888 HlSTORIA P L A N T A R U M. 



* 11. Tianta leguminofa Brafiiiana Thafeoli facie, flore pnrpureo maximo Breynii. 

 Brejn. 

 Sarmentorum longiffimorum beneficio arbores & frutices proximos, fefe iis circumvolvens, fcan- 

 dit. Ramuli ejus juniores, per intervalla unciarnm duarum triumve, Foliis tribus oblongis ex uno 

 pediculo, uncialibus vel fefcuncialibus ad fummum, Terebinthi foliorum inftar dunufculis & ad- 

 modum venofis, ornantur. Ex foliorum appendicum finu petioli exeunt fingulares, Fiorem geren- 

 tes unicum, valde fpeciofurn, Lathyri Narbonenfis facie, fed vel quadruplo majorem, gratioreque 

 purpura coloratum, cujus bafin calyculus, foliolisduobusmembranaceis, rigidiufculis conftru&us am- 

 bit ; & huic alius adhuc calyculus fubeft, qui medio petioli appofituSj & qua formam priori flmilis. 

 Locus. Oritur in faltibus & dumetis Brafilise. 



* 1%, Thafeolus minimits frttftu rubro, fiiiquis longijfimis ereBis Monf 

 Morif. 

 Phafeolus hic minimus filiquas fert longas, tenues, palmares & fefquipalmaresj petiolis curtis in- 

 nixas &c per confequens ere&aSj continentes in fe femina dena aut duodena, reniformia rubra mi- 

 nima, magnitudine Phafeoli minoris Italici. 



* l^. Thafeohts minimus frutlu viridi, exiguo, ovato Morif. 

 Morif. 

 Caule conftat pedali aut fefquipedali : foiia etiam edit terna fubviridiaj minoraj tenuiora, fingu- 

 lis diftincftis petiolis innitentiaj majorum Phafeolorum more. Petiolis curtis junguntur flores parvi 

 ex luteo vindes: quibus fatifcentibus fuccedunt filicjua tenuesj teretesj tres uncias longa^ recentes 

 adhuc viridesj intumefcentes ubi apparent femina, in quibus fingulis continentur femina ovata 

 viridiaj decem aut duodecimj nunc plura, nunc pauciora, Pifi minoris magnitudine,, fed figura ova- 

 ta feu oblonga. 



2,5. Thafeolus Lablab AlpniJ. B. Thafeolus zAEgyptiacus nigro femine C. B. Item o£gypt. fe- 

 mine rujfo ejufdem. 



Arbor eft farmentofa ( inquit Alpinus ) quae crefcit ad Vitis magnitudinem, farmentffque Vitis 

 modo extenditur. Folns figuraque fimilis eft omnino vulgari Phafbolo. Fiores fert bis anno 

 Vere & AutumnOj Phafeolorum floribus aliquatenus fimiles, a quibus filiqua longs, inftarq- Faba- 

 rum latiffimar cernuntur, qnx femina Phafeolis plane fimilia continent, quorum alia niger, aliafub- 

 rubra cernuntur. 

 Locus. Hxc arbor vivit annos 100. & ampliuSj perpetuoque viretj iEgyptiis frequens in ciboj noftrifq* 



non minus fuavis. Hoc ( inquit Clufius ) creditu difficile eft iis qui Phafeolorum & leguminum na- 

 turam norunt. 



Veflingius notis in Alpini lib. de Tlant. tAZgypt. Leblab hunc in modum defcribit. Folia obfcu» 

 rius virefcentia ramulis infident ad nigrum tendente purpura coloratis : Nec diffimilis floram tin£tu- 

 raj qui copiofij ac fpiceo veluti congeftuj non circa fummum tantum caudicemj fed fparjfim juxta 

 foliorum exortus virgula fua prodeunt : alibi candido colore Ia&efcente nafcuntur, cxtera vix ab 

 aliis Phafeolis fpecie mutantes. Semina in filiquis re<5te notavit Profper Alpinus, alia nigrrcantia fub- 

 rubra alia fed maculis fere nigris infufcataj hilifque candentibus infigniuntur. 



Defcriptio haec in omnibuSj excepto femine, cum ea quam Honorius Belli elaboravit ad intuitum 

 planta: iibi ex femine iEgypto tranfmiflb enatar, adeo exa&e convenit, ut nemini dubium efle pof- 

 fit, eandem fpecie plantam fuiffe quam uterque defcripfit. 



Quin & ex Veflingiana defcriptione conftare arbitror, utramq; Clufii Leblab, [ ut & Belli 1 

 ejufdem fpecie plant$ femina fuifle. Non enim aliter diflerunt quam colore, qui in altera niger 

 eratj hilo admodumlongo albo eminenti ; in altera ruffus [ J. Bauhino fpadiceus, maculis nigris ut 

 BelhiSj fature rubentibus ut J. Bauhinus, afperfus] hilo pariter eminente candido. 



Defcnptio Alpmi in filiquarum longitudine a Clufiana recedit. Forte ex brevioribus fuit quam 

 Clufius a Paludano recepit. 



16. Thafeohts Brafilianus foltis molli lanugine obfitis, fruBumagno C. B. Thaf.Brafiliamis multis 

 fpadicem, magnus, cum magno hilo nigro plurimum ambiente J. B. An Macouna Brafilianis 

 Marggr ? Brafiiianus Ger. Brafilianus magnus Park. 

 J. B. 

 Caftanea» magnitudine eft, orbiculatusj unciali plus minus latitudine, pulvinatusj cortice te&us 

 rugofo, fpadiceoj diluuore faturatiorevej circa hilum vero dilutiore 8cfere albicante; cujus orbitam 

 feretotam ambithilumpullum, culmum latum, fulco medio fecundum longitudinem exaratum, in 

 pnncipio pundum impreffum habens. 



Planta Clufio e femine nata foliis Phafeolo vulgari fere fimilis eratj nifi qu6d minora erant & 

 averfa parte hirfuta, pra-fertim tenenora folia, & extremi caules tenui mollique lanugine fulve- 

 fcente obfiti. 



Habetur & hujus varietas cinerea aut ex cinereo nigricans. 

 Buafpecies. . Anplanta Clufio defcnpta eadem fit J. Bauhino defcriptaj dubito. Certe nos fru&um habemus 

 ei quiaJ.Bauhmodefcribitur non dico fimillimum fed eundem prorfus ; alium etiam cinereum, hilo 

 non eminente, adeo politum ac fplendencem ac fi torno elaboratus eflet. 



Singulare eft & infigne m hoc frudu quod hilus totum fere in circulum ambit; quod miror a 

 Clufio tam ficco pede prstentum, fi quem nos ScJ.Bauhinus inteUiginius defcribat. Marggravius 

 Braf ilianorum Macunam fus verbis defcribit : 



CauJe 



