Lib. XVIIL T>e Herbis flore papilionaceo, feu le^rnmojisT p u 



culis fingula fuccedunt vafcula, duoauttria mxx& femina conunentia, fuiva" odorata. SernmeaoT — — -— ' 

 maturitatem perdudo quotannis perit. 



A. i. Melilotus vulgaris Park. Germanica Ger. emac. defcript. OjfcinarumGermani* C B 

 Trifolium odoratumfive Melilotus vulgaris flore luteo J. B. COitlJTlOn $S§t\i\tiU 



Radice alba, tenui, lenta, fibriUis brevibus capillata, alte in terram defcendente firmatur. CauUs 

 cmittit plures [interdum unicum] cubitales, fefquicubitales & altiores, glabros, teretes> ftriatos tamen 

 mfirmos, manes parva mtus cavitate, ramofos,/b&r ad intervalia alternatim nafcentibus veftitos ter- 

 nis in eodem pediculo tenui, fefcunciah, oblongis, denticulatis & plerunque circumrofis, glabris' ob- 

 fcure virentibus. Flores in fpicis longis ex alis foliorum exeuntibus, rarius fiti, exigui, flavi, pedicu- 

 lis brevibus, tenuibus penduli, quibus fuccedunt filiqua: breves, pendula?, rugofa:, per maturitatem ni- 

 gra, femina fingula aut bina flavicantia continentes, fapore leguminofb. 



Junio & Julio menfibus floret, & ad fepes & m vepretis, interdum & inter fegetes copiose Tempus & 

 exit. Locus. 



Leniter refolvit,digerit, emollit, dolores fedat. Hinc emplaftris & cataplafmatis digerentibus ac Vires. 

 refolventibus, necnon concoquentibus, tum & acopis omnibus utiliteradmifcetur. Utuntur e£ vulgo 

 Officina: pro vera Veterum Mehloto. 



Ad Pleuritidem mitigandam hunc fotum prodefle experiemini, B: Herba: Meliloti, Parietaria? 

 vers ana M. ij. Betonica: M. j. mifta & decofta m aq. fWpe pedon fuperponantur. Simon 

 RauUtts. 



Emplaftram de Meliloto Mefue egregium eft anodynum, difcutiendo non flatus tantum, fed & 

 frigidam crafsamque materiam in tumonbus externis, necnon hepacis henifque. 



Cum Diofcorides dixit Meliloton efle boni odoris, intelligendus eft de exficcata herba, quia nul- 

 lum fere odorem virens habet, fed quum aruent fragrantiffimum, quod neque Theophrafto prater- 

 miflum, lib. 6. decaufisPlantar. Sertula (inquit) campana ficcata plenius olet. * Marantha. 



Trifolium caballinum Camer. & Italis dicitur, quia equi herbam hanc avidiffime in pabukm * Me ^°* , 

 iequuntur. Apud nos etiam in Anglia fubinde feritur pro equorum & jumentomm pabulo. ^gn-jmf. *•*■ 



3. Melilotus fiore albo Park. Germanica Ger. major candida Trag. ffifyitz flotDero JtSSe* 



filot» 



Prxcedend perfimilis eft, differt tamen cauUbus craffioribus, firmioribus magffque lignofis, altio- 

 ribus etiam & ere&ionbus ; foliis minoribus_ veftitis, minus odoratis : floribus candidis, minonbus, 

 pluribus fimul in fpicis longioribus, fuccedentibus cafitulis parvis, fubrotundis, non ut in pracedente 

 incurvis. Radix fubeft lenta, tenuis, albicans, qux plerunque fecundo a fatione anno, poftquam 

 planta femen dederit, praefertim fi copiofius fuerit, interit. 



A pracedente revera fpecie difiert^quamvis plenque Botanici utrafque eodem titulo compre- 

 hendant, & hanc illius varietatem tantum accidentalem faciant, fblo floris colore diverfam. 



In Germania, Italia & Gallia Narbonenfi frequentem obfervavimus j m Anglia, quod fciam, non Locut. 

 occurrit fpontanea. 



Dodonsus quinque Meliloti ditterentias recenfet. 1. Flore luteo. 2. Flore candido. %. Vzre-Qitiniuefpe-* 

 grinam flore purpuro-coeruleo inodoro. 4. Flore luteo, longionbus filiquis. 5. Flore luteo folus per cks - 

 circumferentiam non crenatis. 



Tertiam & quintam fpecies invenio in Catalogo Hort. Reg. Parifienfis. 



4. Melilotus magno femine [reBiusfoUiculof\ rotundo, rugofo]. B. Mel. Italica folliculu rotundis CB. 



Italica Pnrk. Italica&Patavma Ger. %tSiiim fl^elttet, 



J-B. 



Duorum ciibitorum altitudinem aflequitur, radice fimplici, re&a, lignosl, alba, gracili. Caulis 

 angulofiis, purpurafcens, rigidus, kvis, anfto tubulo pervius, plurimis ramis brachiatus. Folia tnge- 

 mina pediculis rubefcentibus fefcuncialibus & longioribus appenfa, mferiora lata, cordata, permar- 

 gines icqualia, fuperiora minora, anguftiora, crenata, Hores mehni, vulgaris Meliloti fed majores, 

 mfpicas longas ex alis foliorum egreflas digefti. Pericarpia rotunda, Pifi minons magnitudine ru- 

 gofa, femen modo unum, modo duo continet. Radicitus quotanms emoritur & femine deciduo fe 

 renovat. 



<,. Melilotus anguftifolia repens, foUiculis retundis C. B. 

 C.B.Prod. 

 Radicem habet albam,obIongam, tenuem, capillaceam : a qua cauliculi plures femipalmares, rarius 

 palmares, per terram fparfi prodeunt : circa quos foliola oblonga tribus petiolis pediculo infidentia, 

 qux lsvia lunt 8c per margines crenata : ex quorura alis pedicuh emergunt tenues, oblongi ; quibus 

 fieres parvi, luteoli, o£to, novem, decem, & quandoque plures, alternatim difpofiti affiguntur. His 

 totidem foUiculi rugofi, finguli/ewe» unicum continentes fiiccedunt. 



Monfpefluli in arvis 8c ad pedem montis Lup. *-ocut. 



6. Melihtus nova Berardi, feu ereBa folliculis rotundis minor. <€^tU^tt rOUnO=C06oe& 2J£C' 



mou 



Prscedente [Italica] omnibus fuis partibus minor eft ; caulibm cubitalibus & altioribus, eredis, ro- 

 tnndis, virentibus ; nec enim caules, nec foliorum pediculi rubent, ut in prscedente. Folia mulco 

 quam m Italica minora, minus glauca, alias fimilia, inferiora nempe lata &; cordaca fere, per mar- 



M m m m 1 gmes 



