7?8 



HlSTORlA PlANTARUM. 



3. Campanula Verficifolia Ger. Park. anvuftifolia coeruha & alba J. B. Rapunculus pnrficifolius 



magnoflore CB. fEtattftfeallCil SMkffctoer, 



Ad fefquicubitalem altitudinem affurgit cauh angulofo aut ftriato, glabro, rigido, inani, crebris fo- 

 liis veftito nullo ordine pofTtis. Folia angufta longa, glabra, ex atro virore fplendentia, ad margi- 

 nes raris, nullo ordine pofitis & vix confpicuis denticellis incifa. Flores in fummitate caulis ex alisfo- 

 liorum exeunt in eodem furculo feu pediculo plures fimul, pedicellis privatis brevibus, monopetali, 

 Campanulati, ampli, margine in quinque fegmenta divifo, quam Rapuntn magis patuli, plerunque 

 ccerulei, mterdum albi, e calke quinquepartito ; infjra quem confiftit vajculum calicis figura, in cria 

 loculamenta difpertitum, femina continens parva, fplendentia, tribus foraminibus per matuntarem 

 percufum, e quibus femina fundit. Radix quam Rapuntio minor, magis fibrofa tortuoftque. 

 Zeeus. Obfervavimus hanc in dumetis prope Spadam urbeculam acidulis celebrem in Germama inferi- 



ore, flore albo: in montibus & collibus Genevae vicinis flore coerujeo. In Anglia quod fciam ipon- 

 tenonprovemt. 



4. Campanula laclefcens pyramidalis Ger. Vyramidalis lavis J. B. Rapunculus hort. latiore folio, 



Jeu pyramidalis C. B. Campa. majorfve pyramidalis Park. parad. 



J.B. 



La&e turget radix, Rapunculi fimilis, reftibili fcecunditate fe multiplicans, etiam ex fruftulis re- 

 pullulafcens ; ex qua caules tnum quatuorve cubitorum furgunt, laeves ; foliis veftiti glabris oblongis, 

 fbrtuitis crenis incifis, verum lnfenora folia palmum aut fefquipalmum ionga, palmo latiora, per 

 extremum fere obtufa, & ea quoque glabra, raris admodum caefiiris diffecla & vixdum ferrata. Flo- 

 res a medio caule ad fummum ufque faftigium ccerulei, campanulas oris laciniatis exprimunt, quam 

 Rapunculi vulgaris majores ac patentiores. 



De loco natali nihil certi traditur. Flcret Julio & Augufto. 



Monfono folia hujus prima & terrx proxima Violse nigrae forma fimilia, paillo tamen majora, 

 quae vero circa caules paulo longiore, utraque faturi viroris : caules validi & praealti : qux quidem 

 vera fiint. 



* 5. Rafunculus Alpinus pyramidalis minor C. B. Rapmc. five Campanula pyramidalis minor 

 Park. 



C.B. Prod. 



Radix Rapunculi forma : Caulis unus, fefquipalmaris, foliis pallide virentibus, per ambitum cre- 

 natis, acuminatis, unciam latis, tres longis, alternatim cingitur. In fummo fiores pauci, ccerulei, 

 Campanulae forma, pedicellis annexi, & filamentooblongoex eorum medio prodeunte donati pro- 

 pendent: quibus fingulis capitulum oblongum, pertufum fuccedit, cui _/«««» mirtucumincluditur. 



In Italia provenit, fed locus excidit. C. B. 



6. Campanula Vyramidahs minor Alpin. Exot. 



Alpin. 

 A radice tres vel quatuor, vel plures etiam caules aflurgunc, bicubitales & etiam longiores, recti, 

 graciles, rotundi, ex quibus hinc inde ramuli multi afcendunt, inferne longi, fuperne breves, ita ut 

 fervato aequali ordine in iis ramulis, quafi pyramis cum ramulis floribufque appareat, unde nos Cam- 

 panulam pyramidalem mworem nominavimus, ad dirferentiam -vulgata, qux longe amplior eft. Ex 

 fummitatibus vero ramulorum flores propendent numerofi, qui parvis Campanulis funt fimiles, co- 

 loreaut cceruleo dilutiore, autcandido, haeque campanulx funt cum fuis filamentis tanto artificio a 

 natura libratx,utartifexperitiffimus itaperbelle vix easfaceret, deorfum prOpendentes, figuraflo- 

 rum qui in vulganbus Campanulis fpettantur, fed paulo majores, fuaviter olentes. Hax ftirps in- 

 ferne juxta terram admodum eft foliofa : folia vero fpediantur, longa, viridia, inferius latiufctda, & 

 in acumen definentia, magnitudine & figura quafi ad Rapunculos accedentia, vel ad Intybum fyl- 

 veftrem ; longe tamen extrinfece undique ferrata, fiiperne longe minora, tenuiora, ac magis mucro- 

 nata cernuntur, iingulaque ad uniufcujufque ramuli in caule exortum. Radtx pra?grandis crafia, 

 brevis, Nucis Juglandis fere magmtudine, figura tamen longior, in acutum definens, colore albo 

 vel tranflucido, ad Rapunculi ltidem radicem maxime lnelmans. Sapor vero infipidus & vifcidus 

 obfervatus eft. Stirps percnnis eft, & quo annofior eo radices habet numerofiores & craffiores. 

 j^^ In valle S.Fidata:duobus a Baflano oppido m. p. in locis opacis Sc humidis, nec ahbi ulquam, 



nafcentem vidit Profp. Alpinus. 



* 7. Rapuncuhrs fetram Alpin. Exot. Park. Monf 



Alpin. 

 Radix huic oblonga eft, digiti minoris craffitie, carnofa & alba, Rapunculo vulgari valde fimi- 

 lis, fapore dulci, fubacri, unde in acetariis Rapunculi modo (ut audio) elt fatis accepta guftui. Ex 

 radice folia complura fert, longiffimis pediculis gracihbus inhxrentia, Hederx foliis carnofis fimilia, 

 minora tamen, longiora, " magifque m acutum definentia, tenuiora, colore viridi nigrefcentia. E 

 fohorum medio prodeunt tres fiirculi, graciles, recl:i, longi, rotundi, dodrantales, cum parvis fo- 

 liolisj longisj tenuibus, utnnque alternatim fuis petiolis caulibus adnafcencibus. Ln cauliculorum 



cacumine 



