Lib. XVI» T>e Tetrapetalis jiliculojts feu capfulatis. 8zp 



Cap. VIII. 



De Thlafpi. 



THlafpi a fructus forma, qui veluti infra&us &contufus eft, a &A?t infnngo, conauajfo, homeri 

 accepit. 

 Thkfpeos nota: chara&erifticae funt capfulse feu vafcula feminalia comprefia. 

 Duo autem Thlafpeos genera funt, vel enim membrana cellulas feu loculamenta diflepiens ad 

 planurn feu latitudinem capfuk parallela eft, & quae ejufmodi capfiilam habent Alyjja dicuntur j 

 vel ad latitudinem filiquse tranfverfa feu perpendicularis, quod genus Thlafri fimpliciter dicitur. 



De ThlaJJi Alyffo dicle. 



Alyflbn ab * privativa & *<W rabies di&a eft, quod demorfos a cane rabido mirifice juvet. 

 Alyflbn Galeno i. de Antid. herba eft Marrubio fimilis. orbes habens in furculorum fummitatibus 

 afperiores & magis fpinofos, flores ad cceruleum vergentes : unde fpecie diverfa eft ab Alyflb Dio- 

 fcoridis & Plinii, qua? foliis eft rotundis, & fruclu duphcium Scutulorum efEgie. 



1. Thlafpi Narbontnfe Lobelii Ger. Thlafpi Alyjfon diilum maritimum C. B. Najlurtiumvel Thlajpi 



maritimum]. B. Ma^Vtatlt^Uttavtt, 



E radice alba, fimplici, Iignofa, perenni, paucis fibris capillata ritmulos emittit plures, imbelleSj 

 humi procumbentes ftriatos [iignofos fatis, fragiles, hirfutos, fubrubentes J. £.] quos folia occupant 

 alternoaut potius rtullo ordine pofita, [uncialia, perangufta, incana hirfutie obfita, fapore Naftur- 

 tifj Ilofcdi in fummis ramulis congefti, albi, quadnfolii, medio feu umbilico obfcunore, in uni- 

 verfum flonbus Nafturtii aquatici vulg. fimillimi. Fafculam feminale parvum, compreflum fumma 

 parte acuta [J. B. utrinque acuminatum] femina duo vel tna continens pufilla, rufla. 



Ad mare Mediterraneum ubiq, fere occurrit, & Leucoii lutei quandam fimilitudinem habet, nifi Locui. 

 qubd ramuli infirmiores fint & procumbant, qubdque tum ramuli, tum folia multb minora. Se- 

 mina in hac fpecie comprefla & planafunt, infingulis vafculis bina ; Nam filicuke membranain- 

 tergerina, in duas cellulas difcreta funt, in quorum fingulis fingula femina. 



Parkinfonus hancfpeciem cum Thlafpi Cretico albo umbellato majore confundit. 



2. Thlaffi minus auibufdam, aliis AlyJJon minm J. B. Thl. Alyjfon diclum campefire mimit C. B; 



Thl. arvenfe minm luteum Park. Thl. Gracum Gei\ Jimtall St^a&fcDOJt* 



J- B - 



Plantula haec e femine deciduo fe quotannis renovans crebris -virgultis fruticat, duris, teretibuSjafpe- 

 ris & incanis, m ramos fiflis, & m terram aliquando reclinatis. Flofculi in fummis caulibus & ra- 

 mulis crebri, [e calice quadripartito,] velut in fpicas excurrentes, ut in Thlafpi minore & hujus 

 generis aliis, pediculis brevibus lnfident, flavi tetrapetali, adeb exigui, ut vix aperiantur, nec eo- 

 Wm partes facile poflint difcerni : quibus ferie longa (ut in hoc genere fieri adfoiet) capfula fucce- 

 ftunt, a caule extantes, Lenticulse grano forma non diflimiles, verum multb minores, fupina 

 parte concavi, circumadto circulo in medio protuberantes, uhifemina fubfiint pufilla, quaterna, fin- 

 gulis locellis membrana difclufis bina, rufta. Folia infima ad Thymi aut Alfines minima; folia ac- 

 cedunt, femunciali longitudine, pediculo angufto, versus apicem dilatantur, incana, ad tadum 

 afpera, minustamen quamea quae incaulefunt, crebra, oblonga, & pro longitudine anguftiora iis 

 qux ad radicem. Radix demittitur lignofa, alba, fimplex &interdum fiirculola. SaporeeftNa- 

 fturtii, fed multb remifliore, radix tamen fatis acris eft & mordax. 



Aprili & Maio floret, fenus cituifve pro vens temperie. T 



Circa Genevam in glareofis paflim, atque etiam circa Moguntiam in Germaniaj Monlpelium m lkik.*' 

 Galiia Narbonenfi. 



Non unafemper facie occurrit ha?c plantaj alias pufilla-admodum, alias dodrante major. Variat 

 etiam non rarb floris colore albo, autore J. Bauhino, qui Montbelgardi in fua vinea copiose prove- 

 nire flore albo fcnbit. Clufius qui florem pentapetalon huic actnbuit proculdubio falfiis eft. 



C. Bauhinus duas hujus fpecies facit, rainorem hic propolicam, & majorem : verum diftindas 

 eflenon fidenter affirmat, quin potius unam & eandem fufpicatur: Monfbnusin Prslud. Thlafpi 

 Alyflbn minimum habet: ab Alyflb majore & minore partium omnium parvitate difcretu facile. 



At nos majoris fpeciei ramulum habemus vafculis duplo quam defcripta: majoribus qux forte 



%. AljJJon AnguiUarce J, B. 



J.B. 



Fruticofa eft, ramis duris, lignofis, teretibus, hirfutis: folia fimilia Thlafpi minori Alyflo di£to 3 

 latiora, afperiora, hirfuta, fubrotunda, m obcufum acumen definentia. Siliqua ea fiinc difpofitie fe- 

 nequain )am difto Thlafpi, hirfutis pedicellis hxrentes, comprefli circinatx rotunditatis, in um- 

 bonem modice protuberantes, triplo majores quam Thlafpi modb di&i, multum afperse, ftjdum exi- 

 guum e fiimmo proferentes, membranula lucida valvulas difterminante. 



Ex ficca pianca defcripfit, unde nec quale femen anunadvertere potuit, nec quales flofculi 

 aflerere. 



B b b b Dubitat 



