8pi 



H 



I S T O R I A ILANTARUM. 



II. Pifum majus quadratum C. B. majns Ger. <&t\Z &Olttltibal &iafe«. 



Dod. 



Caules habet longos, fiftulofos, fragiles, ex candore virefcentes, ramofos, humi fparfos, nifipro- 

 pe appofitis adminicuhs fuffineantur. Folium frequens amplum & longum, ex mulris rotundis, lae- 

 vibus ae candidis, uni cofta; adnatis, & ex adverfo fitis compofitum, extrema parte in capreolos ac 

 claviculas definit, quibus juxta afliftentibus admimculis fefe lmplicat. Phs candidus circa umbih- 

 cum purpuream notam habet : /ifyua longse funt, teretes, cylindn figura, in quibus grana conti- 

 nentur Ochris, ld eft, Pifis minoribus majora, qua: exficcata angulofafunt, ina-qualefque angulos ha- 

 bent, colore alias candido, alias fordido. Radices fubfunt parvae. 



1 %. Pifa majora alba J. B. €|je tttfjite jpafifittp;,. 



Pifa alba maxima, Pifis vulgaribus funt fimilia, flore albo. Semina quidem alba, non ita angu- 

 lofa ut illa [ Pifa magna rubra vanegata J. B. ] majora quam funt Pifa comofa, nec ita ro- 

 tunda. 



15. Pifa magna rubra variegataj. B. Pifum hortenfe majm C. B. Pifum majm Matth. 



J • B. 



Hominem magnitudine multum excedit. Florem fert purpureum in medio, & in latiori parte ro- 

 feum. Siliqua magnae, fucculentae : Pifa mtus valde magna, non rotunda ut minora, fed angulofa, 

 vel potius comprefia pulchri coloris variegati ex albedine & rubedine, cortice craflb ubi coquun- 

 tur, a Germanis magni fiunt in cibo. 



14. Pifa Virginiana C. B. 



Hoc Pifum ex nobis ba&enuscognitis longe maximum & altiffimum eft, ad haita: fere altituch- 

 nem aflurgens, flore praxedentis fimih. Fructus magnus, per maturitatem compreflus nonnihil 8c 

 angulofus, fiiperficie vaUeculis inaequali, colore cinereo, cum hilo mgro: Siliqua magnae, teretes, 

 Iongae, o&o, novem aut decem mterdum Pila continent. 



Sapore & bonitate ( ut rede fcribit C. Bauhinus ex Defcr. Virgin. ) Pifa noftratia longe fuperant, 

 potuiflet addere & magnitudine. 



* 15. Pifi fukhra ftecies folio angulofo J. B. 



Hujus viticula multo quam vulgaris teneriores, delicatiorefque apparent : Ad foliorum origines 

 foliolabwa. lata, Aphaces Dod. folia quodammodo aemulantia, obtufiora, lma utrinque parte angu- 

 lofa, & quafi ferrata. In pedicuhs verb, qui in capreolos definunt, quaterna tantum folia haerent, 

 gemina oppofitione , Pifi vulgarisminora,plerunque etiam denticulata. Flores fingulares tenuibus 

 pediculis haerent quam in Pifo vulgari multo minores, rubelh in ficca planta, quibus fingulis finguhe 

 mcce&untjiliqua. 



* 16. Pifum fyhefire ChLfyheflre perenne C.B. Ger. fyh.olterum Ger. 



Nec farmentis nec foliis a vulgan Pifb, quod m arvis feritur multum differt : numerofa enim & 

 oblonga ab eadem radice profert farmenta, angulofa, ftriata, fradtu contumacia : folia deinde uncia- 

 ha, membranacea, viridiaque, bma femper, modo hinc, modo illinc ipfa farmenta amplectentia, 

 e quorum medio ala extendittw quatuor aut fex foliorum, contrano fernper fitu nafcentium, quae 

 in capreolos, quibus fefe vicinis plan.tis imphcat, definit. Summa farmenta in multos deinde ra- 

 mos dividuntur, qui ex foliorum alis oblongas tenuefque virgulas promunt, in quibus multi exigui 

 candicantefque flores fpicse mftar congeftis nafcuntur, Cicens fylv. Matth. flofcuhs perfimiles ; qui- 

 bus excuflis fiiccedunt lobi Pih vulgans vaginis paullo gracihores, continentes grana Clymeni Matth. 

 grams fimilia, fufca, mgrati faporis. R"dix lignofa, mgncans, minimi digiti craflitudinem inter- 

 cium aequat, & tenuibus hbris donata efl^, perenms & fingulis anms nova farmenta, longe fub terram 

 fefe condentia proferens, antequam germinent. 

 Locus (3 "Variis Pannoniae in locis mvenit Clufius & circa Viennam fylvofis montibus. Floret Junio, femen 



Tempus Juho maturum efl. g 



A. 17. Pifummarinum Ger. pag. 1250. Jpontaneum maritimum Anglicum Park. itemPifum aliud 

 mantimum Britannkum ejuicfem. <!EngIifi^ &ZfcJ$ZHtZ, 



Caulilm eft angulofis [triangulis] crebris geniculis interceptis, humi procumbentibus, ramo- 

 fis ; binis ad fingulos articulos & ramulorum exortus appofitis/o/i/ir, e quorum meciio ( ut cum Clufio 

 loquar) ala extenditur quinis aut fenis pinnularum viridium, fubrotundarum paribus, mediae coffa: 

 adnexis compofita, extrema ala in capreolos abeunte. Flores prope fummos ramulos odo aut de- 

 cem fimul jun6ti in eodem furculo feu pediculo communi, e fohorum finu egreflo, ut m rehquis 

 Legumimbus, dilute rubri, cumque omnino aperti funt m medio paliide ccerulei, quos fequuntur to- 

 ndem fihcjua:, breviores 8c minores quam in Pifo vulgari, odoaut decem interdum femina conti- 

 nentes, hilo albo ad dimidiam ferepartem femicirculi m modum cinfta, per maturitatem olivacei 

 fere colons, autpaulo obicunons, Pilb albo vulgan minora, non tamen rotunda, fednonnihil an- 

 gulofa &ma:quaiia, fapore amaro, uti eft8c tota Planta. 



Radin 



