74-O HlSTORIA PlANTARUM. 



A. ia. Campanula retundifolia Ger. minor Jyhv. rotundifolia Park. minor rotundifolia vulgaris C.B. 

 €ljC MCE rOlUltl4ca\!Ci3 25df HolJDCr. Campan. parva, AnguiUara CantabricaJ.B. 



Radice eft alba, craffiufculaj modice fibrosa, fubdulci. Folia primo ortu aliquatenus ViolaeMar- 

 tix pnmis minoribus foliis fimilia, minora, finuata, ex femuncialibus & uncialibus pediculis, quae 

 mox laciniata fiunt hederaceorum mftar : At qus; in caule fiint Ionga, angufta, acuta ad margines 

 aequalia, nec ullis pediculis nixa. Caulis pedalem interdum altitudinem aflequitur, teres, glaber, 

 obfcunus viridis, folus veftitus crebris, nullo ordine pofitis. Flores in fummitate caulis ccerulei 

 campanulati, Rapunculi fimiles, margine in quinque lacinias divifo, penduli ; e calice in quinque 

 longa angufta fegmenta partito exeunt. In medio flore fiamina, & quatuor folioia parva, alba, quae 

 introrfum ad floris umbilicum incurvantur. Semen, ut m hujus generis reliquis, vafculo infra florem 

 fito, tribus loculamentis diftincio includitur. 



Locus & In agrorum marginibus, inque dumetis & ad fepes praefertim in montofis, ubi pafcua etiam occupat 



Tempus. frequentiffima eft. iEftate & in multum Autumnum floret. 



Defcriptio eft J. Bauhini anobis interpolata. 



1%. Campanulaminor rotundifolia Alpina C.B. Rapunculus Alpinns minor rotundifolius MoriC 



Radicem hujus plantulae non obfervavi ; Morifbnus nofter tuberofam ei attribuit; Clufius (fimo- 

 d6 eandem deicnbat) radicales fibras valde ferpentes & vicina loca occupantes, fubinde germinan- 

 tes & novas ftirpes producentes. Folia ei ex rotunditate oblonga funt & mucronata, circa mareines 

 ferrata [longiffimis pediculis innitentia] Flores Rapunculi vulgans forma fimiles, [nunc eleganti 

 coeruleo colore praditi funt, vel faturato purpura five violaceo nitentes, vel dilutiore purpureo colo- 

 re 8c quafi cineraceo confpicui, interdum etiam nivei Clufio.'] 

 Locm. * n Alpibus SnnaciS &. Carinthiacis invenimus aut hanc, aut fequentem plantam. 



Campanuia llla, quam in fvlvis montofis prope Lindaviam urbem, & alibi in Alpibus Stiriacis & 

 Carinthiacis mvemmus, folia habuit qualia modo defcnpfimus ; Caules fefquipalmares & longiores 

 tenues, paucis fohis veftitos, imis lationbus, rehquis^ fenlim anguftionbus, ad margines dentatis ex- 

 ceptisiis quae in fummis cauiibus funt. Flores versus fummoscaules ex alis foliorum exeunt, longis 

 pediculis, ccerulei, & Campanulae minoris rotundifohae fimiles. In uno autem caule tres, quatuor & 

 non i - aro quinque flores funt ; totidemque perfaepe ex eadem radice caules exeunt. ' J 



14. Campanula Alpina minima folio ferrato oblongo. 



Plantula eft femipalmaris, foliis anguftis, oblongis etiam iis quae ad radicem flint, circa margines 

 ferratisj in cauliculis crebris. In fummis cauhbus duo trefve fiores, praecedentium fimiles pro plan- 

 tulae proportione ampli coerulei. ■ •» F p - 



Clufius in hift. pro Campanula minore Alpina iconem habet Lobelii & Dod. Et revera defcriptio 

 ejus non convenit huic plantae fed potius praecedenti: ut dubitem adhuc quam plantam mtelligat 

 Clufius CampanuU minoris Alpina titulo, & putem J. Bauhinum rede feciife quod non feparet eam a 

 pracedente. 



Campanula minor rotundifolia flore infummis cauliculis C. B. i. e. minor alba & purpurea Ger minima 

 fylveftris Park. 



An & quomododifferat a Camp. minore rotundifolia vulgari, examinent alii : nuhi certe eadem 

 videtur. 



* I J. Campanula rotundifolia minima C. B. prod. Park. 



C. B. prod. 

 Plantula eft trium unciarum, ex cujus radicula alba, capillari, oblonga exurgunt cauliculi (fspe 

 unus, plerunque term aut quaterm,) tenuiffimi, fubrubentes, & ad radicem fubhirfuti, maion ex 

 partenudi finguh unicum flofculum fubcceruleum, deorfum nutantem, calathi forma fuftinentes 

 Fohola habet ad radicem potiffimum, exigua, fubrotunda, ferrata, rigidiufcula, quandoque ru- 

 bentia. ^ ^ 



LocUfm InRhattorum Alpibus inter faxa, florentem adhuc Septembri invenit C. Bauhinus. 



* 16. Campanula linifolia cotrulea, vel Rapunculus campamlatus Itnifolius J.B. Camp. Alpina linifr- 

 lia cteruka C. B. linifolia aerulea Park. 



C.B. 



Ex radke tctmi alba, cauliculi quaterni, quini^ plures pauciorefve, palmares & fefquipalmares gra- 

 ciles, rotundi, fimplices emergunt ; fohis oblongis, anguftiffimis confufo ordine fepti. FJores infum- 

 mitate ccerulei. 

 Locut. Rupes &fumma juga montis WajferfaU Julio menfe florens exornat. Monet C. Bauhinus hanc 



cum vulgari Campanula minore minime confundendam. Diligentius conferant quibus montem 

 ufum adire contigerit, & plantam ipfam in ftatu videre. 



A. 17. 



