Jp6 HlSTORlA PlANTARUM. 



7. Erajfica rubra vulgaris J. B. rubra C. B. Ger. 



J. B. 



Procerior haec reliquis effe videtur. Scipite namque velut arborefcit altoj duorum trium aut qua- 

 tuor pedum aut etiam cubitorurrij craflbj atropurpureo, ima parte verrucofo, alias fingutaj alias in 

 ramos divaricato : quem folia fortuito pofitu ftipant lata, ex viridi rubentia, alias fanguineo rubo- 

 re aut obfcuriore etiam tota perfufa, non fine obdu&u nebulae cujufdam glaucae : crebro craffarum 

 venarum difcurfu rugofa, patula finuataque. Flores lutei cauli ere£to haerent: quos filiejua excipi- 

 unt palmares, in quibus femen ruffiim, rotundum. Hujus folia patula manent ac expanfa. Hye- 

 mem prorert, ac ffepe, praefertim culta, arboream acquirit proceritatem firmitatemquej ac ita in plu- 

 res durat annos. Saepe etiam laterales producit ramulos. Ramorum extrema adventante Vere de- 

 licationbus in acetaria expetuntur. 



8. BraJJica laciniata rubra J. B. 



A praecedente vixdum magnitudine variat. Folia potiffimam faciunt difrerentiarrij quae profundis 

 lacimis finuatis nonnihil variant, iifdem modo in latiores, modo in minores rurfiis fe&isj ut tota 

 pene crifpa videatur, idque potiffimum propter minorum laciniarum contortum. Hyemem fert. 



* 9. Brajfica rubra minor J. B. arvenjis C. B. tertia Fuch. Sylvefiris Ger. Park. 



Minutioribus effc caulibus & tenuioribus foliisj flore luteo. Fuch. Omnium minima, fylveftri 

 paene fimilisj foliis prirnae rubrae, multo minonbusj alioquin omnino fimilis. Seritur propter femen, 

 ex quo oleum paratur quod venditur pro Napi feminis oleo. Dod. gall. Confufio eft inter Botani- 

 cos de hacplanta, ut fufpicer eosnon fatis clare intellexiffe quid fcriberent. 



i o. Brajfica alba vulgaris J. B. alba vel viridis C. B. vulgaris fativa Ger. fativa Park. 



J.B. 

 Radix tophota eftj ex qua ftipeSj qui foliis nervorumque divifura atque intertextu rubrae quo- 

 dammodo refpondent : folia tamen fubrotunda, ex longis craffis pediculis delicatiora videntur, in 

 quibus in circuitu praefertim ferraturae quaedam apparent. Tota planta albicat, & caefio quodam 

 coloreobductaeft; auriculas habet uti praedicTrae. Flos albus eft, [potius pallidus.] 



1 1, Brajfica laciniata alba J. B. 



Rubrae laciniatae haud multum abfimilis proportione eft, non penitus alba, caule interdum purpu- 

 rafcente ; cui folia pallide viridantia glauca quadam nebula obdu&a funt. Foliorum quoque laciniie 

 profundae quidem, rninus tamen crifpae. 



ll. Brajfica fimbriata C. B. tophofa ]. B. Ger. nigra Dod. 



Morif. 

 Hujus folia anguftiora fiint Sc longiora antecedentis foliis ad coftam ufque mediam femel atque 

 iterum profundius incifa^ per margines vero admodum crifpaj quae adverfa parte bullis feu quafi 

 ampullis numerofiffimis protuberantibuSj in averfa parte concavis inaequalia funt. Tota quafi ni- 

 grefcunt aut ex atro virefcunt. 



A. 13. Brajfica arborea feu procerior ramofa maritima Morifbni. An Brajfica arvenjis C.B? Syl- 

 vefins Ger. Park ? Wi\tX €oIftDO?t 



Defcriptio Brafficae rubrae vulgaris fuperius e Joan.Bauhini hiftoria propofita non inepte con- 

 venit huic plantae, ut dubitem an fpecie diverfa cenfenda £t necne : certe quod in maris vicinia ori- 

 atur accidentarium efle puto : deinde in plures annos durare Brafficae illi rubrae cum hac commune 

 eft,utteftatur J. Bauhinus. Hanc inquiens [Braf rubram] per aliquot annos ex femine deciduo, in 

 muroj e regione feneftrarum aedium in quibus moror durantem vidi : tandem Ramofam effe feu in 

 ramos divancari Brafficae rubrae ex aequo convenit. Vel ergo J. Bauhinus Brafficam maritimam pro- 

 ceriorem arubravulgarifpecie revera diverfam per errorem pro Braffica rubra habuit & defcnpfit ; 

 vel Braffica rubra vulgans & Braffica haec procenor maritima una & eadem f pecie planta fiint. 

 lotw, In clivis maritimis prope Doveramoppidum obfervavimus, & alibi etiam locis confimilibus. Haec 



plantaeft quam inCat. Ang. titulo Brafficae fylveftns exhibuimus. 



14. Brajfica Anglicana minima nivea J.B. fimbriata yumila C. B. 



. Ad. Lob. 



Meminimus (inquit Lob.) etiam in Angliae hortis pufillam Braflicellam, totam niveam praeter- 

 quam extremas oras laciniofasj fimbriatafque plicis crifpantibus & undulis rugoiiSj purpureis afperfas 

 maculis, quas etiam ad corollas & olfacionola neftenda dum tenella adhuc eft, in hortis colunt. 



15. Brafiica 



