660 H 1 S T O R. I A P 



LANTARllM. 



Helmontius de vi Scefficacia hujus radieis in contufiombus lividis fanandis fcpiusagit; cui me- 

 morabile expenmentum in quodam erudito amico noftro faftum fuffragabatur, mquit D. Boylm in 

 experimenlis de corporum porojiiate p. 18. Habuie Colle&aneis D. Tancr. Robtnfon. 



Ad lateris dolorem, Bc talcolam radicis Bryoniae, tofta calide lateri applicetur. Chefneau ex libro 



Arcanorum. 



Ad fcrophulas tam apertas quam non apertas, R Rad. Bryonia: quse fit magna & bene nutrita 

 ft|S. in taleolas minutifl. leftam fnge in fartagine quoufque contabefcant, cola; adde terebinth 

 abietis ifef-\ cerae $v. F. unguentum, materia ab lgne remota. De hoc unguento, quod eft valde 

 vifcidum, fupra ftrumas cum panno lineo appones mane & vefpen; vel enim ftrumas refolvit vel 

 ad Juppurationem deducit, tandemque fanat ulcera. Nunquam fallit, zit Zacutus cum juramento 

 Vide curatioms proceflum lib. i. Prax. admtrand. Obf.ioi. Commumcavit D. Edv. Hulfim: qul & 

 ahas plunmas Oblervationes medicas Hiftoriae noftrse contulit. 



Luna crefcente, tempore verno Radicem Bryonise terrae adhuc immerfam excava, femper impo- 

 nendo operculum ex fuperiore radicis parte abfciffum & omni mahe duo vel tria Cxudantia cochfea- 

 na habebis Succum hunc fingulis matutinis horis a cochleari uno ad 2, vel 3, Hydropico exhibe - 

 quo lolo vih medicamine plures, Deo adjuvante, curavi. D. Soame e Doki L. ;. C. 9. S. 21 . ' 



3. Bryonia alba maculata J. B. Cretica maculata C. B. Cretica dicoccos Parlc Brjonia Cre- 

 ttca Pon.Ital. J 



C.B. 



Haec radice eft longa, fed ad vulgaris magnitudinem non accedente, & in eo diverfa qu6d cir- 

 cu ares lineas non habeat : foliis quam vulgans minonbus, albis ftriis per medmm difcurrentibus 

 vel macuhs albis notatis; flonbus majonbus, ex longis pediculis propendentibus. Cuilibet flori fru- 

 itus luccedit^iemicircularis, fuperne in duas partes divifus, viridis primum, at per matuntatem iru« 

 ber, Jemma duo continens, quare dicoccos appellari poteft : m reliquis cum vulgan convemt 



Cap. VI. 



De Bryonia nigra. 

 Ujus charafteres generici funt caulesvolubiles, folia convolvuli majoris. 



* 1. Bryonia nigra Diofcoridis Park. nigra Ger. quid? 



H 



Park. 



Ex radice crafla, exterius nigricante, flavefcente intus, fucco ladeo pragnante, vifcido & digitis 

 adhaerente, multa emittit farmenta, longa, viridia, foliis obfita latis, acuminatis, mtegris & mdivifis, 

 per margines sequalibus, obfcure viridibus ; e quorum finubus capreoli exeunt tortiles quibus obvia 

 quseque apprehendit. Versus fummitates una cum capreolis exeunt racemi Iojjgiufculi fiorum albi- 

 cantium mufcoforum, quibus fuccedunt bacas per matuntatem nigricantes. 



Hanc plantam nec unde aut a quo habuit, nec ubi vident, f\ omnino viderit, nos docet, fed ln 

 media nofte relinquit. 



A. 1. Bryonianigra fyl-veflris Ger. fylvefiris nigra Park. lavis, ftve nigra racemofa C.B. Vi- 

 tfs nigra imibufdam five Tamus Plinii, folio Cyclammi J. B. SmUum B. Maria Offic 



J.B. 

 Radtx magna, crafla, tuberofa, rotunda fere, fons nigra, intus alba, profunde in terrarn demerfa, 

 ut non nifi altiflime adafto ligone quis facile confequi poflit : viridis a nobis guftatafaporem acrem 

 lingua: imprimebat, nontamen mgratum aut amarum : ficcata candidiflima fubftantia accedit ad 

 Dracuncuh minoris radicem, nullis circulis donata quales apparentin Bryonia, quat facile m polh- 

 nem redigipoteft, nec rara ut illa fed compadta, m eo accedens ad Mechoacam, ab ea etiam di- 

 verfa circulis, fapore quoque eft non ingrato cum aliqua acrimonia ; plures -viticulas emktit, qua? 

 proximis fe circumvolventes m altum nituntur, nullis claviculis donata:. Folia alternatim longifli- 

 mis pediculis ha:rent, Cydamini foliomm fere forma, fape tamen acutiora, & duplo triplove mi- 

 nora, infra fupraque kto virore fplendentia, tenera, multis nervis finuatis pra-dita, guftiis vifcidi. 

 Flores mde onuntur undefohorum pedicuh, racematim cohxrentes, in fex lacimas divifi, ex luteo 

 virentesfivechlon: Summisautem baccis innafcuntur pediculis tenuibus breviflimis, & antequam 

 bacca: mamrefcant defluunt. Succedunt racemi uvarum rubentium, aut ex rubore iufcarum. 

 Lccus. . Ad fepes 8c in dumetis frequens oritur. 



3. Bryonia 



