6^A. 



HlSTORl a Plantarum. 



eft flos, caulis fupra folium ftpra di<5tum quintuplo aut alcius excrefcit, proque flore fuccedit 

 comofum capitulum ftaminum hoiofericeorum molJitie , argentei fplendoris ; appenfb unicui- 

 que ftamini femine oblongo, tereti : dekpfis porrb caducis feminibus cum ftaminibus appenfis 

 caput relinquitur rorundum. Radix crafk, longa, nigra, in plura capita lnterdum divik, fupenus 

 ex reliquiis marcidorum foliorum comata, kpore nonnihil amarefcente & tandem acnmoma lin- 

 guam vellicante. 



Pulfatilk Danica Tark. major eft vulgari noftrate tum radice & folio, tum etiam flore, qui co- 

 lore eft purpureo, hilariore minufque faturo, & culturae magis patiens, ut fe farpius expertum icnbit: 

 noftras enim hortis non libenter affuefcit. 

 Locus. In tranfmarinis montofis frequens oritur in Germania, Italia, Gallia. Floret Veris initio circa 



lempis. finem Martiifeu Feftum Pafchatis, unde & nomen Anglicum : ^afqiie-ffotoer, 



A. 1. TulfatiUa flore claufo cmruleo J.B. flore minore Ger. mmore nigricante C. B. Anglica purpu- 

 rea Park. parad. 



Lobelius florem coeruleum perpetub claufiim huic plantae attribuit : Clufius iconem Lobelii adhi- 

 bet titulo Tulfatilla vulgaris faturatiore flore, cui folium tenuius incifum florimque minorem, purpurei 

 coloris adeo fatnri ut niger videatur, aflcribit. Clufius Pulfatillam noftram Anglicam vulgarem 

 intelligere videtur : Nam alterum illud genus praecocms, crafliore folio, ampliore flore dilutioreque 

 Pulktillae Danicae Parkinfoni refpondet, cui & ipfe Danicam fuam eandem facit. 



* 3. Tulfatilla rubra Ger. J. B.flore rubro Park. fiorerubroobtufoC. B. 



J.B. 



Differt a vulgari, non folum floris colore, fed etiam forma foliorum, quae tenuius divifaj florum 

 item fohis qux longiora & obtufa, cum in vulgari acuta fint. 

 LeCBJm Ex Aleppo Syriae urbefe habuifle Lobelius refert. 



4. TulfatiUa afba J.B. flore albo Ger. C.B. Park. 



J. B. 



Foliis eft muko amplioi ibus quam reliquarum ulkj nec ita etiam minutim concifis, & ad Myr- 

 rhidis fylveftris foliorum divifuram quodammodo accedentibus, & nonnihil hirfutis. Caulem, qui 

 cubito longior nonnunquamj medium cingunt confimilia quoque folia [ terna J. Caeterum flos, 

 qrifummo caulihaeret unicus, k6teo eft candore, quem villofum capitulum criftatumqne confequi- 

 tui-j aliarum more. Radix itidem crafia. Planta ert fpeciofa. 

 Lecus. In mmmis Jurae montofis jugis copiose oritur. Clufius in Etfcher & Durrenftein Stiriae celfionbus 



jugis invenit, ubi Julio menfe floretj &a Difliculter cicurari poife tradit idem. 



* 5. TulfatiUa lutea]. B. lutea Alfma hifpidior C. B. lutea prima Dalechampii Lugd. 



J.B. 



Palmaris eft pknta^ radice cratfk, foliis coerulex modo divifisj fed fegmentis ktioribus, valde hir- 

 futis : caults f ingukris umcum fummo faftigio fuftinens florem, colore luteo praeditum, foris hirfiitumj 

 intus glabrum, obiidente medium, apicum magno numero. 



Commemorat ( inquit J. Bauhinus ) Lobel. m Adv. & Dodon. Pulfatilkm luteam ; qui an noftram 

 Intelligant ambigimus : fiquidem eam a vulgari colore tantum diftinguunt. 

 Lecm. I n Rhaetiae monte Braulio florentem Juho reperit J. Bauhinus: Cherlerus fub finem Juniiin mon- 



te Gothardi. 



* 6. Tulfatilla lutea Apii hortenfs folio C.B. J. B. fecunda Dalechampii. 



Lagd. 



Radice eft tenuiore, breviore, miniis atra, foliis hortenfi Apio fimilibus, paullb ktioribuSj hirfii- 

 tis, radicem ambientibus, nullis in caule, dodrantali, knuginofbj media lui parte villofb glomo 

 pubefcente, e quo prodit/w aurei colons. 



7. TulfatiUa lutea Taftmaca fylveftris folio C. B. luteafeu 5. Ger. emac. tertia Dalechampii 

 J. B. Anemone fjl-veftns %. Cluf Hift. TulfatiUa flore luteo Park. par. 



Radice eft quam in fiiperioribus graciliore, folio Paftinacae fylveftris, apicibus in medio flore co- 

 acervatis luteis, quos in feminis conceptaculum tandem formatos fpifk knugo veftit. 



Pulfatillaeluteaefecundumgenus(inquit J. Bauhinus) vidi apud fratrem : Qiiod fit tertium nos la- 

 tet: Icon nobis quidem inepta & falfa videtur. 



Hanc Clufius lta defcnbit : Ab radicis villofo capite multa germinant folia, Pulktillae foliis paene 

 fimilia, laciniata, & multis divifuris feda, mollia, parte fiipina viridia, prona autetn paululum can- 

 dicantia & valde hirfuta; inter quae caulis emergit nudus, rotundus, knugine obfitus, circa fum- 

 mum fiiftinens foliola, e quibus prodibat vulgari Puliatilk fimilis pediculus, cui infidebat uni- 

 cus flos major, ut plurimum Pulfatillae vulgans flore, fex folus conftans, quae intenore parte val- 

 de flava erantj exteriore autem ob lanuginem dilutiora & pallentia : in hujus medirullio orbi- 



culatom 



