Lib. XVII, T>e Herbis fiore tetrapetalo anomalis, 871 



Adfertur ex Creta, fed 6t Apuliae peeuliarem efle monet Imperatus. Apios a radice pyriformi £.<«:«/. 

 Graxis dickur. 



* 39- ?<$it montana folio Nummularia C. B. altera Ang. 



* 40. ^iw nziice oblonga Ger. emae. ^iw yfoe T/c^ tf/ter* J. B. Tithymalus tubsrofa ohlon- 



ga radice C. B. Afios five Ttthymalus tuberofus oblonga radke Park. 

 Cluf 

 Radtce conftat tuberofa, non in Pyri formam turbinata inftar prioris, fed aequali propemodum 

 ubique craffitudinej unciam, interdum etiam binas unciaSj longa, cujus extrema pars m quatuor 

 alias radices five craflas fibras fenfim gracilefcentes definit, & paucis fibris prsdita eft, colore foris 

 fufca, mtus candida 3 la6teo fucco turgens ut Tithymali. Ex fummo ejus capite exeunt quini aut 

 feni ramuli, in terram procumbentes, palmares aut ampliores, fecundum radicem nonnihil purpu- 

 rafcentes, foliis vindibus non magnisj fed prioris foliorum inftar, & incondito ordine eas ambien- 

 tibus praediti ; illi deinde in minores & graciliores dividuntur ; bina folia paullo rotundiora & con- 

 trano fitu nafcentia fuftinentes; in quorum medio exoritur flos, ex flavo rubefcens ; cui fuccedit 

 cafttulum trigonurrij rugofum & tuberculis obfitumj in quo femen. 

 Semine peregre accepto Jacobo Plateau nata eft. 



41. Tithymalus lunatoflore Columna Park. fylvaticus htnato flore C. B. 

 Col. 



Hujus radix exigua refpe6tu plantajj foris nigra, plures edit caules, pedales ab imo rubentes & 

 laeves, a medio ( ubi plura fimulfolia in rotae fere fpeciem haerentia ) ad fummum ufque virefcen- 

 tesj &c hirfutos, foliolts brevibusj rotundioribus , alternatim dif pofifcis veftkos, [ circa imum foliis de- 

 nudantur Characiae ritu. ] E fummis foliis alae aliquot exeunt, ca.va.fpUa rotunda in cacumine geren- 

 tesj ex quibus bina alia., petiolis junceis infidentia exeunt, cava pelvicularum modo ; in quibus flo- 

 res ex herbaceo lutei, quatuor foliolis conftra6ti Lunae effigiem exprimentibus nuper crefcentiSj coiv 

 niculis extrorfum converfis, gibbis intro fpe6tantibus & libi invicem admotis, ftamimbus intus qua- 

 tuor luteis, cx quorum umbilico exit fiylus in fummo fru6tum fuftinens deorfiim nutantem, trigo- 

 num, apicibus aliquot in fummo villofum. Folia molliaj hkfiita,, cinerea ex viridi, latkudine fere 

 uncialij & longitudine quadruplo majoraj reliqua vero minora eadem proportione. Comae bafis 

 quinquefoliata eft, quinque etiam petiolis cacumen divifunij in quo flores & fru6tus comam efHgi- 

 ant ut in aliis. 



In valle fupra D. Mariae fanitatis Neapoli reperit Columna copiofam, Martio menfe florentem, Locns. 

 inque Afpreniibus Sabinorum vallibus. Loca diligit pariim umbrofa, edita, atque humentia. 



Accedere videtur haec planta ad Tithymalum Characiam noftratem vulgarem. At vero florum 

 petala lunulata non funt huic fpeciei propriaj fed aliarum nonnullarum communia. 



41. Tithymalus verrucofus J. B. verrucofus Dalechampi Park. myrfmites frutlu Verruca fimi- 

 li C.B. 

 J.B. 



Plures hujus radices, tenuesj in unam tandem coeunt, minimi digiti craffitudinej ac etiam majo- 

 rej lignofamj cubkalem fere, cortice externe nigrOj interne albo, la6te vifcido praegnante : virgse , 

 multae, lentae &c fradu contumaceSj tenuesj fubrubentes, pedales ac etiam cubkales, alternatim ad- 

 nata folia fuftinentj deorfum fere fecundum caulem reflexa, uncia longiora, femunciam fere lata, 

 tenui lanugine obte6ta, magis tamen infra quam fupra, quo fit ut inferior quoque pars magis quam 

 fuperna albicet : inferiora folia interdum rubent, necnon etiam fuperiora. Flores in umbella fla- 

 vefcuntj foliolis peltatisj ut Umbilici Veneris primulum a fatu e terra prorumpentis : quibus fucce. 

 dunt capkula rotundaj crifpo ceu arenularum minutiffimarum congeftuj aut verrucarum inftar af- 

 perata, quae matura ubi fe aperiunt in tres partes dividuntur 3 in quibus tema femina, colore & figu- 

 ra fere fimilia Gallkricho medullam habentia albam, oleaginofam valde. 



In aridis & fabulofis gignkur prope Lugdunum ad Rhodani fluenta J.B, Nos circa pagum Thu- Loaut. 

 iri duabus a Geneva leucis invenimuSj & in Germania aliquoties. 



45. Veplios altera fpecies C. B. Tithymalus Epthymifruclu Col. 



Col. 



Saxorum rimasj montium & vallium incolit haec planta, perenni fruticans radice } pluribus tenui- 

 bus ramulis, pedalibuSj in imo lignoliSj rubentibus amplam comam efformans. Folia alternatim ex- 

 igua, Lino semula, inimo minora haerent, & circa fummumfemper majora latioraquej ut propeca- 

 pitula fint fere rotundaj Heliofcopii modo, fed minora. Comam prorert ex bafi quinquefoliata, 

 Tithymalorum ritu, & flores non ex pelviculis cavis, fed ex bmis oppofitis foliolis diftindis brevi 

 petiolo producuntur, quinis rufefcentibus foliolis compofitij ex quibus longo peuolo fruEius erigun- 

 tui-j criniti, orbiculatij Cicens vegetioris magnitudine aut magis crafli, hrrfutie obdu6tij pifulis 

 Cynorrhodij aut potius Cufcutae pares: quibus ob ficckatem hiantibus terna femina inveniuntur, 

 cellulis diftin6ta ut in congenenbus. Ramuli a medio ad fummum vkefcunt teneriorefque funt, 

 & folia mollia ex cinereo virentia. Tota planta acri lade turget. 



Maio menfe floretj &Mtate perfickur. Tempus. 



Tithymali verrucofi fpecies eft, a praecedente tamen, ut milii videtur, diftinda. 



In flons defcriptione vel Autonsvei Typograpm errore pro quaternis foliis quinis pofitumefL 



44. Tithymalas 



