Lib. XVIII. T>e Herbisfiore papiltonaceo, fiu lcgummofis. 885 



,rfu, 



4. Thafeolus vulgaris Italicus humilis,fieu minor albus cum orbita nigricante J. B. Stnilax Jiliqud fu 



rigente : vtl Thafieolus parvus Italicus C. B. Item, Thafeolus mveus minor circa hilum ni~ 

 grd maculd infigmtus J. B. Thaf peregrinus, mmore firutlu alh, nigrd macuU inpgnito C. B. 

 i. e. peregrtnus 4. Clufi Thafeolus ereiius Park. peregrinus firUtlu mincre albo Ger. emac. 

 Matth. 

 Hoc genus paffim in campis feritur menfe Maio, & quandoque poft meflerri, fine pedamento 

 per fe fubfiftens, & in latum fefe expandens, foliis hederaceis, majonbus tamen & molhonbus, ve- 

 nofisj ternis ex uno pediculo prodeuntibus. Fiores emittit candidos, Pifb majores, e quibus palma- 

 ria comicula prodcunt, teretia^ & in acutum definentia., primo quidem exortu viridia, & per matu- 

 ritatem albicantia. Inhis fiemtna plura continentur remformia, alba^ prcter umbiHcumj qui tan^ 

 ciim in iis nigricat. 



Clufius Phafeolo fuo peregrino quarto brevem firmumque caulem tribuit, pedalem longitudi- 

 nem raro excedentemj in breviflimos ramos divifiim : fielia breviori padiculo inharrentia :' pediculos 

 ex alis prodeuntes longos, craffiufculos, firmos, bmos Hores magna ex parte fuftinentes: fru&uaini- 

 veum, circa hilum macula nigra lnfignitum. 



Cum Clufiiis binos tantum in uno pedrailo flores habere hunc dicat : Matthiolus autem inicone 

 plures eidem appingat, colligit J. B. Phafeolum Clufianum a Matthiolino diverfum efle. Verum 

 ciim defcriptiones conveniantj ego mallem dicere Matthioli iconem falfam efle, aut Clufiumforti 

 erraffe in numero filiquarum eidem furculo inhaerentium, quam fpecies temere mulciplicare. An 

 Matthioh lcon falfa fit necne Itali facile determinabunt, apud quos Phafeolus ifthic in agris magno 

 proventu feritur. Nos plenos faccqs Romae in foro venales vidimus, & totos agros eo confitos m 

 vicinia urbis, ut & Florentise,non fatis tamencuriofi fuimus in eo obfervando. 



Vanant (fi C Bauhino fides)_ hoc genusPhafeoli. Sunt majores & minores, funt albi, fubnigri : 

 illi macula nigra, hi alba notati : eft & minor albidus cum orbita rubente aut nigncante. At unius 

 erant generis quos nos m Italia vidimus, nimirum candidi cum macula circa hilum nigra, ex quibus 

 Itah jufcula conficiunt. 



Memorat infiiper J. Bauhinus duos congeneres defcripto Phafeolos ; primum vocat Phafeolum 

 parvum album cum orbita minima rubente_& parvo hilo albo ; alterum Phafeolum minimum 

 album cum orbita magna rubente, & hilo in medio albo: quales nobis nondum videre con- 



Quin & Morifonus duas feminum fpecies e Tingi Africsurbe fibi miflas narrat macula circa hi« 

 lum nigra notatas majorem & minorem: altera alterius magnitudine dupla. 



5. Thafeoli tumidi minoresniveiJ.JS. Thafeohis peregrintis 1. Cluf. Thafeolus peregrinus hortenp afp* 

 nis fruclu tumidiore, minore niveo C. B. peregrinus 2. Clupi Park. 



J- & 



Magnitudine vulgatis Phafeolis minores funt, nec ut llli finuati circa umbilicum, interim pulvinati 

 magis & tumidiores omni ex parte proportione fua. Colore mvei funt & fplendicantes, ac l\ ex 

 ebore tornata effent. Planta autem ipfa tota forma & nafcendi modo a vulgai i haud differt, atnon 

 opus fit eam pluribus defcribere. _ 



E Guatimala novi Orbis provincia delatus efle dicitur. 



6. Thafeolm tumidus minimus niveus filiqud brevi, Virginianus. ClfjC ©itjjin, 0£ ©itgitlia? 



peafc 0? ifeitincpDcan. 



Prscedenti perfimilis eft, nec fcio an fpecie diverfa : filiqua brevi latiufcula, frudu Pifi majo- 

 ris magnitudinem vix excedente, non tamen perfede fphxricaj fed in longitudinem produdiore. 



* 7. Thafeolus latd filiqnd, frucluexiguo nigro, umbilico candido J. B. Braplianus alter, frutluni- 

 gro, Ttfi magnitudine C. B. Thaf. Brafilianus alter Clufi ad Monard. Brafilianus alter Tifi 

 magnitudine Park. 

 Clufi 

 Eft hoc genus vulgari fimillimum ^orepurpureo : at pliqua fcabrx fiintj breviores& latioresquam 

 noftri vulgaris : FruBus eft exiguus, Pifi vulgaris magnitudinej totus niger, nifi qua parte filiqux 

 adha:ret, quae candida eft. 

 Brafihanis frequentem efle audivit Clufius. 



* 8. Smilaxhortenpsfive Thafeolus Anagyridi fimilis fere colore rubefcente, J. B/ Thafi peregrinus 

 Anagjridts frucJui fimilk, colore rubeficente C.B. Th. peregrinus ^.Cluf tertius Clufiu Park. 

 hortenfis rubra Ger. 



Sarmenta habet oblonga ex fingulari c^«/eftatim fecundum radicem ipfam prodeuntia, &in mul- 

 tos ramos divifa : purpurafcunt ea (uxta alas, ad quas etiam adnafcuntur terna foliaj minus ampla 

 quam vulgaris, & dilutiore colore virentiaj longo pediculo mhaerentia, qui ex parte qua folia fiftmet, 

 contrariaque qua farmentis mharret ex atro purpurafcit. Flores in oblongis petiolis plerunque bim, 

 magnij Pifi forma, foris ex candido pallefcentes, interiore vero parte ex purpura ccerulei. His fuc- 

 cedunt totidem pradongi lobij teretes & quafi cylindracei, in quibus frudtus reiiquis Phaieolis minor, 

 Anagyridis legitims frudui pasne fimilis, rubefcentis coloris. 

 ■- Semine ex Hifpamis raiflb Clufio natus eft. 



*'9. Tha- 



