538 Historia Plantarum. 



Nots Majoranaj feu Origani fiint flores in capitula fquamofa congefti in fummis caulibus & ra- 

 mulis, capitulis & fquamis minoribus quam in Di&amno ; &; folia minus tomentofa & incana quam 

 in illo. 



I. Majorana vulgaris G B. vulgaris aftiva Park. major Ger. majori folio t ex fmtne nata J. R. 



gtmtt si$arjo?am, 



J-B. 

 Fruticulus eft palmaris aut etiam dodrantem akus, alis creberrimis concavusj iifque lignofls, ple- 

 runquequadratiSj fubhirfiitis & tantillum rubentibus. Folia exadverfb pofita fiint, Origani vulgaris 

 fbrma, fed longe minoraj incana lanugine obduda^, odore fragranti, fapore acriufculo & fubamaro, 

 aromatico & grato. Circa caulis ramorumque faftigium ex foliorum alisj adeoque in ramulorum 

 extremis imbncats fpcs oriuntur, quarum hirfuta, fquammatim compafta folia e flnu promunt 

 flofculos pufillos, albicantes, hiulcoSj labello quadrifido demiflb, cui fohum furre&um imminetj bifi- 

 dum e nclu ftylum albidum proferentes. Semen quale Origani vulgaris, minutum,, rotundum, ruf- 

 ram. 

 Lociu. Semine provenit a. Gallia Narbonenfi vel Provincia allato. 



1. Majorana tenuifolia C. B. Park. Ger. tenuior & lignofwr J. B. 



Hax Majorana Nobilis & Gentilis nonnullis dicitur, quar a. vulgari feu majore non videtur fpecie 

 difFerre: flquidem C. Bauhinus hanc apud nos in Majoranam vulgarem degenerare affirmat; & 

 Jo. Bauhinus inter hanc 8c pracedentem non aliam differentiam ponit, quam quod illa femine pro- 

 venit, hajcfiuculis plantatur, inde cnim furculofior robuftibrque fit, fohaque ejus (ni illefallatur) 

 minora & candidiora redduntur. Parkinfonus inter hanc & Majoranam odoratam perennem diftin- 

 guit ; quam nonnullos pro Majorana vulgari ajftiva habere, tranfplantatione robuftiore & hyemis 

 tolerantiore fada affirmat. J. Bauhinus aham habet Majorana fpeciem, quam Creticam odoratijftmam 

 vocat, quibufdam Marum diclam, flmilem Majorans vulgari, nifi quod folia minora, candidiora, 

 odoris & faporis vegetioris, pertinacis, nec nifi longo tempore exolefcentis obtineat, per ramos te- 

 nuiores quadratos nullo digefta ordine ; captula hirf utiora, & candidiora quam vulgaris. Hec forte 

 Lobelli Majorana eft feu Amaracus alia tenuior, gentilis & minuta plebecula : & in ico. Piant. Majo- 

 rana tenuifolia delicatior. Quamvis, ut verum fatear, neque haec a Majorana vulgari milii fpecie 

 differre videtur. 

 Vires. Partium eft tenuium, digerit & attenuat. Auxiliatur cerebri & capitis frigidis morbis quovis mo- 



do afTumpta. Pulvis herba? flcca: nanbus inflatus fternutamenta ciet, & pituitam evocat, cerebrum- 

 que corroborat ; fed tk idem prseftat foliorum fuccus nanbus mfufus. Valet .& ad pe&oris vitia, 

 ftomacho praterea utilis eft, ac jecinorofos & lienofos juvat quovis modo aflumpta : fed & ad uteri 

 flatus, ac cateros ejufdem frigidos morbos confert. Urinas & aquofbs humores in potu fumpta du- 

 cit : dentium doiores lenit commanfa aut appofita. Admifcetur Antidotis. J. £. Dodonao & aliis. 



Oleum ejus calfacit & corroborat nervos. 



Nicolam Chefneau Mallilienfis M.D. fequens Errhinum a fe farpius expertum in Cephalalgiacom- 

 mendat. 



R Radic. Hellebori albi 3(5, fol. Sampf p. ii. decoq. in aq. |vj. ad confumptionem tertia: partis, 

 ore aqua pleno utere, naribus attrahendo, ex decocl:o parum calidoj in vola manus pofita in dolore 

 atroci ; levem enim exafperat. 



Aqua Majoran^ catarrho confert, fi loco errhini, ore prius hmplici aqua vel vino repleto, volx 

 feu cava: manui mfufa, comprefla alterutra nare altera exhauriatur, radice nans aut ofle ethmoide 

 tenus. Secus fi faxis non ad dicirum locum fed fauces aut narium foramina hoc errhinon retrahi- 

 tur. Hoc errhino pater meus fumma fua laude ufus eft in Principe Walenftenio' ad coryzam. Simon 

 Taulm. 



Balfamo Majoranas fi pinns narium & Wpjiw inungantur, mirum diclu quantum in catarrho 

 aut potius coryza is valeat ; quo etiam nucha temporaque cum in modo di&o affecftu, tum in aliis 

 frigidis capitis affeclibus inungi fblent. Idem. Has tres obfervationes amiciffimo Viro D. Edvardo 

 Hulfe Medico Londinenfi debeo. 



* 3. Majorana Syriaca vel Cretica C. B. Marum Creticum Alpini exot. Marum Sjriacum Ad. 

 Lob. Ger. Syriacum vel Creticum Park. 



Jlp. 



Surculofa eft, crefcitque palmi altitudine, foliolis parvis, minutis, candicantibus, fapore acutis, 

 maxime odoratis, fertque a, radice hgnofa, gracili, parva,/»rc«feplures, redos, rotundos, tenues, lig- 

 nofos, qui ab radice uique in fiimmitates ferunt de oppoiito ex intervallis binos ramulos, foliis bims 

 ntrinque ex oppofita dense veftitos : in cacumine verb flofadi purpurei Origani Heracleotici modo, 

 admodum odorati. 



Adverfanorum autores fic defcribunt : _ , 



Gratiffimo & vegeto eft odore ; facie tota Majoranam prsefert aut Origanum, fed gracilioribus, 

 non brevioribus, pedalibus & fefquipedahbus viticulis, corymbaceoque afpecui elegantionbus, deli- 

 auionbus capituhs, etiam decimum fere annum, ex quo VenetnsAIepo Syrix habuimus odorisfra- 

 grantiam retinentibus- 

 Varietas. Majorans fpeciem habemus, paflim in hortis cultaru cujus capitula fquamata quadrangula ob- 



longa hujus plantz iconi bene refpondent, verijm flofculi ejus albi fiint non purpurei. Radix plu- 

 res annos duratj fiiperficies quotannis emoritur. Pluribus virgulis exoritur femipedalibus circiter. 



Foha 



