Lib. XV. T>e Herbis flore monopetalo difformi. 773 



A. 5. Crataogonon fotiu kevibus obtufis Wefimorlandicum. ^O^MeabCi) ^pe^Jtg^t-CotU^ 



tojjeat. 



Radix huic (ut putamus non defcriptae Euphrafiae fpeciei) alba, dura, fibris majufculis praedita, & 

 (ut mihi videbaturj repens. Caules femipedales, graciles, ereiti, rigidi, noa ramofi, nonnihil hir- 

 futi, fragiles. Folia per paria fine pediculis caulibus adnafcuntur, figura & magnitudine Alfines 

 Chamaearyfoliae, rugofa, per margines dentata, virOris ad cinercum tendentis, & nonnihil fplendentia. 

 Flores ia fummis cauhbus ex alis fbliorum exeunt, brevibus pediculismxi, figura florum CrifiagaIIi,tubo 

 longioi-e, colore fordide purpureo, calice quadripartito ; quibus luccedunt -vafcula ventricofa, in binas 

 partes impreffa linea divifa. Semina albicantia Crataeogonn Sapor plantae acris nonnihil & amarus. 



Prope Orton vicum in Weftmorlandia, juxta rivulum, qui decurnt fecus viam, qua inde Crosbei- Locw &t 

 am itur. Pofl mediam a:ftatem floret. Tempu^ 



6. Euphrafia pratenfis lutea C. B. prat. major lutea Park. Coris Monffeffulana httea J. B. Euf. lutea 

 montana angufiifolta major altera Col. f eHotonarroto4eaoe& ^pC^tgfjt 



Caule eft fingulari, cubitali, tenuij lignofo, fere rubente, quadrato fed obtufis angulis [ J. B. ro- 

 tundoj foliis cin&o anguftionbuSj Lino aut Hyffopo paribus, crafliSj per ambitum rarioribus denti- 

 buSj ternis fc. ferratis, per rariora gemcula binis cauli haerentibus : ex quibus alae [ramuli] utrinque 

 cruciatim, alterno verfii oppoiitae binae panduntur obliquae, oblongae, admodum caulis & plantae pro- 

 portione :' a quorum medio ad fummum ufque denfi floresu.no verfu difponuntur duphcatij galericu- 

 lati galericulati, deorfum fpe&antes, ex utriculis prodeuntesj fed colore luteofaturato feu aureo ocu- 

 los recreantes. 'semina perficit O&obri menfe, Euphrafiae fimilia angulofa candida, quae pericarpiis 

 ficcisatquedehifcentibus ab uno mcipiunt decidere. . 



Serius poft mediam fci. aeftatem floret: atque durat hyeme Iignofa planta, ficca, foliis nuda, rempm. 

 cacuminibus tantum racemofis adhaerentibus. Sapore amarOj adftnngente, & extergente, hnguam 

 exafperanteguftantibusnobisvifafuitCo/. 



primoeaminvenimusinGermama, non procul Altdorho Nonmbergenhura Academia, deinde Locus: 

 in Hetruria, tandem in Narbonenfi Gallia. 



* 7 Euphrafia pratenfis ItalicS latifolia, C B. pratenps minor purpurea Park. Euphrafia tertia non 



firipta Col. €i,elcfrer fc?oao4catocii putple Sltaltan <gpc tijislJt, 



Radicem habet lignofam, parvam, mgricantem, in tenues -fibras divifam : eaulm femipedalenl 

 Col. Bauhino palmarem autminorem, quadratum, rubentem, leviter hirfutum, faepms fimphcem, 

 ahquando ftatim ab exortu in duos, ranas plures parvos ramuios divifum : quzm fctta pauca, craffaj 

 hirfuta, rotunda fere, & bina adverfa, m crenas profundas, infenora quidem quae minora in ternasj 

 fuperioni vero in quinas fenafve divifa fua bafi cingunt. r • * • 



Flores e foliorum finiij aliquando a medio cauk, ahquando tanquam ex ipica comave, ex utncu- 

 lis velut oblongo calice prodeunt bini, galericulati, purpurafcentes, quibus femen oblongum angulo- 

 fum candicans m utriculis fuccedit. Amaro eft fapore. Ubi nafcitur ita frequens invemtur, ut hu- 

 mum tapeto opei tam purpureo infpicere videaris. Annua eft planta. V. Botan. Monff. 



Variat in calidionbus regionibus v. g. m Apulia & Cinnolae m pratis 8c paicuis Horis colore atque VarietM 

 etiam coma alba : m fngidis locis colhumque pratenfibus herbofis floreeft fcmper purpureo. 



Invia Romana, etiam Romae m monte Teftaceo provenk, paffim etiam m Caftihaj maxime Loctli , 

 circa Efcurial reperitur. Circa iMonfpelium ultra pontem Sellae nova; juxta viam qua ltur ad pagum 

 S.Jordt m fterilibus iftis locis diclris Garrigues Maio menfe florentem invenit D.Magnol. 



* 8 Euphrapa Italica latifolia altera C. B. purpurea latifolia Park. major fylvfiris purpurea lati- 



folia Col. €|)esrcaterJi?oati4ea\3etiput;pIe(£jie^2tgIjt» 



Rieefttenuij intortij lignofa, bifurcata vel magis divifa : Caule fefqiiipedalij quadrato, hirfu- 

 to fubrubente,per genicula, digitahbus mtervalhsj folits veftitounciam longiSj latis yerotertiam ll- 

 lius partenij m acutum defincntibus, per ambitum ierratis : ex quorumfinubus a medioadfummum 

 ufque Caulis ak [ramuli] furgunt utrinque, obiiquae parum, minutioribufque foliohs oraate, qui- 

 bus fumma parte a medioufque Aendflores infunt uno verfu difpofitij ex alternatis tunc foholis pro- 

 deuntes galenculati, purpm-afcentes, ex utnculis emicantes hirfutis, non diffimihbus caetens ; quibus 

 fruBus fuccrefcunt craffiores, minuique congeneribus oblongi, femtmbus turgidi anguloiis, candidis, 

 parumVulgarima)onbus,quxSeptembri & Oftobn menfe perficmntur. 



Augufto floret, amaro tota fapore. ^EquicoIorum collium femitis 8c Quercetis, deprefiionbus eti- L ocusl 

 am locisj umbrofis atque humentibus gudet. 



* 9. Euphrafta lutea Alfmefolia radice fquamata C. B. Anonymos radice Dentaria Col. Euphr. lut. 



tninor radice fiuamataVaxk. 



iW^efTvelut bulbofa, albaj ex quatuor craffiufculis fquamis coagmentata : caule pedali, ali- 

 cuando oalman, kvi, cavo 8c ramofo, ramuhs ex alarum cavi> prodeuntibus, quem folta bina, 

 *i" r ' U u u 3 petious 



