517 



(5) Viro Clarissimo 



D. D. M. Th. Brunnichio 

 s. pi. d. 



Car. v. Linne 



Surumo gaudio Tuæ, d. 5. Februarii, me afFecere, quas 

 accepi heri, postquam Tuas anxie desideravi, quasque non 

 vidi ab eo, quo Londini commoratus es tempore; maxime 

 doleo Tuas posteriores amissas, cum e Tuis semper doctior 

 evasi, cumque hæ ' pluribus semper refertæ sunt solidis ob- 

 servationibus, quam ullius alii. Nihil mihi gratius contingeret 

 quam Te in liac vita coram videre ; utinam posses , quum 

 petas meam patriam, quanto ocius, dum vixero, accedere, 

 quum anni mei percurrunt velociter ad metam; possem tum 

 Tuis oculis videre multa, quæ observasti in felicissimis Tuis 

 per florentissimas Europæ regiones, quæ mihi denegarunt fata. 

 Gratulor ex animo tam splendidum Tibi iter; faxit Deus ut 

 feliciter hoc absolvas. Mihi dictum fuit, nescio a quo, quod 

 sis designatus Professor Hafnielisis, quod si faetum, in nul- 

 lum potuisset S. Regis Tui gratia conferri aptiorem, vigilan- 

 tiorem, acutiorem. 



Admiratione summa raptus fui ad Mus g as istas in nion- 

 tibus Danubianis quæ occidant boves; dum resciveris, quæso 

 me participem facias hujus mirandi phænomeni. 



Quis umquam credidisset P.apil. Leucothoen, vere 

 Indicum, migrasse ad Europæos et ibi sedem fixisse, nisi 

 Tu hoc observasses, docuisses. Est omnino una eademque 

 species. 



Scopoli Mineralogia, quam diu anxie quæsivi, obti- 

 nui, sed minuebat præsentia famam. 



Ichthyologiam Massiliensem Tuam avidissime om- 

 nium optarem videre. Si umquam occasio ulla sese offerat, 

 quæso millies me ea bearis. Audio et Gouani Ichthyologiam 

 sudare; sic brevi classis Piscium Europæorum plena luce 

 radiabit et demum exoticorum , dum naturæ consueti his sti- 

 mulentur ad attentionem. 



