582, HlSTORIA PlANTARUIv). 



Mcolaus Chefneau Maflilienfis M. D. in Cephalalgia fuccum Ranuncuh [ bulbofi ur puto] com- 

 mendat ; qui ( inquit ) cum dolor parvum locum occupat, ad miraculum eum tollit. EJigitur fpe- 

 cies qusfoliis Anemone aflimilatur, &hnguam mordet quam maxime mafticata,cujus folia contun- 

 duntur in mortano ligneo aut marmoreo, fa&oque emplaftro perforato, ut in applicatione pyrotici 

 fbletfieri, &loco dolenti impohto, applicantur fupra foramen folia Ranunculi conrufa, &mulco 

 fucco madentia, non tamen ut diffluat, emplaftroque non perforatofuperimpofito,duarumhorarum 

 Ipatio cutem aperit in tenero loco & depilaro, praxipue fi colligatur herba in loco fbli expofito • in 

 capite verb ubi pih nafcuntur non fadle aperir, fed parte in tumorem elevata dolorem fedat. Hic 

 unum advertendum, ut circa oculos ponatur in parva quantkare, propterpalpebrarum& partium 

 eircumjacentium mflationes quas gignk ftupendas, nullius tamen penculi. Multa adducit exempla 

 Gephalalgix hoc medicamento curatar. Eodem eriam cum fucceflii utitur m Athritide. Sacerdos 

 mquit, quidamcum ex reliquiis podagra per tres annos integros detineatur m le&o, mcederenon 

 valens, loco magis dolenti impofuit Ranunculum eo modo quo in dolonbus capitis diximus, & fa- 

 natus eft : quod eft fpecies quadam curae quam ex Paracelfo apertam vocavimus, qua craflus hu- 

 mor cutem penetrare non valens hoc modo educitur. 



Quidam pefte correptus & in magno periculo conftiturus fervarus eft duobus fonriculis fa&is in 

 inguine buboncm habente. Applicavir fci. folia Ranunculi conrufa in parre inrerna carnofa 

 coxa:, veficafque & ulcera exckavit, quas tantam materia: venenata* quantitatem emiferunt ut fer- 

 vatus fuent. ' 



Alius m axilla bubonem habens, applicavit in medio mufculi bicipitis brachii ejufdem lateris 

 fol. Ranunculi conrufa ad nucis magmtudinem, circum mungendo nutrito, & more veficatorii ul- 

 cera aperta fervando. Qui hzc exempla retulit fuit teftis ocukris. EruditiiT Vir D. Edv. Hulfe ex- 

 cerpfit, & inter alia multa ad nos tranfmifit. 



3. Ramnculus maximo tubere, flore magno fleno J. B. radice tuberofa flore fleno & frolifero C. B. 

 maximus Anglicus Ger. Anglicus maximus multiflex Park. Gfyt grCflt DOUUfC flotocrcD 



Crontfcot, 02 oou&Ic <&pc 0? &te, 



J.B. 



Jucundi fpe&aculi oble&amento omnium Ranunculorum primas obtinet, amceno florum incre- 

 mento ; qui colore aureo,_ non tantum denfo foliorum ffipatu luxurianr, fed & e medio flore alius 

 aflurgir minor, hirfuris fuis foliolis quinis non minus quam inferior obvallarus, numerosaque folio- 

 rum congeftione mulriplex, pediculo inferiorem rranfadigenre : Folia rugofiora quam Ranunculi 

 pratenfis, majora, rotundiora, inque minus acutos angulos divifa. Radix liibeft tuberofa, verticilla- 

 ta, Cyclamim magnkudine, valde fe mulnplicans. 

 Locus. In hortis noftris frequentifljmusefle fblet, nefcio an alker a Ranunculo bulbofb feu tuberofb mi- 



nore differat, quam qubd major fit & flore pleno. 



A. 4> Ranunculus reilus foliis fallidwribus hirfutus J. B. 



J.B. 

 Radiabas figitur multis, fibrofis, albis, nequaquam reptantibus [neque radicibus neque caulicu- 

 lis reptat ] unde caules pullulant complures, pedales vel cubitales, cavi, molles, hirfuti, in vanos ra- 

 mulos divifi, [non rarb terram verfiis reclinati] quorum extrema floret fuftinent parvos, luteos 

 apicibus medium occupantibus crebris luteis ut in aliis : quibus fuccedunt capitula afpera, ut in ple- 

 nique Ranunculis, fublonga. Folia multb minora fiint quam in reptante vel Redto, hirfiira, longis 

 pediculis nixa quoque [ar qua: in caulibus f iinr brevionbus] in rria primaria fegmenra divifa, quorum 

 unumquodque deinceps m profundiores lacimas fubfecarur, quorum color fubpallidus minufque vi- 

 rens quam in reliquis Ranunculi fpeciebus. At verb priora nec profunde, nec in tot lacinias divi- 

 fa funt ut fuprema, figuraetiam fiint rotundiora, [macuk alba^ oblcura: & vix perceptibiles funtl 

 In guftu nullam percepimus acrimoniam manifeftam. 

 Lccus. Locis humidioribus & lutofis etiam apud nos abundat, floretque Maio, Junio & Julio. 



5. Ran. magmis iialde hirfutm, flore luteo J. B. 



J.B. 

 Ex radice oblonga, ex qua veluti capillamenta furfiim feruntur ad modum Dauci alterius Fuchfii, 

 caules prodeunt cubirales, ftriati, cavj, hirfurie afperi, & ex rufto flavefcenres, qui in ramos brachi- 

 anrur : foliis quinis fenifve palmaribus & fefquipalmaribus pedicubs [caulis forma & colore] e ra- 

 djce prodeunnbus, qua: denfa funr, lara, in ternas profundas ladnias divifa, qua: denub inciia fiint, 

 per ambitum ferrata, colore ex vindi mgricante vel potms rufefcente, quae propter lanuginem & 

 hirfutiem fplendent : in caule folia parva & quidem brevionbus pediculis habentur. In fummis 

 caulibus ftores parvi, aliorum Ranunculorum more, quinque foliis donati, pallide lutei ; Semen m 

 capitula congeftum (iiccedit- 

 Lmiu Hunc aut ei valde limilem in pafcuis in fummkate montis Saleva* prope Genevam copiofum ob- 



fei vavimus, non tamen locis umbrofis fed apricis & foli expofitis. 



6. Ranunculm temtifolws montamis luteus J. B. 



J.B. 



Pcculiaris hax Ranunculi fpecies eft. Radix ex capitulo denfb tenuium fibrarum longarum nigri- 

 cannum agmine conftat. Ex qua ima ftacim folia fingularia longis pediculis onuntur, Geranii 



Gruinalis 



