Lib. XII. T)e Herbis femme nudo polyfpermis. 61 5 



nttlis, apicibus purpureis capitatis. Vice ftyli congeries & veluti fafciculus filamentorum. Calix 

 ex decem foliolis hirfutis in acutum exeuntibus conftatj quinque lationbuSj quinque anguftioribus, 

 akcrnatim pofitis. 



In fummitatibus montium alriffim. max. Cartbufianorum ccenobio imminentium invenimus. 



Planta J. Bauhino defcripta ab hac noftra differt quod in fingulis caulibus flores gerat fingu- 

 los. 



19. Trifotium argmtmm Alpinum Pona% Alpinum argenteum Perfici flore C. B. aut certe eifimiU 

 limum. 



Eodem in loco cum prajcedente planta a. nobis inventum^ non videtur abeafpeciedifferre. Fo' 

 lia duntaxat anguftiora longioraque videbantur. Verum quicquid de eo fit, Pentaphyllon foliis 

 inferne & fuperne incanis j. B. idem proculdubio eft Tnfolio argenteo Alpino Pona, cum m eo- 

 dem loco, monte Baldo nimirumj utrumque inventum fit, cumque in Pentaphyllo illo di&o folia ob- 

 ferventur duntaxat terna, 8c in finguhs cauhbus flores fingulareSj quod ldem de fuo Trifolio argen- 

 teo obfervavit Pona. * 



Planta autem quam nos hoc titulo intelle&am volumus, quamque pracedenti fpecie eandem 

 fufpicamur, a Trifolio argenteo Alpino Pona;, h. e. Pentaphyllo foliis inferne & fuperne incanis diver- 

 fa videtur, cum ln eodem caule duos interdum aut etiam tres flores geftet, alioqui fimillima. 



Trifolium faxatile hirfutiffimum J. B. C. B. huic planfte fimilhmum nobis efle videtur, & forte 

 idern. Defcriptionem videfis apud utrumlibet autorem. 



* 20. Pentaphyllum minus argenteum Park. 



Park. 



Ramulis plurimis albentibus, ad radicem multis &c brevibus filamentis feu capillamentis potius 

 quam fohis veftitis, humi fe diffundit ; fiiperius exeunt folia parva, extremis fiibrotundis & mini- 

 me dentatis, fuperne obfcure vindia, mferne argentea. Summos ramulos occupant capitula feu 

 folliculi multi incerto numero & ordmej longos uirculos circundanteSj a reHquis generibus multum 

 diverfij e quibus exeunt minimi & vix difcernendi flofculi albentesj quos fequuntur femina minu- 

 tiffima flavefcentia. Radix parva, longa^ duraj fibrata multos annos durat, in multa capita divifa, 

 ut magnum terrse fpatium occupet. 



Ex feminibus e regionibus tranfmarinis acceptis Parkinfono fuccrevit. 



Alchimilk potius quam Pentaphylh fpecies nobis videtur. 



* 21. Jguinquefolium Lupinifolio C. B. Pentaphjllum StttMQvft.ov Thal. 

 Defcriptionem hujus vide apud Thalium. 



* 22. ^uinquefolium tuberofum Indicum C. B. Pentaphyllum Indicum CluCexot. I.4.C 18. 



Cluf. 



Bina duntaxat .habebat folia eaque tenelkj peracri tamen fapore pradita, ex tuberofa radice 

 prodeuntiaj gracihj feptem aut odo nihilominus uncias longo pediculo fiibnixa, in quinque pro- 

 fundas & ad pediculum ufque fere pertingentes Iacinias divifaj nervo fingulas lacinias a pediculo 

 ad fummum mucronem fecundum longitudinem fecante, & venis quibufdam ab eo nervo in latera 

 excurrentibus pradita. Caulemne & flores proferret mihi incompertum : fed radix qua;, ut dice- 

 banij tuberofa inftar radicis TormentiUaj, & fblidaj parte externa aliquantulum fufca, interna 

 ver6 alba, & cujufdam acrimonia: particeps duorum ahorum foliorurn, quae abrupta, veftigia adhuc 

 retinebatj plenique 8c ahquot fibris donata erat. 



In fportulis Nicolai Colii M. D. reperta eratj qui cum iis quos Mercatorum focietas Amftelo- 

 dam. in Indiam Orientalem aromatum comparandorum gratia ablegaverat, Anno 1601. profeiftus 

 in reditu extinctus erat. 



Non videtur pertinere ad hoc genus, 



Loeusl 



Ggg 



CAP. 



