus in fpicis longiffimis anguftis, nullis m- 

 termiifis foliis. 



A. I . Verbena vulgaris J. B. nias feu reffa & -vulgaris Park. communis cosruho flort C. B. cont- 



mums Ger. ©crtoain,. 



J. B. 



E radice minimo digito tenuiore, fibrofa Sc fubamara plures emergunt caules, cubitales & altio- 

 res, quadrati, fblidi, brevi knugine fubhirfuti, & fubinde purpurafcentes, ramofi. Folia in caulibus 

 per mtervalla ex adverfo bina, brevi ltidem & vix confpicua lanugine utrinque hirfiita, rugofa, 

 profunde laciniata, divifura quodammodo foliorum Quercus, infimis duabus mcifuris profundion- 

 bus colore faturatiore fuperius quam infenus virefcentia. Ex alis fohorum & in fummitate cauhs flc- 

 res in longas fpicas digefti, dilute ccerule [ ex pallido purpurafcentes J. B.~] exigui, quinquepar 

 titi ut in Verticillatis, e calice in ala folioli perexigui ieffili exeunt. Singuhs autem floicuhs fucce- 

 dunt in calice quatuor femina longmfcula, fimul junfta, ut ln Verticillatis, quibus omnino accen- 

 ienda efthsc planta. D uo fupenora flofculi cujufque fegmenta gales vicem obtinent. 



In areis Sc compitis. ;£ftate floret. _ Locuu 



Uitmv-av & 'h& Co-mv» Graecis dicitur. 



* z. fer- 



