Lib. XVIII. T>e Herbis flore papilionaceo, feu leguminofis. y-j^ 



gniter acri &faucesvellicante, pauco adjun&o amarore. Flores lutei vel albidi cornicuk reiinquunt 

 Fumariae bulbofae, minora, femine plena nigro, nitido. Radix craffiufcuk nigricat. 



Provenit in collibus cultis& agris Apulise & Cakbriae, alibi etiam m Italia'& Illyria. Locus. 



Dehac herba Achilles Gaflerus in Obfervationibus ab Hier. Velfchio editis, Obferv. 99. hxc ha- ^ 7 ""^ 

 bet; Ciim in Italia ftudiorum gratia verfarer, m magno ufu & fama erat herba quam Splitm Scla- v f Wm 

 vonia, Venetiis autem herbam Sclavomcam vocabant, amara & foliis Rutam fere aemukntibus,qu3e' 

 caufa eft ut quibufdam illius genus, aut Harmel Arabum videretur. Haec copiose nata in fimbus 

 Bofniae, circa Caftrum didum Bofmapnn mire laudabatur ad vanos affe&us, Podagram, Arthriti- 

 dem, Ifchiadem, nervorum afFecuis, Spafmum, Paralyfin, Epilepfiam, Aoopjexiam & fimiles. 

 Ouod cum clarifT. Viro Georgio Laubio Med. Aug. & amico meo literis fignificaflem, hoc modo 



inter fe commixtas : poffit Fumaria Alpina nominari. Ufus ejus in omnibus nervorum affe&ibus ' 

 frigidis :'Cerebrum confortat, leniter purgat, urinam movet, oppiktiones mefenterii apent & he- 

 patis. Radix amara & acris eft : Formula haec, 



R. Radic. Split 5]. vel M\. contunde minutim ; pone in Vini albi M. j. in olla vitreata fat magna : 

 integatur cmfta panis bene oblita m circumferentia : Bull. lento igne per horam j. Datur jejuno pro 

 vice §j. hujus deco&i tepide, & per quinque dies continuetur. Prima vice fumptum inebnat, poft 

 leviter exhilarat & morbum cito levat, viftu convenienti mftituto. Corroborat Cerebrum, & qu6d 

 Melanchohcis ac Maniacis conveniat credit quidam Medicus. Greg. a Klo Medicus m Bavaria 

 aflerit hsec omnia vera effe, & ipfemet cum eflet debilitatis artubus, ut vix ambukre poflet, timens 

 praeterea Epilepfiae fuperventum curatus eft hac herba, ita ut in alium quaii novumque hominem fe 

 converfum putaret. Hicvero dat.|ij. decoft. Ex excerptis D. Soame. 



4. Fumaria bulbofa radice cava major C.B. F. b. radice cavafiore purpurafcente& alboj.B. Ra* 

 dix cava major alba Ger. Item R. c. major purpurea ejufdem. R.c. ma. flore albo Park. 

 ittem R.c. ma. flore carneo ejufdem. 



7-B. 



Radice eft bulbofa, cava, kta & feflili, fibns aliquot donata, colore intus forifque buxea, fa- 

 pore amaro, interdum non major nucejuglande, ahas pugno maximo major, quafi ex compluribus 

 bulbis compa&a, continuis tamen ea forma qua Brutorum renes nonnunquam confpiciuntur. Hinc 

 exfiirgit caulis unus aut plures, teneri & magna fui parte fiib terra ktentes, angulofi, compreffi, do- 

 drantales & altiores, fons obfoleta purpura colorati, intus pallidi, nervorum agmine rubentium in 

 circulo ftipati, fuccum remittentes, qui primo ftatim occurfu linguam cum amarore & acrimonia 

 vellicat. Folia in caule bina ortu inaequali, pediculis crafiis, cauli concoloribus & longis ; colore 

 glauco praedita, quae trifariam rurfum cum pecuharibus pediculis fubdividuntur :. fingukna folia di- 

 vifura Aquilegiae minoris : A caulis medio ad fummitatcm ufque ln thyrfi modum digefh flores pul- 

 cherrimi, ex brevibus pedicellisj, veluti Confblidae regalis, calcans extremo recurvo & veluti nucle- 

 ato obtufove, ut rn Aquilegia, purpurei vel albi, kbris utrinque divulfis riftum oftentantes, hngu- 

 latanquam in ore latente, binis folioLsad capita coeuntibus, cannuktis, fons albis, intus puncto 

 coccineo faturo in fummitate notatis , id quod commune eft tam ei quae flore albo eft, quam ei 

 qus purpureo : quin etiam utrique inter fiores qua eorum pediculi onuntur pro fingulis pediculis 

 fingula foha oblonga, ftriata, mucronata, integra & modice concava. Sili^ua maturo ortu iequun- 

 tur oblongse, in qmbas femen parvum, nigrum. 



Pkntulseexfeminedeciduofolium unicum producunt oblongum, fiibrotundum, fimile Auriculae 

 Leporis primum provenienti. 



Eam quse flore eft purpurafcente in agro Medioknenfi copiofam invenimus primo vere, cum isfBi 

 Mediolano Taunnum iter faceremus. Flore albo prxdita ubique fere ad f epes, inque fcrobibus um- 

 brofis Alpium Helveticarum nobis obfervata eft. 



Radicem cavam viridi flore Lob. a defcripta non feparat C. Bauhinus, quem nos hac in parte non 

 inviti fequimur. 



<. Fumaria bttlbofa radice folida } calcari & folio crifiato].B. F. bulb. radice non cavd major C.B. 

 itemque minor ejufdem. 



J.B. 



Radke eft bulbofa, non cava, rotunda, Avelkna? magnitudine, interdum majore, non tam alte 

 defixa utea qua: radice cava, membranuk qux facile trahenti cedit inveftita, foris buxea, intus fub- 

 alba amara, cui fibrae capilkres aliquot adnatx. Planta fsepe palmaris & minor, interdum dodran- 

 talis J & pedalis, nec multo minor Radice cava, caule lxvi, fubrubro, binis foliis pradito, exoblon- 

 eis pediculis cauli concoloribus, non adverfis, in tria alia fubdivifis, quse tenuiiis demde fubdividun- 

 tur. Juxtaradicem aut paulo altius folliculus unicus carinatus, caicaris gallinacei inftar, membra- 

 neus, mquo aliorum foliorum rudimenta. Extremo cauli infident flores Radicis cavse, purpuran- 

 tes qui pediculo mediocriter longo tenuique adharrefcunt, albi, tres, quatuor, novem, duodecim 

 aut plures, conferti m fpicae formam ; inter quos ad fingulorum pedicellorum exortum folium unum, 

 difledumVarie, fimbriatum & criftatum. Succedunt filiquae, ut m prsscedenti. 



In hoc genere flores albos nondum obfervavi. 



In Belgio, Germania & Sabaudia arvorum quorundam fepes & margines hac fcatere dicuntur. Losm. 



Non feparabimus nos unquam ( inquit J. Bauhinus^hasduas Fumanas radice folida non cava [ ma- 

 jorem & minorem C. B. ] fiquidem magnitudine tantum varient. C. Bauhinus diverfas affirmat, & 

 rlorum herbaceis rudimentis difterre ait. Nos fratns fenioris fententiam ampledunur. 



O o o o l * 6. Fumaria 



