780 HlSTORlA PlANTARUM. 



J. Bauhinus fratrem reprehendit qubd hoc & pracedens genus feu Leucoium majus fbla magmtu- 

 dine differre fcribit ; in eo enim ( inquit ) etiam differunt, qu6d hoc non arborefcatj & folia etiam 

 prima, ni fallor, differentiam aliquam habent. 



Parkinfbnus Leucoium habet, quod appellat Leucoii alterum genus ex feminio oriundum, quod 

 a vulgari Leucoio majore differt, qubd majus multo & elatius non raro evadat. Nunquam tamen 

 flores variegatos edat 3 Hyemem etiam non ferat, quo cum Leucqio hoc minore rcftivo convenit, 

 quod Verelatumfloret Julio, Auguftoj Septembri ; Autumno pent, nec hyemem profert, etiam 

 repofitum. Duplex ergo ( fi his Autonbus fides ) Leucon jeftivi genus eft alterum Leucoio hyemali 

 majus & elatius, alterum eodem minus. 



Leucoium melancholium Park. floris colore Uvide ruhentt melancholico Eyft . Leucoium Ihiide rubente 

 colore C. B. Hefieridis Jfiecies ef } -vide inter Hefferidas. 



A. 3. Leucoium marinum maximumVzxk. Leucoium maritimum Camerarii].B. item Leticoi- 

 um maritimum magnum latifolium ejufciem : marinum majusVsxk. maritimum (inuats 

 folio C. B. L. marmum purpureum Lobelii Ger. emac. 25?Oa&4cafreil J^Ca^t>tOCR' 



<®ittpnotoet, 



Tark. 



Eradice alba ? lignofaj Ionga^ in multos ramos divifa folia promit longa, crafTa, albicantia, mol- 

 lia, in orbem circa radicis caput humi fparfa, rigidiora quam hujus genens reliquorurm in profun- 

 daslacinias utrinque, cornu cervi fere in modunv, incifa & velut dentata^ pulchro afpe&u. Secun- 

 do a fatione anno caulem protrudit, incana lanugine candicantem, altitudme circiter tripedali, in 

 multas alas diyifom, craflum fed tamen infirmum & vix fe fuftinentem ; cui innafcuntur folia an- 

 guffiora^ parum admodum laciniata^ aut etiam arqualiaj & in faftigio/omj ahos fupra alioSj mul- 

 tos, minus odoratos quam Leucoii mcani hortenfisj tantillo majoresj colore purpuro-ccmileo palli- 

 do : qmbus fuccedunt fiUcfua: reliquorum fimilesj femina claudentes majora, obfcuriora. Poftquam 

 iemen dederit radicitus interit. 



Loeus. Hanc attulit J. Tradefcantius in Angliam ex infula Cracina prope Rupettas in Gallia : eandem in- 



venimiis inlitore arenofo infiibc Anglefeia; in Anglia e regione Caernarvan oppidi in WaUia, atque 

 etiam in extrema parte Cornubisj & alibi in litonbus arenofis: cui fpecie omnino idem putamus 



Leucoium ma- Leucoium mannum majus Clufio defcripturrij fed non re&e depi&um ; Leucoium maritimum ma- 



nt majus. gnum latifolium J, B. 



Defcnptio Clufiana fic fe habet. Caulis ei pedalis eftj interdum majorj ramofus admodum & 

 humi procumbens : folia longa, craffaj molliaj canentiaj & quodammodo lanuginofaj Cichorei aut 

 Eruca: modo divifaj & velut prajmorfa : flores fecundum ramulos odorati, dilutioris purpura; colore 

 led ad rubri vini faxes quodammodo tendentis: Siliqua longar, craffiufculsj plana? tamen ut vulga- 

 risLeucoii, plana & 1 nbruffa femina continentes. Radix multifidaj fed non perennis ; poftea enim 

 quam planta florem & femen protulit ( quod altero plerunque a fatu anno interdum & tertio fieri 

 folet ) perit. iEftate floret. 



Locut. Nafcitur in Medkerranei maris litoribus in Hifpania & Gallia Narbonenfi. Nos ad Mare Me- 



diterraneum prope Monfpelium invemmus ipfiilimum illud Leucoiumj quod inlitonbus noftris ori- 

 tur, quodque ex Parkinfono defcriptum dedimuSj unde minime dubitamus quin una & eadem 

 fpecie planta fint Leucoium^ marinum maximum Park. & Leucoium marinum majus ejufdem & Clufii. 

 C. Bauhinus e Keiri marino flore candido Lob. ico. ( cujus figuram Clufius aflumpfit quanvis de- 

 fcriptioni fus non conveniat ) novam Leucoii maritimi fpeciem fecit, titulo Leucoii maritimi candidi. 

 quam rede ipfe vident. 



4. Leucoium maritimum anguflifolium J. B. C. B. marinum minus Lob. Cluf. Park. Ger ^Tfte 



leJTer narroto=IeaUct« ^ca-^tocK^illp^flotoe^ 



Clufl J.B. 

 _ E radice craffa, lignofaj alba, cui plures crafli fibrse & plura capita efle fblentj multi cauks exo- 

 riuntui-jfingulares velramofi, dodrantaleSj teretesj fatis firmij multo tenuiores [ addit J. Bauhinus 

 & candidiores quam pra^cedentis, quod non probamus] Folia brevia, parva, candida, nullo aut ob- 

 lcuro laciniarum veftigio uicila, minus craffa quam praxedentis. Flores in ramulis fiiperiore mino- 

 res coloris pulchernme rubentisj & dum flaccefcere mcipiunt faturatiorisj quales Leucoii vulgaris 

 rubrifloresj & odorati quidem llli, verum rainus fuperiore : fiUejua: fiiccedunt tenuiores multo & bre- 

 viores quam 111 prsecedente, tereteSj femine copiofoj minutiffimo, ruffo referts. 



Tcmpus & Floret Julio& Augufto, eodem quo fatum eft anno, deinde perit. In arenofis Maris Mediterra- 



Locus. nei litonbus prope Frontignanam &; albi obfervavimuSj fat copiofe. 



5. Leucoium maritimum repens C.B. mar itimum procumbens Morif 



Caulicults furgit pedalibiiSj infirmisj atque idcirco humi facile procumbentibuSj m plurimas alas 

 divifis : foliis conftat Leucoii vulgans mcani figuraj e diluto virore albicantibus. Flofculi incarneo 

 colore modice rubent: ca:tera cum prscedentibus conveniunt. 



C.Bauhinus dubitat an ex femine prions in hortis natum fit : cum (inquit) in hortis fatum 

 longionbus quidem fit cauliculisj fed in terram reflexiSj folio latiorej flore purpureOj totaque sftate 

 fioreat. 



Hoc genusj fiquidem a pr^cedentibus diverfum fitj nobis certe incognitum eft, ideoque nec plura 

 habemus qus de eo dicamus. 



" 6. Leucoi- 



