91 i 



Historia Plantarum. 



ftamina cum /?%«<* rudimento continentes, in caulis & ramoruui fummitatibus nafcentes: quibus 

 fuccedunt filicju* rotundar, digitum longae & coelum fpe&antes, plurima femina continentes rotun- 

 da, aliquantulum comprefla. Diutiffime floret, fubinde novos & recentes flores proferens, fempe*-- 

 que virens. RaJicem habet mukifidam, lignoiam. Non ukra fena in eodem folio pinnarum paria 

 obfervavit Belius. 



Hon. Beilo videtur fuam piurimum ab A-lpini Sophera difrerre, quod ex defcriptione & icone col- 

 ligere licet. Eqmdem Alpini figura vitiofa, duplici potiffimum nomine ( mquit C. Bauhinus ) 

 primum qu6d in coftae extremitate male pofuerit folium quod impantatem faciat ; dein quod fili- 

 quas dependentespinxerit, cum omnes oblongae, cylindracea?, furfum fpeclant. Non tamen dif- 

 ferentes facio, cum abHon. Belli integram plantam ex Creta, & a Proipero Alpino femina fun- 

 de planta» enatae ) acceperim, in utraque folam difFerentiam in foliis notavi, qua2 m /Egyptiaca acu- 

 tiora & atrovirentia fiint. C. B. 



Alpinum defendit Cl. Veflingius Obferv. in lib. V. Alpini de Tlant. ^gypt. Utriufque inquiens 

 culpae [ quam Bellus fci. & Bauhinus Alpino imputant ] facile & fidenter Profp. Alpinum purgo. 

 Quamvis enim frequentius paria fint foliorum agmina, interdum tamen adje&um extrema: virguk 

 privum folium : imo in eadem planta & parem foliorum ordinem 6c imparem obfervavi. 



Siliquae ccelum fane fpe&ant. At nec hoc perpetuum eft, cum cceleftis caloris inarqualis di- 

 fpenfatio humiditatumque modo copia, modo mopia pofitum illarum permutet. Haec Veflingius, 

 cui ut oculato tefti 8c veraciffimo hbenter fidem adhibemus. 



Cameranus Noribergae fuae decus Sopheram circa ramorum exortus, feu in alarum cavis, qua 

 parte coftarum latior extremitas caulem ampledtitur, verrucis parvis rubentibus, quae arftu intenfiffi- 

 mo liquorem candidum, pellucidum exudabant, fpe&abilem m horto aiuit. C. B. 



Cap. V. 



De Orelo fyfoeftri filiquis erettis. 



* I. Orobus Brafilienfis flore luteo Paiomirioba dicius Marggr. 



EX unica radice multi prodeunt caules, circiter tres pedes longi, lignofi, virides, nodofi, in 

 multos ramos divaricati, qui e nodis prodeunt : in quolibet ramulo o6to vel novem folia, ni- 

 mirum quatuor vel quinque paria, fibi inVicem oppofita, plane fimilia Orobi Pannonici 

 Cluf. In extremitate ramorum enafcuntur flofculi, pentapetah, plane fimihs illius Orobi Pannonici 

 fed omnino lutei. Flores fequuntur fihqua, quatuor, quinque, fex, aut feptem dig. longae, teretes, 

 paulum compreflae, haud cralke, mcurvatae ut Enfis Polonicus ; quae per maturitatem fiunt fufcae Sc 

 fponte rumpuntur, atque effundunt femen rotundum, latiufculum, comprefTum, fufcum, paullo ma- 

 jus Lentibus. In qualibet filiqua 50 & interdum paullo plura continentur femina. Toto anno 

 floret & fert femen. Radix longa, redta, multa fuperius habet filamenta, flavi coloris. 

 y Aqua deftillatur ex hac planta, quae comminuit 8c expellit calculos Veficae. Radix contra vene- 



na 8c ftrangunam : folia contra Bichos de Cu ; femen cum aceto contra impetiginem valet : Plan- 

 ta quoque contufa & calide applicata laterum doloribus auxiliatur. An filiquas erecTras producat , 

 non dicitautor, ut m icone erecfas appingit ; Puto Marggravium errafle in numero petalorum flo- 

 ris, nifi fit error Amanuenfis aut Typographi. 



* 2. Orobus Brafilienfis Tareroqui dicliis, Metapaflo Lufitanis Marggr. 

 Marggr. 

 Species eft Payomiriobae, ejufdem figura & eadem radice, caule, ramis, flore quoque fed paulum 

 minore, eadem difpofitione fohorum & ejufdem coloris, difFert tamen foliorum ngura : nam hujus 

 funt digitum aut paulo plus longa, figurae ovalis, ad exortum fuum anguftiora, iiiperius vindia, in- 

 ferius nonnihil incana, nervo fecundum longitudinem & venis obliquis praedita. Semen rotundum, 

 nigrum, minutum, & multum diverfum a femme Payomiriobx. 



Poft Solis occafum folia fua componk & quafi marcefcit, mane iterum explicat. Hoc & aliis 

 fere omnibus leguminibm convenit. 



2. Orobus Jylvaticus purfurens 'vermis C. B. fylvat. purpureus major Park. Tannonicus i.Cluf 



fylvat. <vernus Ger. emac. Galega nemorenfis -verna J. B. 

 J.B. . 



Veris munus Galega fylvat. pedem altos habet caules cum incipit florere, folidque fatis angufta & 

 mollia, poftea majores, angulofos, ex radicibus multiplicibuSj fibrofis, nigris, perennibus numerofos 

 furgentes : in quibus folia ex duabus tnbufve conjugationibus compofita, quorum fingularia Parie- 

 tariaa fohis paria, unciam aut fefcunciam lata, uncias circiter tres longa, in longum mucronem de- 

 finentia, tnbus fecundum longitudinem decurrentibus coftis; bina quoque foliola caulem foliorum- 

 que pediculos ampleduntur veluti pinnula?. Flores in longo pediculo veluti fpicati, fex vel feptem 

 aut o£lo, quales Legumimbus, purpurei primum, poftmodum ccerulei, quos filiejua excipiunt, uncias 

 duas longae, nigrae, erecl;^, in quibus femina rotunda, exigua, interdum vero oblongiufcula, amari- 

 cantia. Radix quotannis iterum pullulat. 

 Locus. In dumetis d la Bafiie, & alibi circa Genevam inque Germanix & Helvetia; fylvis frequens. 



C. Bauhinus 



