Lib.XV. T)e Herbis flore monopetalo uniformi 720 



cacumine capituhm parvum rotundum, aliquando oblongum extuberat, e flofculis complurimis cce- 

 ruleis, in unum congeftis, inodoris, quibus fingulis fuccedunt capfula exiles, tribus Ioculamentis di- 

 vife, in quarum fingulis plunma minuta Jemina fubrufta, fplendentia. 



Naicitur prope Baflanum iri agro Marofticenfi, a Brenta flumine vix tertia milliaris paite diftan- L ocm. 

 te, in colle lapideo Septentnoni expofito, radice nmis faxorum mfixa, ut propterea magno labore 

 eruatur, vixque integra. 



* 8. Rapunculus nemorofus angufiifoUus major majore flore C. B. 



Hic folia exhibet etiam angufta vulgaris Rapunculi efculenti inmodum, profunde ferrata: flores 

 vero ampliores, nolsc alicujus patentioris ln modum, quinquefariam m margine partitos : quibus 

 fuccedunt capfube trifariam juncfoe, fingulse fingulis foraminibus pertufe illius more. 



* 9. Trachelium parvum folio BelUdis fubrotundo. 



Radix ei alba, fimplex, lignofa, annua : Gr»/were£tus, ftriatus: Fclia alternatim pofita, fubrotun- 

 da, abfque pediculis cauli adnata Flores Trachelii majoris. 



Circa Meflanam in montium urbi lmminentium lateribus obfervavimus. Locus". 



Ad § pracedentem pertinet. 



* 1 0. Campanula Alfina glabra flore dihtijjbne azruleo J. B. 



J>B- 



Nihilhirfiiti aut afperi (inquit J.Bauhinus) nobis in hac planta apparet. Folia aliquid fimilitu. 

 dinis habentcum Hieracio Sabaudo, in circuitu lerrata,minora funt quam Campanufe repentis flore 

 minore ; flores etiam paulo minores videntur, in unum latus verfi, ex brevi pediculo nutantes. 



Ramulum habuit fere pedalem, datum ab Ageno, qui in vertice montis Tyrolenfis coilegerat; Locus% 



Excepta glabritie parum diftert a Campanula repente flore minore. 



A. II. Rapuncul/ts-efcukntsts C. B. efculentus vulgaris Park. vulgaris campanulatus J.B. Rapunti^ 

 um parvum Ger. i$ara|Jion$Su 



Rapunculo vtilgari radix alba eft nunc fimplex, nunc furculofa : Caulis feiquicubitalis, gracilis, 

 hirfutus, angulofus Stftriatus, nunc untis, nunc plures, foliis cin<5tus nullo ordine pofitis, anguftis, a- 

 cutis, pediculorum expertibus, cauli adnatis bafi latiufcula, fenfim anguftioribus ad apices ufque, 

 per margines crenis vix confpicuis leviter mcifis, in fummo ramofus, ramulis e foliorum finubus 

 exeuntibus. ■ . .... . 



In fummis caulibus & ramulis, longis pediculis mfident flores campanulati, m qmnque lacinias 

 acutas profunde divifi : fingulae autem lacinix tribus ftriis purpureis infignes fiint. Stylus in medio 

 flore tnfidus in tria cornua reflexa; quem flamina quinque tenuia breviora circumftant. Flons co- 

 lor ex cceruleo purpurafcens : Calix ex quinque anguftis acutis foliolis componitur. fnfra florem 

 ad imum calicem -vajcuhm eft feminale tnbus loculamentis diftin&um, femine replecum copiofo, 

 exiguo, lucido. Tota planta lafteo fucco turget aliarum Campanularum inftar. 



Vernis acetariis (inquit J. Bauhinus) expetitur hujus radix, mimmi digiti fere craffitudine, Napi 

 parvi fimilitudine, alba, dnlcis. Cum longo Pipere devorata la<5tis ubertatem facere pei hibetur. 



Eftur non co&a tantum fed & cruda m acetariis, qu6d maxime guftui placeat, &c appetentiam 

 excitet ; longe quam Rapi aut Rhaphani delicatior. Lob. K 



In aggeribus foflarum, inque arvis non cultis nafcitur; inhortis etiam ad acetanorum uium feritur l 

 & colitur ut grandior evadat. ^ftate floret. 



Erinos major Fab. Columna, Rapunculo afflnis J. B. 



C. Bauhinus hanc plantam habet pro Rapunculo efculento vulgari proxime defcripto, cujus fen- 

 tentix & nos quoque accedimus : nihilominus defcriptionem ejus Columnianam proponemus, ut Le- 

 <Stori iudicium permittamus. 



Radice conftat carnofa, non magna, parvum Rhaphanum xquante ad fummum, candida, guitu 

 fuavi, exdulciacerbaacetariis expetita, la£tefcente, in medio vel lmo parum excuberante, a qua 

 /o/wexeuntpnmovere, Ocimifoliis fimilia, minora tamen, medii Ocimi foliis aequalia, per ambi- 

 tum ferrata, fuperne hirfuta parum atque viridia, inferne vero kvia atque pohta, albidioraque. 

 Caules poftea ab radice emittit plures, fecundum loci annique temperiem, pedales vel majores, angu- 

 lofos, hirfutos: quos folia abfque petiolis alternatim circundant, longiora admodum anguftioraque, 

 minufque ferrata, ita ut qui viderit plantam fine caule, atque poftea caule prsditam, diverfam abf- 

 quedubio efle cenfeat, nifi domi cultam obfervavent. Folia quidem qua: antequam caules ederet 

 habebat terram tangentia marcida evanefcunt, nec m illa ampliiis inveniuntur. Ex rohorum alis 

 ramuli exeunt, mquibusficut incaulibusj?omMaio exeunt, petiolisparvisha?rentes ; cavi, quinque 

 divifuris in extremo difie<ai, colore albicantes & etiam purpurafcentes, mtus thyrfum habentes, qui 

 intres curvaspartes dividitur: quibus ficcatis florumbafis extuberat, quiE hirfuta eft & m quinque 

 viridia folia defimt, femen perhciens Junio & Juho fufcum, minutum, compreffum, guftu acer- 

 bum, quod cum perfedum & ficcatum eft, per bafis foramina, qua? tunc pervia iunt decidit. Tota. 

 plantala6te manat dulci difrupta. Hsc defcnptio Rapunculo vulg. eiculento per omma convemt, , 

 mfi forte flons colore, quipro cceli aut foli diverfitate vanare fa-penumero folet. 



A. ia. Cam- 



VfilS. 



.ocus. 



