IO^< 



H 



I S T O R I A 



LANTARUM. 



Locus. 



Temptts. 



Locus. 



Locus. 



Locus. 



In fylvofis in afcenfu montis Salevae invenimus. Haec eft proculdubio Alfine montana hederacea 

 tnaxima Col. parvicate tantiim differens ; nam Golumna» planta folia habuit majora, duas nimirum 

 uncias lata, atque tres longa. Flores petiolis longis infident, eodem quo in aliis hujus generis fitu, 

 nimirum in ramulorum floriferoruiri divancatione. Vafculum feminale pyramidale cum fulvo intus 

 femine, minuto, copiofb. 



Augufto floret, & Septembri perficitur. 



Huic re£ti fru&us, atque elati remanent petioli eorum, non ut in vulgari deorfum fpe&antes. 



In umbrofis excelfbrum montium Campoclarenfium atque /Equicolorum denfis fylvis collegit F- 

 Columna. v , . ' M .' , 



Harc non alia in re ( ut modo diximus. ) quam magnitudine a nobis obfervata & defcripta dif- 

 fert, quae loco debetur. 



A. 1 9. Alfine major repens ferennis J. B. Alfine altijfi.ma nemorum C. B. item Alfine aqnatica 

 \ major ejufdem. Alfine major Park. ifem Alfi. ae/uattca five palufiris major ejufdem. 



Alfi. major Ger. & Alfi. pakfiris ejufdem, <0?eat 2$aru>€f)icfttt2eca. 

 J.B. 



Ex radice perenni, repente, fibrofa caules profert plures, qui late fe diffundunt, cubitos aliquot 

 longi, teretes, fiabrubentes; lanuginofi & ramofi ; ad quorum fingulos nodos fiolia ex adverfb fita 

 nafcuntur, quorum majora Parietariae folia aequant, forma eadem, fecundum nervos & per oras 

 hirfuta, minoraverb ut Alfines vulgans, pediculo alias nullo, alias mediocriter longo, pilofo, fapore 

 fatuo. Flores fpeciofi Graminis leucanthemi, quinque foliolis conftant, fingulis ad iraum ufque fif 

 fis, candidis, ftriatis, fiaminulu niveis medium occupantibus cum capitulo vindi, e cujus fummo quihq, 

 reflexs fibrae emicant, totidemque flon toti fuftinendo fiibjiciuntur folia vindantia, villofa, quae va- 

 ficula fiibfequentia obvolvunt, Hyperici vafculis fimilia, turbinata, in quibus grana continentur Pa- 

 paverinis paria, ruffa, circa clavam racematim cohaerentia, 



Folia in hac planta interdum nonmhil finuata funt per margines & veluti crifpa. 



In locis humidis & paluftribus, itemque prope fontes 8cdefluentes aquas repentur. 



Haud dubium eft quin Dodonaeus Alfines majons titulo hancplancam defcribat: Dodonaei au- 

 tem figuram aflumunt Lobelius, Gerardus & Parkinfonus, pro Alfine majori, eandem ergo plantam 

 intelligunt, idebque hi duo ex una fpecie duas facumt, mmirum Alfinem majorcm, & Alfinem 

 paluftrem. 



Lobelium autem in Adv. non cognovifle Alfinem majorem fufpicatur J. Bauhinus. 



Hanc etiam efle puto quam defcribit & depmgit Chriftianus Mentzelius, in Pugillo rarioram 

 plantarum, ad calcem Indicis fui nommum Plantarum multilinguis, titulo Alfines maximae Sola- 

 nifolia* March. Brandeburg. Hax enim ( ut dixi ) folia habet ad margines non raro parum finuata. 



A. 10. Alfine vulgarisfive Morfius Gattina J. B. Alfi. minor five media Ger. Alfine media C.B. 

 minor Park. €Ottimon €f}iCRttJCeO t 



Non multum diffimilis efl majori, alfiofis locis perinde gaudens; radiculis capillaribus [potius 

 fingulanbus in plurimas fibrillas divifis, quae adeo fortiter terram apprehendunt ut extirpatu difficiles 

 fint] humi ffratis, tenellis, hirfutis, fiibrubentibus, geniculatis viticulis. Folia Anagallidis, minora 

 quam in majore, fiibhirfuta, ex geniculis fimiliter adveria, guftu fatuo: fioficuli candidi, ftellad, mi- 

 nores : Semen in pericarpiis non diffimile. 



In uligmofis ad fepes & vias, kemque in vineis & hortis inter olera paffim provenit, & per to- 

 tum fere annum floret. 



Haec planta ratione loci aliorumque accidentium magnitudine adeo infigniter variat, & faciem 

 mutat,ut pro diverfis a Botanicomm vulgo habeatur. Hinc Alfinem marinam Dod. Ger. Tark. pro 

 eadem habeo. J. Bauhinus fufpicatur Alfinem marinam Dod. convemre poffe cum Alfine Planta- 

 ginis folio : & dubitat an Dodonaeus exhibuerk figuram fuae Alfines marinae : Siquidem imago quae 

 pro Alfine marina ab 1II0 oftenditur a Lobelio pro Alfine majore ac paffim nafcente accipitur. 



Nos Dodonaeum Alfinem cruciatam marinam intelligere f ufpicamur. 



J.B. 



A. 2.1. Alfine longifclia uliginofis froveniens locis J. B. 



f.ts. 



Radiculis eft tenuibus, ferpentibus. Caules pedales, quadrati, infirmi; ad quorum genicula folia 

 bina, Gratiola: foliolis pana, minora, nec per ambitum ierrata, in acumen dehnentia, glabra, nervo 

 umco medium decurrente, arca medium latiora quam m Gramine leucanthemo minore, cui tamen 

 fiores fatis fimiles, aut Ahines vulgaris, extremis haerent ramulis, ftellati, albi. Caeterum foliola rlo- 

 rem ambientia quinque funt vindia, alba autem decem & praeterea apices. 



In paluftribus putndis & rivulis provemt non rara. 



Petala huic m flore decem revera non funt, fed duntaxat quinque, ufque adeb ad unguem fere 

 fifla ut decem videantur, & minus cauto facile imponant. 



Morifi. 



Alfine inaferto florefieu unicaulis nocliflora Morif praelud. 



Caules producit triunciales, quorum nodis apponuntur bina foliola, e regione difpofita, mucro- 

 nata, Linguae paflennae fimiha. In caulium lummis nafcuntur fiores, finguh quinque petalis albis, 

 ad medium bifidis conftantes, aliarum hujus genens more, qui vix interdiu lucente fole confpiciun- 

 tuf, propter tenuitatem partium. Hoc valde familiare eft plunbus Lychmdum fpeciebus. 



Crefcit in arvis, inque fylvof iis humidis & udis. Quam plantam mcelligat nefcimus. 



* %\. Ocy- 



