Lib. XVIII. T>e Herbis flore papilionaceo, feu leguminofis. 955 



4. Securidaae genus tripbyllonj. B. Hedyfarum minimum Lugd. An Fcenum grxcum fyhefire 

 alterum Dod ? Fcen. grac. fylv. Herbarioru?n Lob ? 

 J.B. 

 Pedales habet, graciles, fed robuRos cauks, fioliis donatos ternis fiimul jun&is, per extrema bre- 

 vioribus, crenatis : quibus veluti ad caulium articulos, mediocribus intervallis diftaqtesy?//^? falca- 

 tae verticillatim apponuntur, Melilori Italicae filiquis pares, denae aut duodenae caukm coronantes, 

 femuncia longiores, graciles, ftriatae. 



In collibus prope Cafielneuf cis Ladum Monfpeliacum amnem. Locits, 



* 5. Fcenum Gratcum fylvefire polyceration majns Creticum Breynii. 



E rWicealba, oblonga, in multas fibras divaricata caulem fefquipedalis aliquando Iongitudinis 

 emittit, qui ftatim prope radicem in plures ramos virefcentes, ac terrae plerunque incumbentes di- 

 Viditur ; a quibus alii minores exeunt ramuli, qui ut caeten folus veftmntur numerofis, Fcenugraxi 

 fylv. polyceratii Monfpeliaci panbus , nifi aliquanto majora, cordata, venis eminentionbus°pra> 

 dita, acperextremum minus crenata efient. E foliorum alis flofculi luteoli, plerunque term vel 

 bini tantum, Monfpeliaci multo majores, Iongioribufque pedicellis innixi emergunt : hi in filiquas 

 dependentes, falcatas & admodum venofas, triplo Monfpehaci majores. Semina iutea, itidem gran- 

 4iora, Galegae non male convenientia continentes, abeunt. 



In Creta fponte provenit. Locusl 



Cap. VI. 



Reliqu<t Trifolia filiquofa mifcellanea continens. 



* I. Tripholium Afphaltion Canadenfe Cornuti. 

 Corn. 



FRutex hic ad cubiti altitudinem in America Septentrionali attollitur : Virgam habet tenuem 

 junceam, atro-purpuream, quaeftatim abinfima parte «^puaJkf, h.e. ramulares propagmes 

 emittit; Summitate in plures diducitur, a qmbnsfilia Loco arbori iimilia prodeunt, acuti- 

 ora tamen & anguftiora, qualia o%v<pv>&d, Diofcorides nominare confuevit, leviter etiam hirfiita 

 fiint, ac velut oleofa pinguedine obfita, ex uno longiori pediculo nafcuntur. Haec defra&a aut 

 ex attritu non olent, verum cum levius attre<5tantur, oleofiis hic humor digitis appnmitur, mole- 

 ftus gravitate odoris, qui quidem odor in novella planta Ruta? eft, in adultiore hirci aut bituminis. 

 Cujufque rami extremum ftos occupat purpureus, ut in Scrophularia tribus exertis foliolis conftans^ 

 & uno «femper intus reflexo, quod poftremum fiiperant tenuia filamenta tria, albo apice donata. 

 Floris foliola intus alba funt, licet a tergo fint purpurea. Flori fuccedunt/z%«<e digicum iongae, 

 seque quam folia hirfutae, oleofae, virides, extremo purpurea*, in quibus alveolis difcreta conduntur 

 femina, lata, oblonga ut Cytifi, medio finu excavata, ut Faba purgatrix, aut renes Animantium, 

 quo fit ut intortum yeluti corniculum eftorment. Radix longa fibrofa, infigm fervore praedita eft a 

 ac fere pari acrimonia linguam mordicat qua Anemone. 

 Annua eft, & nonnifi fatu perennat. 



* 2. MungB five Thafeolus orthocaulis Col. Annot. in res medicas Novas Hifp. Fruclus niger \ t 

 Coriandro fimilis C. B. Mungo Garcia Park. 



Col. 



Mungo apud Indos Orientales, a Perfis ac etiam a Turcis dicitur Mafc; quod ab Hifpanis dice- 

 retur Max. Planta eft tripedalis, hirfiita tota, foliis Phafeoli noftratis effigie & magnitudine, albi- 

 cante hirfutie obfitis, cauk ere&o non procumbente, angulis quinque diftin&o, finguliique genicu- 

 lis auriculatis ut in Phafeolo, nunc in dextram, nunc in liniftram lnflexo, alternatim longis petio- 

 lis haerentibus, & ad cacumen ufque femper decrefcentibus. In fummo ex foliorum alis breves pro- 

 ducuntur petioli Septembri menfe ; in quibusj?om parvi, ex viridi lutefcente colore languido, Pha- 

 feolo fimiies, ex quibus filiqua hirfutse, triunciales, in roftmm incurvum definentes, per maturi- 

 tatem rufefcentes, in quibus Aznz femina &\v\m8ta. continentur, primum virentia, oblonga, teretia, 

 ut in Phafeolis latere haerentia, in qmbus eft hnea alba, fed non mcurva ; & perfeda nigrefcentia, 

 exiguis Caftaneis maculis variegata. 



Apud Orientales cibo frequens eft elixum femen & butyro conditum, uti alia legumina, e quibus vfus. 

 hoc in deliciis habetur, & fuavius ac jucundius aliis videtur. 



Sato femine poft aliquot dies germen extra terram exurgit, turgidum capite bifido, fere ex peti- 

 olo purpuro-rubente. Poftea hians emittit parumper foliola in fiimmo femims corticem deferen- 

 tia; tertio magisemifla foliola conjun6ta oitenduntur, adhuc feminis corticem habentia: quarto 

 expanfa foliola ex germinis medio erupta : deinde caulem emittit, & in fingulis gemculis terna folio- 

 la, plantaque perficitur. 



Garciasfemen Mungo viride per maturitatem nigrum fieri tradit, Coriandri ficci magnitudine; 

 equorum pabulum efle, interdum etiam ab hominibus edi. Nihil habet yuo yuis legumen ejje fufpkari 

 foffet. 



Guzarate&Decanincolae, eodem Garcia referente, in febribus hoc modo utuntur. Febricitans 

 dbo abftinet per decem, nonnunquam per quindecim dies, poft quos hujus frudus decoaum iili 



propinatur, 



