656 Historia Plantarum.' 



unt frutlus rotundi feu Uvae, per maturitatern rubraej vel, ut CluftuSj rutilae, in quorum fingulis 

 femina duo vel tria, vel unicum, lubrica, magnitudine, colore & figura feminum Paliuri vulg fed 

 durioraj pulpa albicante, naufeofe cujufdam dulcedinis participe. Clufius nucleos vocat duros ofleos 

 velut Afparagi, forisnigros, addens radicem longe lateq, ferpentes fub terra fibras habere, tenues 

 candidasj & germina fumma tellure fpargere, minimi interdum digiti craffitudinej nodofafeu ar- 

 ticulataj albicantia. 



tocus. In Sicilia, Italia & Gallia Narbonenfi m fepibus paflim. 



Viret. Succedaneum eft Sarfaparilk incuranda lueVenerea, inque articulorum & nervorum dolori- 



bus : Noxios humores per fudorem & tranfpirationem evacuat, cutisvitia expurgat. Datur vel m 

 pulverem redacla, vel in aqua ali6ve liquore deco&a. 



Fallopius cum in monte Juliani Pifis vidiffet Smilacem afperamj ea ufus eft loco Sarfaparilk 

 per biennium quo ibi fuit, fehci cum fucceffu plurimos a lue Venerea liberans. 



*. Smilax afpera, minus fpnofa, fruBu nigro J.B. C.B. afperafruilu nigro ClufPark. afpera 

 Luftanica Ger. " 



Cluf. 

 SimiHbus cum priore farmentis & viticulis proxima qusq, ampleclentibus nafcitur, non eft tamen 

 adeo fpinis horrida : folia etiam paullo breviora, atrioraj mollioraj nullis aut certe cariffimis acu- 

 leis obfitahabet : fles alteri omnino forma fimilis, fed colore differens, nam ex alboquafi carneus 

 eft ; fru&ufque rudimentumj quod ex medio. flore tanquam umbo prominetj rubefcit, plenus au- 

 tem & matums/r«&jj non eft rutilus ut m priore, fed omnino niger, & fucculentior, quantum 

 quidem Clufio videtur : OJficula conveniunt. 



3. Smilax afpera Teru-viana fi-ve Salfaparilla C. B. afpera Teruana Park. Smilaci affinis Salfa- 

 parilla J. B. Smilax PeTwviana,}Salfapari!la Ger. £0tfapartfla. Braftlienflbus Juapecama 

 Marggravii. & 



J.B. 

 Qualis reliqua fit planta* facies vix certi quicquam afFerre poffum: Radices ver6 notiffirna: fiint 

 ad defiidationes eorum quibus vagus concubitus luem affricuk. Sunt autem flagella longiffima 

 plurimarum ulnarum, junci majonscraffitie, obfequiosa funiculorum flexibilitate, ftriis per longum 

 decurrentibus, colore exterius fufco, cui fubftantia farinacea alba fubeft, craffiufculaj mollis & 

 digitorum attritu in pulvifculum folubilisj Agaricum fere referenSj fapore glutinofo, amaricante 

 non ingrato tamen ; meditullmm vero lignofumj nitidunij lentiun, fra&uq, contumax. Pendent 

 porro flagella haec ex pollicans craffitudinis radice tranfverfa, fquammata, qua; farmenta crebra 

 lurfum mittit, vitigineis non abfimilia, parique craffitudine, veluti geniculis quibufdam mtercepta 

 ftriata, aduncis fpinis minacia, coloris buxei, fiibftantia mtus Palmaj inftar fibrosa, albicante fa- 

 pore nullo evidente. 



Qrueftio eft an Salfaparilla dida fit ipfiffima Smilax ratione cceli & fbli duntaxat differens an 

 planta eidem affinis. Nobis affinis potius videtur quam eadem. 

 Sarfaparillam Marggravius fic defcribit, 



Caule farmentofo, lignofb, lento, viridi ferpit, aculeos feu fpinas hfnc inde habente acutas. Fo- 

 /iwfblitaria, quinque vel fex, vel etiam duodecim dig. longa., exterius acuminataj & tres, quatuor, 

 aut quinque digitos lata ubi latiffima ; in quibus tres nervi infigniter confpicui fecundum longitu- 

 dinem tendunt, tranfverfim autem multas venulas minutas habent, vario flexu difcurrentes • exte- 

 rius dilutej interius virent faturate. Ad quemlibet cujuflibet folii pediculum fqui brevior) dus cla- 

 viculac prodeuntj lenta:, longSj quibus aliis plantis fe firmiter anne6tit. Flores fert racematim: 

 fequuntur dein bacca, primo virides, mox cinnabriae, ubi autem maturuere nigra:, rotundae, ma- 

 gmtudine mediocrium ceraforum ; quaehbet in umbella confiftit feu proprio breviori pediculo, quo- 

 rum pediculorum decem aut duodecim uni longiori infident. Baccse autem rugofas ut cerafa fic- 

 cata, intus continent unum aut duos lapides albo-flavos, duros, in quibus durus, albicans nu- 

 cleus. 



Fr. Ffernandez quatuor fpecies Zarzaparilk diftinguit. 



Prima Mecapatli Mexicenfibus dida, eadem eft (mquit) quse apud Hifpanos, ac praecipue apud 

 Hifpalenfes in valHbus aggeribufque paffim nafcitur referturq, ab Herbarhs pentis in Smilacem 

 Diofcoridis afperam ; quam quoniam affabre defcripfit Diofcondes, de forma ejus nihil dicam. 



Secunda fpecies guauhmecatl dicl:a radicibm furculofis innititur, unde profert caules volubiles & 

 fpinis horridos, capreolos multos ac femen nullum ; folia vero Ocymi acuminata, & nonnullis feda 

 crenis, nerveis vero difcurfibus fecundum longitudinem excurrentibus. 



Tertiam fpeciem invenit in radicibus iEtnae, non longe ab oppi&o Jtattaco, per omnia Quauhme- 

 caxochitl fimilem, fed radicibus tenuibus, nec fibns craffionbus. 



Qiiarta Quauhmecapatli dida illa ipecies eft Sarzapanlla: cujus radices in noftrum orbem deferun- 

 turj fohis magnisj cordis figuraj caulibus volubihbus & fpmofis, radice furculofa, fructunullo [m 

 hoc proculdubio erravit Hernandez] & capreolis hinc inde exorientibus. 



Exhac etiam deicriptione patet Sarzaparillam congenerem quidem Smilaci afpera; plantam efle, 

 non tamen plane eandem. 

 Ptreii - Sa £faparilla partium eft tenuium & fudorifera. Specificum eft ad Iuem Veneream. Omnes 



ejus i fpeciesj inquit Hernandez, placandis dolonbus articulorumj aliifq, a lue Gallica profccai.s uti- 

 les iunt ; iudoribus item evocandiSj cuiandifq, mali mons ulceribuSj morbifq, inveteratis & infana- 

 bilibus, & qui e craffis lentifque humonbus habent ortum, aut ad nervos pertinent, & tumoribus 

 praster naturam qui rebelles fiuit difcutiendis^ curandis ulcenbus, &c. Nam jure deco&i per ah- 



quot 



