Lib. XVII. T>e Herbis flore tetrapetalo anomalis. 8 6 1 



eorum medio ftamina aliquot exurgunt : filiqu<s longa?, angufhv, femen minutum cum lanugihe con- 



tinentes, fuccedunt. 

 In Alpibus Helvetiorum provenit. . ^ Locuu 



Non <video } magnitudine excepta aUifque accidc?tt:bns d loco natali ortis 3 quid differat d pracedente. 



A. 4. Lyfimachia fiUquofa hirfuta majore ftore purpureo J. B. Sitiqwfa hirfuta magno flore C.B. Fi, 

 lius ante patrem Dod. Lob. ' Lyfimachia fiUquofa Ger. <SB£cat Ijair p CObbCb 2.C0fc4f tife 



o? i^illoio Ijerfe, callcb alfo€obIiiuj£anb€rcam. 



Radice eft furculofa fibrillis capillata, e cujus capite plura erumpunt germina majufcula, rubentia, 

 in fiimma tellure reptantia, quibus fe late diffundit & propagat. Caules tenues, fed tamen rigidi, 

 bicubitales Scaltiores, teretes,hirfuti, meduhafanSti, abimo adfummum ufque ramofi. Fo/zasexadver- 

 fb bina, oblonga, modice lata per margines argute denticulata, utrinque hirfuta, & Salicis cujuf- 

 dam aut malus Perficas foliorum aimula, abfque pediculis caulibus adnafcuntur. Flores ex alis foli- 

 orum versus caulis & ramulorum fiimmitates exeunt fingulares, filiquis quadratis hirfutis ruben- 

 tibus, duas trefve uncias longis mfidemes, purpurei fpeciofi, ex quatuor foliis cordatis ftriatis 

 compofiti, in quorum medio ftamina aliquot apicibus albidis mfignia cum ftylo produ&iore al- 

 bo, quadrifariam in fummitate divifb, reflexis fegmentis. Calix rloris quatuor acutis laciniis con- 

 flat. Flos & calix una decidunt. Siliqua: prapropero ortu flores antevertentes, per maturita- 

 tem in quatuor partes reflexas a media eretta diflihunt, quatuor feminum exiguorum lanugine can- 

 dida adfijerente alatorum ordines continentes. Odor planta? compreflae fiiavis ; fapor amaricans & 

 nonnihil acns. 



Juxta fcrobium, foflarum, fluviorum, rivulorumque margines aliifque humidis locis reperitur, ut Locus ££ 

 re£te J. Bauhinus. Serius apud nos & poffc mediam aeft atem floret. Tota fuperficies hyeme marcefcit Tempu,: 

 radice reftibili. 



Trago Salicaria, noflratibus 3©iIIoij>I}erI} a foliorum fimilitudine dicitur. Hajc autem fpecies 

 privatimCoblinjJ^anb Ctcam ab odore fohorum paululum compreftorum, Poma elixa fiori la&is 

 immifla referente. 



A. 5. Lyfimachia filiquofa hirfuta parvo flore C.B. filiquofa hirfuta flore minore J. B. \1. five fyl- 

 •vatica Ger. AnLyfim. fliiquofa fjheftris hirfuta Park. €fjC IclTcr ^airp C0OOCO Hoofc 



fifrife 0? J^illoto^crfr. 



E radice fibris creberrimis albis comofa caules erigit cubitales aut etiam bicubitales, teretes, hirfli- 

 tos, foliis veftitos lma parte ex adverfb binis, falignis, utrinque molli lanugine hirfiitis, ad margines 

 perexiguis denticellis incifis, modice in acumen definentibus. Siltquis longis infident/o/ca/i exigui, 

 longe minores quam fupra defcripta; filiquofe hirfuta*, coloris ex rubro pallentis vel albidi. 



Inaquofis&adrivulos invenitur. Locml 



A fiiperiore ftatura humihore, foliis minoribus nec pariter rugofis, floribus long^ minoribus &pal- 

 HdioribusdifPert. 



A. 6. Lyfimachia filiquofa major Park. filiquofa glabra major C. B. campeftris Ger. lavis J. B, 



€f)e greatcr fmootfj-Ieabcb cobbeb 2©iIIoto4jer3& o? Soofe^rife» 



Caules huic bicubitales Sc akiores, teretes, rubentes, ramofi : Folia per intei'valla bina oppofita 

 pedicuhs perquam brevibus infident, fefquidigitum lata, duos trefvedigitos longa,inacutum mucro- 

 nem definentia, figura fere foliorum Urticaz aut Afclepiadis, glabra, aut adeo rans pilis obfita ut ocu- 

 lorum aciem fere fugiant, per margines ferrata. In fummitatibus caulis & ramorum folia figillatim 

 fita fiint, e quorum alis fingulis finguli exeunt flores, oblongis filiquis infidentes, calice in quatuor 

 acuta fegmenta divifb, fohis quatuor in medio bifidis compofiti, minores dilutiorelque quam in pri- 

 ma fpecie.- Stamina intus odo albicantibus apiculis capitata, cum ftylo in medio exili, apice craflb 

 quadrifido infigni. Radix fubefl multifida, fibnllis quamplurimis capillata. 



In humidis & uliginofis faxofis hortis, areis, fylvis ; xftate floret. Locus. 



A. 7. Lyfimachia filiquofa glabra media five minor Ger. emac. fiUquofa 4. fiveglabraminorCB. 



€tje Icffer o? mibble fmootl)4cabcb cobbeb IBilloto^erfi 0? XooteOrifc. 



Radice eft fibrofa, & ut mihi videbatur, reptatrice: Caulibus cubitalibus & bicubitalibus, rigidis., 

 quodammodo quadratis, prope terram rubentibus, foliis per mtervalla cin6tis ex adverfo binis, fe- 

 munciam latis, duos digitos longis, abfque pedicuiis lata bafi cauli adnatis, glabris, per margines; 

 ferratis, in acutum mucronem fenfim definentibus. In fummitatibus caulium & ramorum folia fi- 

 gillatim fita fiint, equorum alis fingulis finguli exeunt flores, parvi, quatuor foliis bifidis compofiti, 

 pallide purpurei, faturatioribus lineis ftriati, e calice in quatuor acuta fegmento divifa. Stylus non 

 ut in prajcodente quadrifidus eft ; ftamina quoque multo funt breviora. Flores filiquis infident pra:- 

 longis, quadratis, brevi lanugine furfutis, rubentibus, Folia inferiora in furcnlis pnmb erumpen- 

 tibus breviora funt & pro longitudinis ratione latiora quam fuperiora^ non ferrata, ad prunella: 

 aut Anagalhdis lutea; folia aecedentia. 



b4 



