654- Historia Plantarum. 



Locus. Defcriptio efl Thomae Pennan Do&. med. Londinenfis. In fiimmitatibus montium altiffimorum 



Pendle & Ingleborough, folo putrido Se paluftri oritur. Anno 1668. circa finem Julii in fummitato 

 rnontis Hmckle-haugh, tres circiter mill. ab oppido Settle Eboracenfis agri diftantis copiofam cum 

 frutau maturo inveni. Fru&us autem figura fiia Rubi Idau mora amiulatur, in eo diverfiis, quod 

 fingulares acini nonmhil majores fint. Color baccx ante plenam maturitatem ex parte Soli obver- 

 la ruber, cum jam perfe&e maturuit e rubro in flavum mutatur ; guftus quoque ex acerbo in dul- 

 cem, & meo faltem palato gratiffimum, abit. 



Parkmfonus Chamaemorum Cambrobritannicam feu Lancaftrenfe Vaccinium nubis pro diverfa 

 ipecie proponit : verum nos fedulb inquirentes nullum prater fupenus defcnptam Chamsemori fpe- 

 ciem f ponte provenientcm neque in Cambria neque in Lancaftria invenire potuimus, at neque de 

 ea quicquam inaudire. ^ Quid qu6d deicriptio Parkinfoni plants noftrx adamuffim quadrat, & ut 

 verum fatcamur, melius quam ipfius Pennaei a nobis adhibita ? 



Chamamornm Norwagicum CJttfii Park. J. B. Chamarubumfoliis Ribes C. B. 



Cluf. _ 

 Superiori non yalde affinem tancum ( ut vult Clufius ) fed eandem prorfus efie exiftimo : verum 

 ne temere Le&ori lmpofuifie videar, defcnptionem Clufianam ex virgulis cum foliis & flore inter 

 chartulas repofitis ab Hoiero miffis concinnatam fubjiciam. Erant inquit hz virg<e tenues, digita- 

 talis longitudinis, fufci coloris, cortice obdu&ae, quibus inhxi ebant uncbhbus peclolis folia, vulgans 

 Ribes foliis non valde diffimilia, fed paullo magis orbiculata, in breves ahquot lacinias divifa, tri- 

 bufque eminentionbus nervis aversa parte prtedita, a quibus multae venae ad circumfcrentiam fpar- 

 guntur in ambitu dentata. E fiimmis virgis exeunt oblongiores tenuiorefque petioli, fuftinentes fin- 

 gularem caliculum, e quo flos emcrgit candidus, nunc quaternis, modb quinis foliolis conftans, um- 

 bilicum occupantibus multis exilibus ftammults albis cum flavis apcibus. Flori fuccedit frucius, Fragi 

 magnitudine, rubens aut pallidus, cujus interior pulpa mollis, humida, mucilaginofa, exilium acinu- 

 lorum plena, guftu non infiiavis. % 



Locus. Paludofis & humidis locis gaudet, & maturitatem adquirit fxu&us menfibus Junio, Qtrintili, Sex- 



tili. 



Vires &Vfw. Ex hoc fruftu (inquit Hoierus ) Ele&uarium ad Scorbutum rudi Minerva conficiunt quotannis 

 Norwagii & FinmarchiL Baccas in fitStill aut aheno per fe ad mediocrem confiftentiam coquunt, 

 nullo addito liquore; cum enim fiicci pleni fint & molles, aheno humore irngari non expetunt. 

 Quanquam in delicatioribus funt nonnulh, qui melicrati Fionenfis ( quo fumme dele&antur Sep- 

 tentrionales ifti ) aliquid affundant. Hanc confedtionem idoneis vafis exceptam, & ne corrumpa- 

 tur ab ambiente aere butyro diflbluto obdu<5tam, ufui ftudiofiffime refervant ; nobile fane & proba- 

 tiffimum illis adversus Scorbutum remedmm. Etenim non f acile credas qua: miracula gens ilfa fola 

 hac medicina faciat quotidie, ut omnino fatendum fit, mhil ad hanc efle vel Cochleariam ilJam tot 

 encomiis hadenus celebratam, vel Becabungam, vel Sifymbrium, Cardaminem, & id genus alia, 

 quibus Germani fe efFerunt. 



_ Nonnulli Scorbuticos, quamvis ridicule, bene tamen atque utiliter hunc in modum curant. Ta 

 vicinam aliquam infulam moris abundantem exponunt, ibidemque fblos rehdos domum non tranf- 

 ferunt, priufquam fanitati iimt reftituti. Tum enim illi, quafi ab omni humanitate exclufi, vitz 

 tamen (quod credibile eft ) cupidi, moris lftis vefci coguntur, five ut extremo remedio promiflam 

 lanitatem recuperai-e tentent, five ut fitim, qua utplunmum torquentur, extinguant. Dumque hoc 

 ad fatietatem agunt, fine dubio intra paucos dies oppido convalefcunt. Flyeme verb, quando id 

 non hcet, Eleduario fuo non minus feliciter utimtur fine certa dofi aut cuftodia. 



Chamamorus altera Norvegica Cluf 



Huc non pertinet, fed Ribefii fpecics eft. 



A. a. Chamarubus faxatilis C. B. Rubus faxatilis Ger. Alfinus faxatilis Park. Alpms humi- 



& J. B. €I)e Mont^amble, oj ilafjii^ 



CluJ. 



Pedalem non fuperat altitudinem, tcretibus, fubrubentibus & hirfiitis viticulis, . in quibus bina aut 

 terna foHa Rubo Ida:o a plenfque nuncupato paene fimilia, hoc eft, terna fimul ex eodem pediculo 

 naicentia, rugofa, non hirfiita tamen, nullifque fpinis horrentia, valde exiccantis & adftringentis gu- 

 ftils, deinde amariufculi: in fummis viticuhs & fupremis earum alis flores quidem fert (fed cujus 

 fbrma: aut coloris ignoro, verifimile eft Rubo Idjeo aut humili pares ) deinde frudum Rubo vulgari 

 aut Lteo minorem, hoc eft minore acinorum numero conftantem: etenim binos tantiim, ternos, 

 quaternos aut ad fummum quinos acinos habet, longe tamen majores quam in ullo aho Rubi ge- 

 nere, omnmb rubentes, & adeb fucci plenos, ut quodammodo tranfpareant, acidi & palato gratif 

 fimi faporis. Continent finguli illi acini fingula grana,alba, rugoia & inaequalia, adftringentis guftus. 

 Radix longe lateque ferpit, & longas interdum viticulas humi fpargit, quae fubinde radices agunt. 

 L<xus. Montium altiorum incola eft ubi m iaxofis provenit. Nos in monte fogleborough, & alibi in Ebo- 



racenfis comitatus montofis occidentalibus & borealibus obfervavimus. 



Parkinfonus flores tetrapetalos aut pentapetalos (proculdubio naturaliter pentapetali fiint & ex 

 accidente fblum tetrapetali) colore rofeopalhdo aut albente, 



C A P. 



