ioi6 Historia Plantarum. 



'jilterajpecies. Alteram huic iimilem ied majorem duplo m moeniis markimis Neapoli obiervavk Columna, 

 Autumni fine florentcm, fiiave-rubente fiore, pericarpio oblongo, acutOj in qno femen exiguum^ 

 Vulgari colore fimile. Planta eft repens, fed cum floret refiipinatur : flante Afnco alluitur unda 

 illaque gaudere videtnr. 



Haec etiam planta Parkinfbno bis defcnbitur, primd p. 418. fub titulo Saxifragae maritimae Nea- 

 politanae: deindep. 763. fub titulo Alfines repentis anguftifolix flore fuaverubente. 



A. 5. Saxifraga graminea ptifilla flore parvo telrafetalo. CaryofhyUus minimm mttfcofus nofiras 

 Park. Saxtfraga Anglicana Alfinefolia Ger. emac. defcr. ^eatMDOJk 



Folia ad radicem in orbem difpofita, anguftiflimaj graminea, glabra, obfcure viridia, mucronataj 

 femunciam longa. Caules ex eadem radice pliires exeunt, fennpalmaresj tenues, infirmi, rotundi, 

 humi procumbentes, ramofij glabrij crebris geniculis intercepti, & ad fingula genicula binis foliis 

 cindii. Ramuli vero e foliorum alis akernis femper exeunt. Fkres quoque e foliorum alis akerna- 

 tim enafcuntur, fingulares, pediculislongistenuibus fulti, tetrapetali, albi_, perexigui, ecalicequa- 

 drifolio. Succedit 'vafculum feminale rotundum Alfines, per matuntatem membranaceumj pelluci- 

 dum, feminibus perexiguis rufKs repletum. Radix nunc fimplex nunc mukihda plunbus fibrillis ca- 

 pillata. Sapor plantulae acris & calidiufculus. 

 locuf- In uliginofis, inque pafcuis ftenlionbus & hortorum areis frequens occurrit. Per totam fere 



seftatem floret. 



Floreeft plernnq, mutilo, foliolis illis albis feu petalis quae floris propria funt, carente ; unde eam 

 in Catalogo plantarum Cantabrigienfium flore herbido & mufcofo denominavimus. 



A. 6. Saxifraga Anglica anmia Alfinefolia D. Plot. 

 D. Tlot. 

 E radice parva^ fibrofa cauliculos diffundit tenues infirmoSj fefcunciales, geniculatos ,• foliolis exi- 

 guis anguftis ad fingula genicula cin£T:oSj ut in praecedente. E geniculis fuperioribus verfiis extre- 

 mos caules exeunt jlojculi herbaceij tetrapetalij vafculo feminali membranaceo, petalis ilhsceuca- 

 lyce inclufb. 



A praecedente differt foliis Sc caulibus fbrdide viridibus ex fufco feu brunno ; radice annua ; quod- 

 que non reptat nt ilkj aut ex cauliculorum geniculis radices agit. 

 lecm. I" arnbulacris hortenfibus Collegii Baliolenfisj inq, novalibus & arvis requietis circa Heddington 



£c Coivley agri Oxonienfis. 



A. 7. MiUegrana minima Ger- minima five Herniaria *»/»«• Park. Toly^onum minmum five 

 MiUegrana minima C. B. €!jC icaft ftUjOtUre;to)0?t, 0? %\Wtb, 



Radice nititur parva, alba, fimplici. Caulis digitalis aut altior, fimplex, rotundus, valde ramofiis. 

 Ramuti prffitenuesj vubentes, filiis veftiti Thymi aut Alfines minimse figura, fed multis numeris mi- 

 noribus, abfque pediculis immediate adnatis, ex adtferfb biniSj glabns. Tum caulis tum etiam ra- 

 muli bifariam dividuntur & fubdividuntur faepius. Ex ipfis ramulorum divortiis aut divaricationum 

 angulis onuntur/ow fingulares, pediculis pro plantulae ratione fatis longis, tenuibus infidentesj te- 

 trapetalij albi, minutiftimi : quibus fuccedunt vafcula feminalia rotunda. Semina prae exiguitate vix 

 confpicua. 

 tocm, ^ftate viget in ericetis fabulofis & humidioribus praefertim. 



8. Paronychia five Alfmefolia ivcana J. B. Anthyllis maritima incanaVaxk. marit. Alfinefolia C.B. 



marina incana Alfinefolia Ger. Lob. 

 J.B. 

 Humifpargit numerofbs caulicuhs, palmares, fiibrubentes, crebro geniculatoSj fiibinde in ramos 

 diviios : quorum articulos folia veftiuntverticillatimj AJfines minora, per extremum rotundaj glabra, 

 incanaj bina & etiam quaternaj foliolis membraneis lucentibus fubjedis. Flofculi albij copioilflimi 

 extiemiscaulium ramuloriimque aceivatim congefti haerentj pufilli. Radix fimpleXj brevis. 

 tocusi ^ n vmQls c i rca Meflanam & Monfpelium per totam fere aeftatem floret : folia tamen ut re&e 



D. Magnol, non incana funt, fed pallide viridia. 



9. Folygonum anguflijfimo gramineo folio ereclum Botan. Monfp. 

 Magnol. 

 Ex radicula tenui palmares & fefquipalmares cauliculos producit, ereclos : folia habet ex articulis 

 bina, anguftiflima & oblongaj & quae in florente planta utplurimum ficca funt : flores ex ramulis 

 plures prodeuntj tetrapetalij albi, quibus totidem f oha vindia fuppofita funt. Semen parvum eft & 

 nigncans. 

 Tempus & Annua eft plantaj quae Julio & Augufto menfibus floret in marginibus fabulofis fatorum Bouto- 



Ucus. neti prope Monfpelium. 



Plantam huic fimilem fi non eandem cum Monfpelii eflem obfervavi fatis frequentem in agro- 

 rum margimbusj cui radix fimplex, lignofa, alba : caules plureSj femipedales aut dodrantaleSj teretes, 

 tenuesj fatis firmi tamen & erefti, crebns geniculisj ad quorum fingulos folia bina anguftiflima, 

 vix uncialia, & versus fiimmos caules duplo breviora. Caules fuprema parte ramulos fundunt non 

 binos ex adverfb fed akernatim fingulosj in quibus ut & in fummis caulibus ex alis foliorum utriculi 

 paleacei exeuntj parvumj pullumj nonnihil comprefium & fubrotundum/ewew contifientes. Florem 

 non vidimus, jara enim prseteiierat, Septembn menfe. 



§.i. AU 



