8*4- 



HlSTORIA PLANTARUM. 



Si hax revera cauliculis ferpat, omnino fpecie diftin&a eft a praxedente, verum fi duntaxat humi 

 procumbat Herniariar in modum, forte eadem fuerit vel prsecedenti, vel Cochleariae noftrati rotun- 

 difoliae minon. 



6. Cochkaria Aremorica ThlaJJi hederaceum Hift. Lugd. Cat. Parif. Thlafyi bederaceumj. B. Ger. 

 Park. Tbl. exoticum I. fcu repens bedera folio C. B. 



Lob. Ob. 



In Portlandise peninfula, Cornubis vicino portu Plimuthae aliifque maritimis Anglia; cautibus re- 

 pens herbula dodrantalibus & fpithamxis gracilibus cauliculis, ft riatis, pumcantibus ; foliis finuofis, 

 hederaceis, carnofis. Flofculi candidi, & femen exile in folliculis guftu & habitu Thlafpi expn- 

 munt. 



Hanc plantam, nifi fit Cochlearia minor rotundifolia noftras ( cujus folia qus in caulibus angu- 

 lofa fiint & hederacea referunt ) neque nbs, neque quifquam alius, quod fcimus, Anglus m locis a Lo- 

 belio memoratis, aut ahbi m Angiia ( quod mirum ) invenit. 



Cap. IV. 



De Leucoio ftliquafuhrotunda. 

 i 



P 



. Leucoium cum filiojuis rotundis flore luteoj. B. Thlajfi incanum marinum Hifyanicum, Eruca 

 pregrina Clufn Park. Leucoium mcanum filiquis rotundis C. B. Leucoium marinum lute- 

 um majus Clufi & Lobelii Ger. 



|Lures ex radice candida, fibrata, mediocriter crafla caules profert, cubitum altos, teretes, levi- 

 ter hirfutos, & in multas alas didu&os. Foha femunciam plus minuslata, palmum longa, 

 fubhirfuta & nonnihil mcana. Flores extremis ramis copiose congefti harent, parvi, lutei: 

 quibus fuperveniunt utricuh turgidi, medium diflepiente membranula tenui, cui aAhxKnt femina fo- 

 liata orbiculata, ruffa, Leucoii granis fimilia. 

 Tempus & Aprili menfe floret, & in mantimis Iftriae & Illyria» paflim provonit. Dourez. Crefcit quibufdam 

 Locus. locis mcultis & fecusviasin Caftella, ubi Maiofloret. Cluf 



2. Thlajfi (finofum Ger. Jpinofum fruticofum C. B. Park. Lemoium ftinofum five Thlafpi Ifino- 

 fum alits J. B. 



J.B. 



Dodrantali fere eft radice, craffiufcula, contorta, lignofa, foris propemodum fufca, intus buxea 

 in plura capita faceffente. Stoknes lignoli, crebri, duarum triumve unciarum, aut paullo longio- 

 res, fufco aut mcano, porraceove cortice veftiti, in ramos frequentes divifi, alii in fpinas longi- 

 ufculas, rigidas, mordaces re&afque abeunt, pofitu Scforma Pimpinelk fpinofk Folia perimosra- 

 mos pauca, per fupenores conferta, mcondita, Thlafpeos montani lutei, lemiuncialia, atq, uncialia, 

 vix culmum lata, mucrone obtuio, crafla, mcana, fapore Braffica? acriufculo. Extremis ramulis ha> 

 rent ex mediocribus pediculis gemino ordine, viridantes capfula, capitulis Myagri fimiles, bifores, 

 diflepimento membranuk lucidae m duos loculos diftin&ae, femen continentes ruffefcens, rotundum 

 comprefium, guftu acri. 

 Locus. ■ In fummis rupibus montis Lupi non procul Monfpelio copiose provenit. 



Cardamine pufiUa faxatilis montana JimwJJis Col. Najiurtium pumilum vernum C. B. 

 Ob fru&um ovalem tumidum ad hoc genus pertinere videtur. Vide inter Nafturtia. 



Cap. V. 



De Tetrapetalis filiculofis capfula cornpref[$. 

 De Naflurth. 



Afturtium w&w Diofcoridi L». c. i8j. Theophr. 7. Hift. 1. vel quafi m^m quia 

 >&& <&{*.$ caput domat } h.e. purgat acnmonia fua. Nam id quod nigrius eft capitis vitia 

 \ » P Ur S ar e ait Phnius 1. 20. c. 13. vel eftid nomen a wtfi*, qu6d cordatosfacit. Nam di- 

 %s tibmttt wpJkftov Sfyrip* iLH Mm» yivi&u' Hinc proverbium in pigros & defides n&Jktur 

 «^, Najiurtmm comede Quo Plinius refpexit, cum vcrbis ante allatis fubjungit : & mde worts fc- 

 mpcatto frrverbio id vocabulum vfurpavit, veluti torporem excitantis. Nafturtium autem quafi Naficor- 



N 



