Lib. XIX. T>e Herbis pentapetaiis yafculiferis. 



Florem non videmus, necdum enim cum lbi eilemus Mah meniis medio riomei-ac. jtirat autem 

 caule tereti, firmo, in plures ramulos 8c furculos prattenues fparfb. 



8. Hypericum Nummulana folio C. B. Park. ^mall Jbt. %tftfllfr\B&lt, tuitft 2©0nCt»:iU0;;t 



IOI9 



C.B. 



Radicem habet oblongam, tenuem, paucis fibellis capillatam ; ex qua caulkuli tenues, rufefcentes, 

 palmares efferuntur, quos folia parva, rotunda, nummo fimilia, bina adverfb fitu & arquali diftan- 

 tia locata cingunt : qua: fuperne atrovirentia, inferius alba, aliquando pun&is vel maculis rubris no- 

 tata confpiciuntur. Cauliculorum fummis fiorcs pallide lutei, fatis magni, plurimjs ilaminulis do- 

 aati, odoratiffimi, non ita multi infident. 



Ex lpfis rupium max.Carthufianorum coenobio imminentium fiiTuris emergit» Lcctu. 



* 9. Hyperkon montis Olympii foliis circa margines hirfutns Wheeleri. 



E radice fibrofa germina emittit senella, foliis bino ordine alternatim adnafcentibus adeo crebris 

 obfita,ut cauliculi penitus occultentur, afpe&u pulchemmo, St ut undique pihs hirfuta videantur, 

 quamvis folia ad margines tantum pilofa fint. Verum cum elongantur m caules ad akitudmem cir- 

 citer femi-pedalem afTurgentes, augentur foliorum mtervalla, eundem tamen fitum retinent folia 

 caulis refpe&a, h. e. bina adveria alterno ordine, onuntur; funtautem figura ovali, nervofa, pallide 

 viridia, Hypenci vulgans inftar pertufa, utnnque glabra, excepris marginibus qui valde hirfuti fimt 

 & pilofi. Summa parte caulium ex alis fohorum exeunt flores, alii fiipra alios ; quibus iuccedunt 

 vafcula tripartito divifa ut rehquis. hujus generis. 



In monte Olympo Afias invenit D. Georg. Wheeler, & defcnbit depingitque Itinerar. Lib. 3. Loeus. 

 pag. 121. 



A. io- Hyperkum mintts fupinum Park. minimum jupinum J. B. minus fupinum, vel fupmum 

 glabrum C. B. fupmum glabrum Ger. CtjC Icaft ttatltng M>U 3[01jn£;&0Jt. 



E radice tenui, lutea, nunc fimplici, nunc ramofa, paucis & tenuibus fibris capillata caulkuhs fun- 

 dit numerofbs, tenues, teretes, lnfirmos & m terram refiipinos, palmares & longioi es, ab exortu mox 

 ramofbs, ramulk binis e foliorum adverfbrum alis exeuntibus, & ipfis etiam in ramos divifis. Cauhs 

 autem medius in binos tandem divaricatur ramulos, & unufquifqueramuLsinahosbmQSQrdinefub- 

 dividitur, mque ipfis divaricationum angulis fedent flofculi fingulares,pediculis femuncialibus aut bre- 

 vioribus, pentapetali, ftellati, flavi, Anagallidis luteae non multum diffinules, petalis latiufculis & 

 in acutum definentibus, cum plurimis in medio ftaminulis luteis. Calix flons quinquefolius, cujus. 

 folia poft florem delapfum augentur. Vafcula fiiccedunt Hypenci vulgans forma, in terna pariter 

 loculamenta divifa. Folia parva Hypenci figura & colore, minora multo, Serpylli paria, glabra 

 nullis foraminulis pertufa^ neque pun&uhs mfcripta. Coma tnta in hac etiam fpecie cruentat, mi- 

 niis tamen quam m aliis. 



In pafcuis arenofis 6c fterilioribus requietis agris oritur. Locus. 



Plantula haec ab aliis omnibus Hyperici fpeciebus parvitate fua, cauliculorum multitudinej qui 

 denfo interdum cefpite terram opacant, floribus rarius difpofitis, caulibus infirmis &c in terram prp- 

 volutis facile diftinguitur. 



A. II- Hypericum pulchrum Tragi J. B. 5, five pulchrum Tragi Ger. emaC. minui erecium 



Park. c B. ^mall u&igftt jbu 3(oI)n^^tDo?t. 



Radices ei plures, lignofa:, durse, cortice rubente te£he, interius albs. Caules inde exoriuntur 

 dodrantales & majores, teretes, glabri, ima parte rubentes, ramofi, foliis veftiti per mtervalla binis 

 oppofitis, lata bafi caulem amplexis, mucrone acuto, ut triangula videantur, fuperne obfcurius vi- 

 rentibus, inferne fubglaucis, glabris, minonbus & fohdioribus quam Hypenci vulg. Floret m fiimmis 

 caulibus 8c ramulis lutei, confimiles fed pauci, breviffimis pedicuhs nixi, & eodem modo in ipfis an- 

 gulis divaricationum cauhs &c ramulorum fiti. Stylus pariter triplex, & vaiculum feminale par^ tri- 

 bus loculamentis compofitum. 



In dumetis & ericetis fblo pratfertim arenofb aut glareofb. LsSUSt 



A. II. Afcyron Ger. vulgare Park. Hypericum Afcyron dicium caule quadrangulo J.B. Hyp. Afcy- 

 ron diclum IV. five Androfamum hirfutum C. B. ^. ^CtCr^iJJOJt. 



Ex radice reptante, fibrata, rubente caules emittit Hyperico vulgari pares, quatuor membranulis 

 ceu alis fecundiim longitudinem produdis quadratos, rubefcentes, ramoibs ; Folia quam Hypenci 

 breviora, latiora prscipue ad bafin, nervofiora, eodem tamen ortu & odore, nulhs pons pertufa, ad 

 Majorana: fylveftns folia accedentia. Flores lutei,pentapetali, plus dimidio minores quam Hyperici, 

 petahs minime fimbriatis, triplici pariter ftylo, pedicuhs breviffimis, fanguineum fuccum digitorum 

 attritii reddentes. Vafculum feminale quam Hyperici minus, ejufdem tamen figurae & tnbus locu- 

 lamentis corapofitum, femine pufillo praegnans. 



Cauhbus quadratis, flofculis minonbus, loconatalicircanvulosinqueriguis & pratenfibus humidis, Lqcuh 

 ab Hypenco facile diftinguitur. 



C. Bauhinus male hoc genus Andro&mum hirfutum, c.iim nos nullam in ejui cauhbus aut foliis 

 hirfutiem percipere poffimus. 



I A. l%4 Afy. 



