Lib. XV. T>e Herbis fbre monofetalo difformi j6\ 



purafcentes, Antirrhini majoris, fed multis numeris minores, quorum bafin obvallant quinque vel 

 feptem fblia vindantia, hirfuta, quaedam longa, quaedam brevia. Pericarpium calvarum catelli 

 egregie refert, ac oculorum fbflas narefque corniculo indudtas., in quo femen. 



In arvis folo arenofb non raro occurrit. Locus. 



Hujus varietatein flore carneo, ri&u ftriato in Italia & Sicilia obfervavimus. v ■ 



Ex Hifpania a Boelio allatam habuk Parkinfbnus flore fanguineo fplendidoj ri&u Iuteo, aut 

 pallido : 



Item aliam quam vocat Antirrhinum alterum flore albo minimum. 



* 4. Antirrhinum album ferrato folio J. B. Ant. folio dijjeclo C. B. 



Unico, re&o, ad cubitum^ interdum duos, alto caule affurgit, in quo folia eo fere ordine qUo 

 Lini difpofita cernuntur, fatis dura & afpera, pulchre ferrata, longa fatis & angufta. Flores albi, 

 fere fiimiles funt majori Antirrhino, fatis magni proportione plantae; calycibus vituli narium 

 aemulis fuccedentibus. 



Prope Monfpelium m ora maritima, vulgo Vlage, qu;e refpondet pradio di£to Arefquies, inter l-ocm' 

 Juncos, verfus Miramvallem & Frontignanam. 



Accedit ad noflram Criftam Galli Meffanenfem, & forte eadern fuerit. 



* 5. Antirrhinum faxatile Serpylli folio C. B. prod. Saxatile Bauhini Park. 



Radice efl: parva; ramis multis reflexis, tenuibus, leviter hirfutis: foliis Serpylli vulgaris forma, 

 fed minoribus : floribus rubris, aliquando pallide cceruleis, pedicellis oblongiufculis infidentibus, for- 

 ma & magnitudine una cum capitulo infidente Antirrhino arvenfi minoi i fimilibus. 



Folia inferiora funt Aitirrhini, fiiperiora vero Serpylh, annotante D. Magnol, qui copiofum in- 

 venit inter rupes montis Capouladou non longe a Monfpelio, tum & in locis Garrigues ditStis inter 

 Laverune Sc Pignan Maio St Junio menfibus cum flore. 



Antirrhinum rad usus eft m medicina, fed propter floris elegantiam in horcis colitur. 



Fabulofa funt/rivola & fuperftitiofa quas circumferuntur de viribus hujus plantae & aliarum nonnul- 

 larum contrafpe£T:ra,incantationes,veneficia; ad conciliandam gratiam Principum,Magnatum,So:. 



C A P. IV. 



De Ariftolcchia. 



ARiftolochiam * Cicero nomen accepiffe au<5tor eft ab inventore Anftolocho, qua decaufa. * ub. 1. de 

 dentem calumnix vix evitare potuit. Contendunt enim nomen huic mditum quod puer- Dhinat. 

 peris profit. Sed quid impedit quo minus ab Ariftolocho nomen habeat, iimulque falu- 

 taris fit puerperis ? Credibile enim non videtur Ciceronem de fuo hoc finxifle, fed ab ahquo antiquo 

 audtore, cujus fcripta deperdita fiint, defumpfifle. Quod eb magis fit verifimile, qubd apud * Ga- * Lib. 1. de 

 ienum, rn carmine Andromachi legatur >& uif\\w fii&v 'AvsoKoy*. Nicandri etiam Scholiaftes Ari- Antidotis. 

 ftotelem teflem vocat a muliere inventam Anftolochiam. Nomen autem inventons herbae indi- 

 tUm fuifle verifimile eft, qui five vir, five fcemina fuerit perinde eft. 



Re£tius tamen inde deducitur nomen, qubd fit «e/w i&s Kox*&'f- * Diofcorides, 'AeKoxo^a, ""' a '*Lik^.cap.A. 

 (M<W (dp &ra tS Jokhv a,et& GonQav t&s \o%ict,is : Arijtolochia ex eo nomen accepit, quod optime fuerferit 

 opitulari credatur. * Plinius, Inter nobilijfimas Arifkolochice nomen dedijje gravida videntur, < juoniam*i^iy z ^.cap.%. 

 efjet deisn K<i.y*m.is ; Nofiri malum terra -vocant. Unanimi confenfu omnes reftituunt *.ox<M<Mifi quae 

 vox partunentes non gravidas denotat. Quomodo Jo. Boda^us a Stapel Phnium defendit vide apud 

 ipfum Comment. in Theophraft. hift. lib.9. cap^ 13. p. 1107. 



Notae Ariftolochiae diagnofticae funt flos femiiiftulans feu corniculatus labello in pala: formam 

 produdOj pericarpium grande in fena loculamenta difpertitum. 



l. Arifiolochia retunda J. B. Ger. rotunda vulgatior Park. rotunda flore ex purpura nigro C. B. 



ftounb 25i«l)too2t 



f. B. LLuj. 



Multa fundit ex una ra.dicQ farmenta cubitalia quadrangula, imbecilliora quam Clematitidis vul- 

 gans; quibus alternatim adnafcuntur fclia, [mediae inter Malvae & Hederae folia magmtudinis ] 

 admodum brevi pediculo haerentia, caulem alis fuis penitus complexa, omnium maxime rotunda, 

 molha, [venofa,] pallefcentia [ colore ex viridi nigricante CluJ. ] ex quorum alis jtires exeunt fe- 

 munciali pediculo haerenteSj tubulo ex luteo pallefcente in palam ex rubro nigncantem delmentes, 

 latiorem quam in longae aut clematitidis flore. [ Succedunt fruilus rotundi, parvi Melopeponis 

 figura, qui multa grana continent ordine difpofita, lata, nigricantia, intercurfantibus quibufdani 

 membraniSj & materia etiam fungosa, alba, fingulis granis interpofita, quod reliquis Anftolochia: 

 genenbus commune eft. ] J. Bauhino utriculi fequuntur turbinan, ftriati, per matuntatem in fex 

 partes dehifcentes. Radix fubeft ampla, tuberofa [ rotunda J. B. ] rugofa, forisfufco, intusbuxeo 

 colore prardita, cortice craffbj trifti amarore guftum afEciens. 



In Itaha paffim ad fepes & in aggenbus fofiarum habetur, pingui folo : nec minus frequens mLocus. 

 Hifpania 6c Gallia Narbonenfi. Floret vere. 



T 1 1 3 * 2. Arifit- 



