IOZI 



HlSTORlA PLANTARUM. 



rarius bina, Salicis latifolia?, acuminata, fuperne atrovirentia, inferne magis candicantia, lanugi- 

 nofa. Flores in extremis ramorum fafiigiis lutei, Hyperici, acidi faporis, e quinque petalis com- 

 pofiti, totidem ftaminibus medium occupantibus. Scmen [potius vafculum fcm.] Coriandro par, 

 fapore haud fegniter adftrmgente. 

 1«?«/. In aquofis & ad rivos fed rarius invenitur. 



i. Lyfimachia luteaminor foliis nigris funBiswtatis O B. lutta minor J. B. Ger. Park. 



Cluf. 



Cubitali plerunq, afliirgit caule, intcrdum etiam ampliore, firmo, duro, lanuginofb & villis ob- 

 fito: hunc ambiunt ordinata quadam fene quaterna plerunq, fimul, nonnunquam etiam terna ad- 

 verfis inter fe pediculis folia, mollia, aiiquantulum incana, quam prarcedentis minora, acidi initio 

 faporis, deinde falivam cientis, inferna parte nigris pun<5tis diftin&a. Circa fummum caulem ex 

 fingulorum foliorum linu prodeunt vel ramuli aliquot flonbus onufti, cum fingularibus aliquot flori- 

 bus, vel fingulares duntaxat fiores, prafertim fiimmo caulis faftigio, lutei, cum quadam gravi- 

 tate odorati, veluti quinis mucronatis foliis conftantes, fed qui tamen lnfima fede cohsrent 

 & fimul defluunt, cum totidem ftamimbus flavis. Radix geniculata ex fingulis utplurimum gemcu- 

 lis novas propagiries producens, & fubinde fibras agens, quibus tellurifirmiter mhsret. 



Crefcit m Alpium Auftriacarum aliarumque vicinarum regionum convallibus Sc pratenfibus locis 

 plurima : ut Clufio & nobis obfervatum. Floret Junio. 



Lttiis. 



LoctH. 



Locut. 



* %. Lyfimachia trifolia lutea fficata C. B. lutea altera iij*?3*s Col. 



Folta obtinet ad fingula caulis genicula terna, hirfuta quam Lyf lut. vulgaris minora ; e quorum 

 & caulis finu petiolis duas uncias longis dependentes lutei flores, iUius non diffimiles, emicant, pen- 

 tapetah e calyce quinquepartito. Caulis fenis angulis ftriatus, quib.us, ni fallimur, flores refponde- 

 bant. In fummo foliofum cacumen repraefentabatur, guo caulis defiriebat, dense atque in acumen 

 •ftipatum. FruBus concipit decidentibus floribus foliofo lllo conceptaculo teftos, Conandrino fe- 

 miniparesatq, fimiles, in quibus /«w;«<* quae ob impeife&ionem obfervare nequivimus. Radix ei 

 oblique repens, tenuis, plures emittit foboles : Colore eft extrinfecus carneo, intus vero flavi- 

 cante, fibris oblique frequentibus, crafsifque ipfitis refpeftu, humum findentibus, prope fummam 

 tellurem ha.>rentibus divifa : Saporc adftringente, odore gravi terreo. 



Difrert hsec a vuigari, foliorum brevitate & ramorum inopia, quibus illa in fummo dividitur, in 

 quibus flores ramofis etiam petiolis elati atque plures fimul iniidentes producunturi 



Piantam hanc cum pracedente fpecie eandem efle fufpicor. In horto cultam vidit Columna, 

 non in loco riataii erefcentem : Clufius tamcn petiolos florum longos neq, dixit, neq, pinxit : & 

 praeterea ramulos floribus onuftos e foliorum finu provenire fcripfit, non femper flores fingukres. 



* 4. Lyfimachia lutea o£g?ptiaca Caffahel darrira" Alpin. exot. 

 Alftn. 



Semicubitalis & amplidr fratex eft, ferens ab radice caukm iongum, geniculatum, fere ex toto 

 rotundum, cavum, intus habentem medullam albam ut Sambucus, colore fulveicentem, ramofum, 

 ramulis exoppofitoexeuntibus, redis, geniculans, e quorum genicuiis utrinq, duo exeunt furculi, 

 fubtiles, flores ferentes magniwdine & figura florum kitese Lyfimachiar, quibus fuccedunt parvi folli- 

 culi oblongi, inacutum definentes, nigri, femen nigrum & minutum continentes. Folia verobina 

 in fingulis caulium genicuhs utrinqj ex oppofico pofita cernuntur, oblonga, iata inferius, in acutum 

 definentia, finepetiolisadh-erentiacerhuntur, Lyfimachia foliis fimilia, fed minora tamen. Radix 

 eft crafia, longa, in acutum terminans. 



Ha:c plantafinquit) videtur fimilis ex tota Lyfimachia; luteae. Caules ejus crafliores non fuperant 

 craffitiem digiti mmoris, qui ficcefcentes medulla ficcata, ut caiami cavi evadunt, colore fui- 

 vefcunt, facile franguntur, mtufq, habent medullarum fubftantiam albam, quae in ore agitata ien- 

 tefcit : inodori fiint, vel exigui admodum neque ingrati odoris, pratiertim radix : lignum cum aii- 

 quanta acnmonia eft amarum : Quibus notis convenit cum Calamo aromatico Diofcoridis : pro 

 quo eo utuntur Arabes & iEgyptii. 



In yEgypti locis humidis nafcitur. 



5. Lyfimachia lutea ftore globofo Ger. Park. bifoliaflore globofo luteo C. B. altera lutea Lobelii,flore 



quafifpicato J. B. 

 Clufi 

 Pedalem habet caulem, tenuem, ftnatum, cavum, multis nodis feptum : ab imo brevibus binis 

 foliis vel potius vaginulis, ad fingulos nodos ex adverfo nafcentibus cinftum : qux circa medium cau- 

 iem naf cuntur longiora funt, angufta, tenelia, ex vindi pallefcentia, tenuibus quibufdam venis ob- 

 lique fe6ta ; ex quorum finu enafcuntur unciales pedicelli, tenues,fuftinentesjWwmufcofbjum,8c 

 quinq, flavis foliolis conftantium (prodeuntibus ex medio longiufculis cenuibus ftammulis cum apice 

 aureo) velnti fpicam. Radice nititur longa, hac lllac fe fpaigente, ad cujus mternodia frequentes 

 crefcunt tenues & quafi capillares fibra:, quahbus plera;que aquaticae ftirpes donata: funt. Adnatis 

 fe propagat. 



In foffis paluftribus circa Sevenhuys in Hollandia invenimus: Lobelius ':i Iiumentibus foflis 

 circa Gandavum, atq, inter Teneramundam & Gandavum, necnon m Hollandia circa Amftclro- 

 damum : Schlickius riguis locis ad Alpiurh Kautburnio vicinai un; r. 



Nuperrinic 



