Lib. XIII. T)e Herhis ^Bacciferis. <5£i 



* 3. Bryonia lavis five nigra baccifera C. B. J. B. Bryonia nigra baccifera Park. 



C.B. 



Haec a communi Bryonia fylveftn, quae Tamus dicitur, potiffimirm in his diffart, quod comniu- 

 nis florem minorem habeat & racemofa fit ; hasc ver6 flore fit majore & baccifera. In defcnptione 

 etiam flfires albos huic attnbuit^ cum praecedenti ex luteo virides fint : baccas Cerafis comparat, & 

 fingulatim in fingulis pedicellis e caule prodire fcribit. 



Provenit in fylvis circa pagum Hunningen Junio florens ; at bacoe Septembris fine niatur» Locus: 

 funt. . ;.'.'. 



De vinbus hujus planta: non convemt mter Botamcos. Compertum eft ( iriqait Lobelius ) vel Vires. 

 mulierculis, vehementius urinam renumque fabulum, menfiumque faburram impellere potu. In- 

 cidit & attenuat lentam pituitam, prafertim m thoracis affe&ibus. 



De vi purgatrice nihil dum comperi, inqiut Cafp. Hofmannus. D. Mart. Lifier nobis affirmavit 

 fe quamvis tum radicem ipfam in fiibftantia, ut vocant, tum e)us extraftum larga dofi fepius exhi- 

 buerit, nunquam tamen obfcrvare potuifle eam vel per vomitum, vel per feceflum, vel alio quovis 

 modo fenfibili operari. 



Pulvis radicum cum aceto & ftercore vaccino ad formam cataplafmatis redaftus podagricos dolo- 

 res lenit. 



De hujus Afparagis accipit Dodonatus, quae Veteres de Bryoniae Afparagis tradunt, efui fci. ap- 

 tos efle : nam hos Matthiolus verno tempore cum primum crumpunt Afparagorum more deco<5tos 

 mandi prodit. Sunt etiam, qui aflerunt in Hifpania Bitica m cibaria recipi. 



* 4. Icipo Brafilienjibxs Ma.rggi: Bryonia fpecies videtur. An.AparaquaH.ema.ndez? 



Marggr. 



Circumvolvit fe arboribus, lignum ejus lentum, vimineum, cortice cinereo. Folia dilute vireri- 

 tia, hinc inde in ramulis pofita, confpicuis venis tranfverfim praedita, quatuor circiter digitos bnga, 

 acuminata. In ramulorum extremitatibus multi prodeunt flofcuti, quinque petalis*albis deorfum in- 

 curvatis conftantes : in medio autem multa habent ftaminula coloris lutei. Odoris funt fiiavis. 



Frudus non defcnbit, unde de genere hujus plantae nobis non certo conftat. Cum Bryonia ni- 

 gra conjunximus tum quod confimiliter caule fcandat, tum quod fru&us racemofos producat. 



C A P. VII. 



Baccifem racemofa eretl£. 

 De Angelica baccifera. 



ANgelica a foliorum fimilitudine dicitur. Statura elatiore, foliis Angelicae, baccis minoribus, ob- 

 fcure rubentibus, dulci fapore a Chriftophonana diftinguitur. 



Panaces f&i^v, five racemofa Canadenfi /Cornut. Fanaces wyrnyAH five Raeemoja Americana 

 Park. Angelica baccifera vulgo, y&tttp^ZHtmg 3HttgCfica, 



Cornut. 

 Radix pollicari craffitudine deorfum fertur : effoflam vidi pedem longam, & ne fic quidem fo- 

 lidam fed abruptam. Caulis rotundus, geniculis articulofus, ramofus, obfcure purpurafcens, me- 

 dullosa cartilagine repletur. Folia ab eodem pediculo plura, ex rotundo in acumen gracilefcunt, 

 ambitu ferrato. Ex geniculis prodeunt pediculi, caulem finu amplexantes, cujus in finus cavitate 

 oculus delitefcit fubfequentis uvae rudimentum : sicque ramuli & caulis per genicula media aeftate 

 non floribus modo fed & gravidis baccis racematim contextis onerantur. Flos viti aemulus primum 

 herbaceus, eft, poftea paulo magis candicat : hunc uva excipit, acinis per initia virentibus, deinde 

 fature rubentibus, quibus fuavitas ineft, guftui acceptiffima, intus pleniori femine turgent. Sapor 

 foliis & radici Panaci fimilis, uvx gratior. 



Singulis annis caulem & folia deponit, fequenti anno nova producit. 

 • Ubique provemt fblo macro, pingui, limofo, etiam mter difficultates faxeas. 



C A P. VIII. 



De Aconito racemofofeu Chrijlophoriana, 



FOliis Imperatoriae, fru&u majore, facultate venenata & deleteria ab Angelica baccifera dif*- 

 cernitur. 



LH A. i;Acq* 



