ioo4- Historia Plantarum. 



Locus. Hxc circa Monfpelium, inpede montis, qui eft prope Boutonet, copiose repentur, quam Cen- 



taunum minimum appellabant. 



* 7. Lychnis Lufltanica hirfuta non defcripta Hort. Lugd. Bat. 



Semen in capitulis oblongis verrucofis aliorum ejufdem generis fimile. Flos incarnatus.- 



* 8. Lychnis noBiflora minima, flore exiguo Bocconi. 

 Bocc. 



E radice parva, leviter fibrata Cauliculos plures tenues emittit, primum per terram in orbem ftra- 

 tos : folia ad genicula bina, e regione oppofita, angufta, uncialia, Linaria» minima: feu Sperguia: 

 jemula gerit ; quorum in finu fubinde foliola alia duo nafcuntur, breviflima & tenuiflima : eri- 

 guntur demum cauliculi ftipatu numerofo geniculati, multiplices, in ramos divifi, nonnihil pilofi, 

 ut & folia, quorum qua: ad f ummitatem accedunt fenfim breviora fiunt & latiora. In fummitate 

 &c foliorum ultimis alis fubrubri exeunt flofculi quinquefolii, Alfines magmtudine, capfalis mini- 

 mis Lychnidum forma inferti. Tota planta vifcofo quodam glutine manus inficit. 



De loco 8c florendi tempore nihil addit. 



* 9. Lychnk omnium minima ex monte Argentario BocconL 

 Boce. 

 Rect.us huic caulkulus. Folia, flos & capfuk quoque quibus femina includuntur Alfines hir- 

 futaj funt, fingulis tamen multo minoribus. 

 Lmsi In monte Argentario inter faxorum rimas & hiatus frequenter pullulat. 



* 10. Lychnis parvapaluftris } foliis acutts } lanceolatis, flofculk purpurets Mentzel. 



Hasc uncialis quandoque, raro trium aut quatuor unciarum. 

 Lotw. In udis circa oppidum Marchis Befcovia, & in aliis Silefias & Crofha: locis reperitur. 



A. II. Lychnis Alpina minima. Caryphylleus 9. Clujio. CaryophyUus pumilio Alpinm Ger. 

 emac. Mufcus Alpinm flore inftgni, dilute rubente J. B. Ocymoides mufcofus Alpinut 

 Park. Lych. Alpina pumila folio gramineo, flve Mufcm Alpinus Lychnidts flore C.B 

 J.B. Cluf. 

 Crafliufculas habet radices, in multa capita divifas, numerofis fibrillis donatas, unde/o/ws infinita, 

 angufta, vix unciam longa, terrae incumbentia nafcuntur. Phyllum Dalechampii magnitudine smu- 

 Iantia, fine ulla afperitate ; inter hsc pediculi exeunt vix unciales, tenues, quorum unicuique/w 

 infidet, quinque bifidis foliolis conftantes, magnus, coloris rubri dilutions five carnei ex calice ob- 

 longo, ftriato ; Semen in capitellis fufcis & fplendentibus renis forma, exiguum, fubruftum. 

 Hkc planta tum flore tum femine fe genuinam Lychnidis fpeciem eile fatetur. 

 Locut. ' In altiflimis verticibus montium max. Carthufianorum ccenobium cingentium obfervavimus : Clu- 



fius in fummis Auftriacarum & Stinacarum Alpium jugis. Floret Junio; Semen Augufto plerunque 

 maturitatem adipifcitur. 



Nuperrime in Cambria: Septentrionalis altiflimo monte Snowdon di<5to, a D. Lloyd deteda &ob- 

 fervata eft ; ut nos monuit t).Tancredus Robinfon. 



l%. Lychnis arvenfls ntinor Anglica Park. 



Folia infima parva, hirfuta feu pilofa Auricuke muris fimillima : quas cauliculo gracili, vix pe- 

 dem alto, ( qui nunc fimplex a radice, nunc multiplex affurgit) bina femper ad nodos oppofita, ad- 

 nafcuntur, minora funt, maculis albis infe&a : e quorum finubus alia enafcuntur bina multo adhuc 

 illis minora, fapore nullo manifefto praedita. Flores parvi, albi, aliarum Lychnidum fylveftrium 

 iimiles ; quibus fuccedunt capitula oblonga, canefcentibus leminibm repleta. Radix parva, alba, 

 quotannis marcefcens. 

 Lccus. In arvis prope Colceftriam oriri tradit Au&or. 



13. Lychnis exilis rubraVaxk. 



Caiyophylli minoris fpecies cenferi poflet, ni capitula cum feminibus obftarent : Multa enim ad 

 imum caulem foliola parva, graminea obtinet & ad geniculos, (qui crebri funt) fingulos bina vel 

 plura, fimilia, fed minora. Flores in fummis caulibus duo trelve fimul e longis tenuibus calycibus 

 exeunt, Mufcipulat Lob. feu Ben rubri fimiles, colore rubente petalis m extremo crenatis. Radix 

 rmnima, longa, non diuturna. 



14. Lychnis tenuifolia altera Park. 



Parvitate fua, tum foliorum fitu & nafcendi modo a praxedente parum differt, nifx quod bina 

 duntaxat plerunque folia ad fingulos nodos habeat. Praecipua differentia eft in floribus qui seque 

 parvi funtj verum non fummos tantum caules ornant fed & a fuperioribus eornm geniculis exe- 

 unt, funtque colore pallide viridi, petalis integris abfque ulla in extremo crena. Semina eo- 

 rumque conceptacula parva & prscedentium fimilia. Radix fili inftar tennis velut prs^ce- 

 dentis. 



Has 



