350 

 (9) Georg Christian Oeder 



f. 1728. d. 1791. 



Vir illustris, 



Praemitto reliquis omnibus, discipulum & amicum rae esse 

 Halleri, Goettingensem Doctorem, nara, etiam si notior in 

 republica literaria essem, quam per annos & vires licuit, vix 

 tamen ad ineundam apud Te gratiam argumentum aptius 

 fuerit. 



Tuus etiam discipulus sum, Vir Illustris, siquidem eos 

 ex quorum scriptis profecerimus, maximi qui sunt, ut Tu es, 

 Doctores publici, quos etiam non propius, non facie notos, 

 sed ob publica merita unicuique privato venerabiles colimus, 

 praeceptores appellare par est. 



Munitus Illustrium Virorum Halleri & Walhofii testimoniis 

 Hafniam ante 4. menses veni, satisque fui felix, Germanus 

 (Anspacensis Francus), ut gratiam inirem Virorum summae 

 apud Regem nostrum fidei. Rex mihi significari jussit, pla- 

 cere sibi propositum meum, collocandi pro virili operam meam 

 sub eius ditione atque velle se ea uti. Nondum in definita 

 statione sum, neque sum Universitatis membrum: interim an- 

 nuente aula, Botanicae operam navabo. 



Spes est conditum iri in liac urbe Hortum Botanicum. 

 Huic interim proposito exsequendo praeparanda est via. Pla- 

 cuit initium a me rei gerendae fieri: datur mihi solum in 

 aliquo regiorum in hac urbe hortorum, & promittuntur quibus 

 opus erit. 



Juvabit me 111. Hallerus omni qua poterit ope. Scribo 

 ipsi hodie, dåre me ad Te, Vir Illustris, literas. Itaque sine 

 dubio in suis me Tibi commendabit. Plane non dubito fau- 

 torem etiam Te futurum conatibus nostris, quemadmodum in 

 Hortum Upsaliensem aliorum merita in descriptione eius horti 

 digne laudantur; atque ut ne poenitere Te possit coeptae erga 

 me benevolentiae , spero me effecturum iis omnibus studiis, 

 quae expectari a grato animo possunt. 



