1020 



Historia Plantarum. 



A. I?. Afcyrum fupimm viBofum palttftre C.B. Pafk. Afc. fupinum ihdM Clufii, Ger.emac 



aeacffi M* $ctcr^too?t, toitij fjoarp Icakr^ 



Hoc genus Afcyri molle eft prorfus &lanugine obfitum, caule non quadrangulo, fed tereti &ro- 

 tundo praditum, quem alternisbina (emper a.mbmnt fiolia, ex adverfb nafcentia, utin Afcyro vul- 

 gari, aliquantulum tamen magis orbiculata, fummo caule geftans flores [paucos] qmnque foliis 

 conftantes, flavi coloris, qui triti fanguineo fucco non inficiiint, ut lllius quod ficcioribus locis na- 

 fcitur ; quod humidionbus natalibus tribuo. Procumbunt autem finguli cauhculi, & recenter lefti 

 humore turgent, ad fingula pene internodia fibras agentes, & fubinde novellos, ramulos producen- 

 tes, fub aqua tamen latentes ; qua ratione feliciter fsfe, propagat. 

 Locus. n xc pl an t a i n Occidentalibus Angliaj, locis paluftnbus frequentiffima eft, alibi rarior. In palu- 



ftribus putridis &aquofislate fe propagat; & totas paludes noftratibus S^OO^ & 23ogg£di£tas occu- 

 pat. In altitudinem non attollitur, rariusultra femrpedem fupra aquas eminens, nec admodum ra- 

 mofa eft, & paucos m fiimmis caulibus flores geftat. 



Huic eandem eile fufpicor Caryophyllum paluftrem, foliis fubrotundis incanis, floribus aureis 

 Mentzelii : namque & delcriptio, & icon, & locus conveniunt. 



14. Hjpericum tomentofium Lob. J. B. tomentofum Lobelii Ger. fiupinum tomentofum mmus Park. 

 Hjp.fupinum tomentofum minus -vel Monfieliacum C. B. 



J- B. 



Radice eft craffiufcula, lignofa, rubente : Cauliculis multis, palmaribus & dodrantalibus, fere 

 totis hirfutis, incanis : foliis Hypenci vulgaris fed albida lanugine obfitis : floribm luteolis minonbus, 

 capitulis brevioribus. 



Lobelius foha non tantiim minora efle quam Hyperici vulgaris, fed & ex mtervallo rariora efTe 

 vere fcnpfit. 

 Locus. In Infiila Melita & circa Monfpelium in locis natura udis & ubi per hyemem aqua; ftagnarant 



nobis obfervata eft ha:c fpecies. 



15. Hjpericum fupinum tomentofum majm ve! Hifianicum Clufii C. B. tomentofum majus Hifparu- 

 cum Park. tomentofum majns Clufii Ger. ico. 

 Clufi 

 Multis ramulis hirfutis, humi flratis praxlitum eft, numerofisconfertifque/o/millosambientibus, 

 vulgaris Hyperici fimilibus, fed plane tomentofis & incanis. Ejus flores fecundum ramulos lutei, 

 palhdiores tamen, & minores aliquantulum quam in vulgari ; quibus fuccedunt capitula feu valcula 

 vulgaris capitulis fimilia, Radix eft dura & lignofa ; fed ipfi etiam rami per terram fparfi fubinde 

 fibras & radices agunt. 

 Locus, In convallibus quibufdam non procul Salmantica crefcit, ubi Julio menfe florentes plantas inve- 



nit Clufius, adeb late fparfas & diffufas, ut ampli petafi orbem axmare poffent. 



Lobelium fibi injurium conqueritur Clufius quod plantam fuperius proxime defcriptam Hyperico 

 huic Hifpanico eandem efle aflerat : Verum tum defcnptkmes tum icones in omnibus fere conve- 

 niunt, nifi quod huic numerofa & conferta in caulibus fint folia, illi ranora : quod tamen non 

 tanti efl ut fpeciei diveriitatem inducat. Nos ergo in Lobelii fententiam prochviores fumus : pra> 

 fertim cum & Melitenfe nobis obfervatum Hypericon tomentofum Monfpeliaco ldem efle compe- 

 rimus. Nobifcum etiam fentire videtur D. Magnol in Botan. Monfp. 



A. 1 6. Androfiamum vul^are Park. maximum frutefcens G B. Siciliana aliis Caciliana vel An- 

 drofamon J. B. Clymenum Italorum Ger. €utfan, 0? $arR-fcafcc£. 



Radix ei crafla, lignofa, rubens, fibras longiffimas emittens. Vimina lignofa, cubitalia & fefquicu- 

 bitalia, rotunda, rubentia, glabra, pinnulis membraneis alata. Folia bina ex adverfb fita, Perielymeni, 

 quas tamen caulisnon tranfadigit,^ glabra, fuperne atrovirentia,4nferne candicantia. Flores Hyperici, 

 minores tamen minufque fpecioli, obfervatione noftra, quamvis J. Bauhinus contrarium affirmet, 

 quinque folns luteis conftant, quibus totidem vindantia fubje&a, qus delapfb flore augentur. Va- 

 Jculumfeminale quam inHypenco rotundms baccam flmulat: eft enim membrana ejus exterior feu 

 pencarpium femen continens, crafTum & carnofum, quod tamen ante maturitatem feminis exicca- 

 tur & arefcit : videtur quoq, tribus partibus componi, nam tres m apice ftylos habet. Flores in hac 

 fpecie pediculis longionbus mfident quam in rehquis. 

 Locm. In dumetis & fepibus & umbrofis aggenbus ^Effate floret. 



A. 17. Hypericum majus five Androficemum Matthioli Park. Hjpericum Androfiemum diclum 

 J. B. Androficmum hypericoides Ger. alterum foliis Hyperici } quod aliquibns Hypericoides 



' C. B. €utfan^t. %oty\& i mix. 



Caules fefquicubitales & altiores, teretes, hirfuti, rigidi, per totam longitudinem, prascipue fiimma 

 parte ramofi, ramulis brevioribus quaminHyperico vulgari; foliiscrebns veftiti, ex adverfb pofitis, 

 lanuginofis, venofis, quam Hypenci vulgaris majonbus & lationbus. Flores quam illius minores non- 

 nihilSc pallidiores; vafcula feminalia fimilia. Cahcum fegmenta ad margines fetulis ex /ubroni- 

 gncantibus obfita liint, unde & coma pun&ulis nigncantibus ceu pulviiculo quodam afpeifa videtur. 

 Iladix fubeft furculofa, obliqua. 



Ab 



