6^6 



H I S T O R I A P 



L A N T A R U M. 



Tulfatilla polyanthes iiiolacea Anemonesfolio Breyniij eadem prgcedenti. 



Breyn. 



Radice nititur nigra, crafla, non admodum profunda, inferius in plures tenues ramos & fibras 

 fjperius in multa capita difrufa : qua: novo Vere ftatim poft folutas ruvesj imo nonnunquam fub 

 illis cauks multos fefquipalmares & dodrantales, rotundos, lnanes, albis tenerifque pilis plane 

 hirfutos emittit : horum quivis paululum ultra medietatem coronula in lacinias plurimas difleda 

 extrmfecus perquam viilofa, lntnnfecus glabra & venuhsftriatacingitur; in extremitate florem Pul- 

 fatdlae vulgans quidem forma & hirfutie a-mulam, fed longe ampliorem, e foliis fex latis, coeru- 

 leis velviolaceis compofitum gerens fpeftabilem, odons dulcis; cujus medium globus ex denfis ca- 

 ptula Iutea geftantibus conftipatus /«»«»«/*, occupat: Hujus e centro capillamenta rurfus denfa 

 & molha, in cufpide, vel pemcilli m morem conjunda prorumpunt, fenfim decedente flore al- 

 tius fefe ac latius, in globo villofa ca*farie comofb & mcanefcente., expandentia ; ac m cuiufque 

 infima caelariei parte femen exiguum, longiufculum parvo in pericarpio villofo comple&entia Fo- 

 lia praterlapfo flons tempore primum fe confpicienda offerunt Anemones hortenfis iatifolia fimplici 

 flore %. Cluf latioribus foliis proxima, longis pedicuhs hirfutis fuffulta in Iacinias tres primariasad 

 pediculum ufque divifa, &c hx m alias bifidas vel tnfidas minus profundas, quarum unaqua-que ite- 

 rum m anteriore parte difledra: hxc folia juftam conlecuta perfe&ionem venofa, dura, rigida & 

 prarcipue fubtus fiint hirfuta. 

 Locus. Afperis fterilibus & incultis Boruffia: ac Caflubia: gaudet locis, ericetis fylvarumque marginibus. 



Variat floribus candidiffimis, & interdum pulchre rubentibus. 



Hanc prascedenti eandem efle fufpicatur Breynius, & meritb, nam proculdubio eadem eft. 



Oftendit nobis D. Hanfms Sloane Pulfatilla: cujufdam a D, Magnol inventa: quinque circiter leu- 

 cis a Monfpeho, & iii hortum fiium tranflatas caidem cum flore exficcatum ; quam Pulfatillam 

 polyanthen Ereynii efle conjectabatur. Radix Pulfatilk vulgaris fimilis : Florendi tempore & foliis 

 poftnatis cum ea convenit. Caulis elatior eft, valde hirfiitus coronula foliorum vane diflectorum 

 lanugine alba, longa pubef centium in medio cin&us. 



* 13. Tulfatilla flore olfoleto, cauUnudo Breynii. 



Breyn. 



Radice ac fohis Pulfatills vulgari flore obfbleto perfimilis ; praster caules, qui nudi plane, nec 

 ulla redimiti coronula, cujus fummo contra j?w multo major, magifque patulus, e coloflino obfole- 

 tus, folus o£to conftrudusj ac innumeris crocos flavos gerentibus flaminulis praditus, gloriofe infi- 

 debat. Huic plumofa congeries cum femine a prascedente mhil diverfa tandem fiiccedebat. 

 Lvcus. Ex Caflubias montibus imtio Maii ad Autorem defcriptionis allata eft haec Pulfatilhe fpecies, qua- 



lem nec antea nec poft vidit. 



Sufpicor ego plantam fuifle monftrofam, & individualemj a congenerum norma abludentem • 

 maxime quod nullam habuit in medio caule foliorum coronulamj qualem in omnibus quas vidimus 

 hujus generis plantis femper adeffe obfervavimus ; mfi forte ad Caryophyllatas referenda fit. 

 yiresi Ab Empiricis id compertum habet BrunfelfiuSj quod Pulfatilla vulneraria fit herba. Qubd per 



Alembicum deftillata aquam vulnenbus mundificandis curandifque praftet utiliffimam, qua; & pu- 

 tridam carnern erodat. Cum autem guftu fit acerrimo magis extcrnis quam internis partibus cor- 

 poris adhiberi debet,ut redre Tragus. 



Matthiolus radicem fiibdulcem efle aitjiinde non longe abeft a temperato. Sunt qui eam maxime 

 praeferant contra peftilentise contagiaj Scpotavenena & virulentorum animahum nftusj h cum vino 

 bibatur drachmarum duaram pondere, quare in Antidotis additur. Tragus radicem ficcatam fter- 

 nutamenta ciere^ crudam verb manfu pituitam elicere fcribitj, qua? arguunt eam procul abefle a 

 temperie. 



H I S T O- 



