400 



tionem suam desiderabat & quem ille ipse partim nequidem 

 noverat, a dexteris a me usitatis operariis fieri curavi, meis 

 propriis negotiis interea neglectis (per 8 dies suspendebara 

 eius rei gratia mea collegia). Et talis mihi inde resultabat 

 gratiarum actio, tale mei judicium, idque ab liomine, qui sane 

 eius censuræ compos non erat. Cum enim prima vice illum 

 in musæum meum rerum naturalium introduxissem, miserri- 

 mum eum esse hospitem in rebus naturalibus cognoscendis in 

 limine statim deprebendebam. In Bernbardo Eremita singu- 

 larem testæ configurationem et investituram adesse fingebat, 

 qui tamen parasita testæ vulgo est suæ, & dubium admodum 

 sit num a nativitate ipsis testula quædam adhæreat. Pyritem 

 aurei coloris pro pretiosa minera aurea habebat. Unde ego 

 quidem, ne illum ad erubescentiam redigerem, plane silebarm 

 De eius adeoque dexteritate in describendis subjectis natura- 

 libus numquam curiosus fui specimen aliquod conspiciendi. 

 Ejusmodi vix Tyro Naturalista babendus me ita judicaret & 

 calumniaretur? De calumniis semper aliquid hæret. Conticui 

 tamen eiusque calumnias despicatui babui. Silui adbuc tum 

 de eius propria ignorantia. Denique ille me ipsum denuo 

 brevi tempore aDte abitum conveniebat. Quia durum mibi 

 est naturalem mearn bumanitatem exuere, amicissime eum 

 nihilominus excipiebam. Sed ille truculentam & ita exacer- 

 batam faciem monstrabat. (Habebat me enim semper pro 

 autore recepti Crameri & rejecti inde Falkii, qui tamen, quod 

 per deum testor, ille plane non erarn.) Missis tum præam- 

 bulis ille tanta jurgia in me evomere incipiebat, ut ego fere 

 credidissem eum delirare vel mentis compotem non esse. 

 Regerebam: illa jurgia & convicia non pertinere ad me sed 

 ad Ascanium, autorem eius rei, eique illa esse indicanda. 

 Me ceterum plane non esse adsuetum eiusmodi conversationis 

 modo. Ille nec dum desistebat. Patientia tum denique et 

 apud me deficiebat. Obloquor tum : Qui Tu poteris ita in 

 propria mea domo me innocentem insultare, cum ego Te 

 tamen potius castigare debeam propter calumnias de me 

 apud aulicos et in urbe disseminatas? Numne scis, Te in 

 ea re egisse contra jusjurandum Tuum, quod Te obstringit, 



