Lib. XVI. T)e Herbis fiore tetrapetalo filiquofis. 



1, Rapbanm orhiculatus Ger. orbicularis velrotmdtts C. B. 



3. Rapbanus minor pracox Park. parad. Radicula fativa minor Ger. Ravhanits minor ohlon- 

 gm C. B. 



Raphani radix culinans potiffimum efl, rarioris in medicina ufus : ex iis quibus affidue vefcimur Vireii 

 ( inquit Galenus ) & pbfbnium potiuseft quam medieamentum. Acrem 8c calidam effe fapor evm- 

 cit ; unde nos iis potius aflencimur qui vim roborandi vencnculum conco&ionemque promovendi ei 

 attribuunt, quam Galeno aliifque contrarium aflerentibuSj obeammaxime ( utputo) rationem quid 

 ru&us inovet ; unde cibus llliberalis Plinio didus eft. 



Utilis effe putatur ad calculos atterendos, unnafque & menfes ciendos; ad tuffim prodeft cum 

 melle. Salutaris efle traditur adversus fungorum & Hyofcyami venena. Elixa fi fumatur valetad 

 eos qui tuffi diuturna lnfeftantui-j quique craffiores fuccos in pe&ore cumulant, aucore Diofcoride : 

 cui libenter a(Ientior,nam Rhaphani cocti (ut re£te Pliniusj dulcefcunt & in Naporum vicem tranfe- 

 unt. In tuffi & afthmate infantium fuccum Raphanicum faccharo paratum per vices exhibendum 

 prafcribit Dokus Lib. 5.. C.4. S. 18. 



Rhaphanus domefticus efculentus (ait Fernelius ) fine ofFenflonc ulla vomitione purgat, atque 



ventriculum blande exinanit nulli a:tati, neque prargnantibus mfenfus. Teruntur autem 



radicis ejus concife untix dux, arFufique mulfa fiiccus exprimitur tepidus ofFerendus. Seminis [quod 

 efEcacius eft] femuncia vel Jiij. fimilicer teruntur, addita mulfa, aut fero ladtis, aut aqua hordei. 



Radicem cum fale tritam m malignis febnbus fub pedibns hgai i teftatur Schwenckfeldius. 



Aqua Rhaphani per triginta dies mane ac vefperi pota fingulis vicibus tnbus aut quatuor unciis 

 medetur calculo, facitque ad aquam intercutem. 



Non temnendusefFRhaphaniufusadverfuspedum clavos, quippe qui decrefcente Lunapoffpe^ 

 dum lotionem e6 ufque rafi ut doleant quidem fed non cruententur, plerunque evanefcunt fi cubi- 

 tum kurorum clavis corticis Raphani id latus aut ea pars applicetur qua? a Raphano refecatur faucia. 



Qiii pIuradeRaphani vinbus velit J. Bauhini hiftonam adeat. 



Ad calculum, ft. Succ. radic. Raphani ^iv. Mel. §|S. F. potio, tnbusvel quatuor matutinis ite- 

 randa. Valde probatum remedium. Liber Arcanorum. Vel R. Radic. Rhaphani ln taleolas incfls 

 q. f Mellis quantum neceffe eft ut lento igne coquantur. Effluet inde aqua, qua: ad jiv. data mi- 

 rabilem praftat effe&urn. Chefneau. Has duas formulas incer alias multas a fe ex variis autonbus 

 colledas ad me tranfmiflt lngeniofiffimus & eruditifl Vir D. Edv. Hulfim, M.D. vetus Amicusno- 

 fter : ltem fequentem ad nephnticos afFectns. 



R. cortic. acerr. Rhaphani %\. offium Mefpilorum $ij. Blande conquaflat. infund. horas odo in 

 Vini albi \ iv. & modice calens propinetur. Eft fecretum quod vocant rhaphamnum. Ex Corbei 

 pharmacia, Autore Antonio Mizaldo multis probatum expenmentis. 



A. 1. Rapiftrum album articulatum Park. flore albo, filiqud articulatd C. B. fiore alho ftriato^ 

 Smapi album agrefte Trago J. B. jl^itC:ffoto^& CtjarlOCft tPItl) 3 jOttltCtl €-00,. 



Rhapbanus fylveftris Ger. 



E radice alba, lignofa, alias fimplici, alias multifida caulis emergit pedalis & major, a radice fta- 

 tim ramofus, Sc fpinuhs rigidionbus afper. Folia ucrinque hirfuta lunt, ,laciniata, prcfertim infe- 

 riora, & prope exortum, nam eorum extrema lata fiint & integra, colore ad glaucum nonnihil 

 tendente. Flores albi, Eruca? majoris aut Leucoii lutei fimiles e cahce rubente exeunt [ non enim 

 m hoc genere, ut in Sinapi & reliquis Rapiftris quampnmum flos aperitur dehifcunt calices ] ftnis 

 coeruleis variegati. Siliqtice fuccedunt pediculrs longiufculis hutis infidentes, glabrx, oblonga:[lon- 

 gitudine digicah J. B.~\ nodis mftar cauda: fcorpionis diftindr, fex mterdum aut otto, in quibuspro 

 nodorum numero femina magna, rufla. 



Inter fegetes paflim Sc copiose reperitur. Loeut. 



Rapiftrum flore luteo, filiajud, glabrd ,articulatd. 

 Floris praxipue colore a. defcripta difFert, nec minus frequens inter fegetes reperitur. 

 * 3. Alfint nodofa Dalechampii J. B. Alftnenodofa GaUica C. B.Lugd. 



Radice cOnftat fimplici, longa, parum capillata, ex candido flavefcente : Foliis prope terram 

 multis, ex eadem radice ortis, & m orbem radicis caput cingentibus, longiufculis, anguftis, Alfines 

 [Androfaces Matthioli Morif.'] haud multum diffimilibus : caulibus mulcis, pedalibus aut minoribus 

 longionbufve pro ratione foli : flore albo, non tamen quinque ut perperam Lugdun. fed quatuor pe- 

 talis compofito : femine m nodofis, ftriatifque globuhs, multis fefe ordine confequentibus 8i quafi 

 verucuia transfixis, filiquam parvam, uncialem componentibus. In fingulis nodis feu globuhs ftnatis 

 fingula continentur/cwwwz rotunda, ruffa. 



In agro Monfpelienfi plurima gignitur. Nefcio finquit D. Magnol ) ubi tantam viderit copiam Ukm. 

 circaMonfpehum ctim nullusalius Botanicus ( quamvis fedula adhibita perquifitione ) eani adhuc 

 invenire potuei it. Verendum ne paium hanc plantam perfpexent Lugdunenfis hiftorise autor. Forte 

 non ahamvideritquam Rapiftrum album vulg. 



Z t z * 4. Raphaniftruni 



