Lib. XIX. T>e Herbis pentapetalis yajculiferis. 005 



A. 6. Lychnis major noBifiora Dubrenfis Newtoni. 



E radice alba, fimplici recfca. in terram defcendente, fiirculos aliquot tranfverfbs obiter emittente 

 plura exeunt germina crebris foliis terram operientia, mter quac multa in caules excrefcuntcubitales 

 & fefquicubitales autaltiores, medio erecto & furfum rigente, reliquis m ambitu terram versusre- 

 clinatis, teretes, firmos, medulla fardlos, brevi fed tamen denfa Ianugine hirfutos, geniculatos inter- 

 nodus longioribus, ramofos, ramulis brevioribus quam in Ocymoide albo vulgari, quin potius fur- 

 culis florifens quam ramulis dicendis, binis ordine ad fingula genicula, ab imo fere caule ad fum- 

 mum, ad quinque aut fex paria- m eodem caule. Flores rn fingulis fiirculis crebri, eodem fitu quo 

 in aliis Lychmdibus e calyce anguflo, ftriato, oblongo, minore muito quam in Ocymoide albo, 

 minufque hirfuto, ftriis etiam minus rubentibus emicant, albi, minores quam in pra?dicto Ocy- 

 moide, petalis profunde adungues ferefiffis, fegmentis quam in illo multo anguftioribus. Singula 

 autem petala ad umbilicum duas habent appendices feu proceflus acutos adnatos qua; quandam 

 quafi corollam efficiunt in medio flore^ e quo exeuntqamqueftamina pralonga, initioalba, poftea 

 purpurafcentia, apices fuftinentia primo pallidos, deinde panter purpurantes. Floribus fiiccedunt 

 •vafcula feminalia turgidula, qua: calyces rumpunt, turbinata, feminibus copiofis, minutis, per matu- 

 ritatem nigro-purpureis repleta. Folia lata, obtufa, craffiora & breviora quam m Ocymoide albo, 

 obfcurius viridia, nervis minus confpicuis. 



Flos no<5tu aperitur, Sole illucefcente contrahitur non tamen penitus marcefcit fed nocle fequente 

 denuo fe pandit. 



Summitates caulium cum vafculis feminahbus ad ta&um nonnihil vifcida: funt. 



Maio menfefloret & femen brevi perficit: In chvis mantimis quibus insdificatur ArxDubrenfis l ocW ; 

 obfervata eft a D. Newton, a quo &c femen ejus accepimus. 



7. Ocymoides repens Park. Lychnis vel Ocymoides repens montanum C. B. Lychnis montana repem 



Ger. emac. Saponana m'mor quibujdam J. B. 

 7-B. 

 Radices habet craflas, longas, mukifidas, fibratas, in multa capita divifas, molles, exterius nigras^ 

 intus albas : Caules per terram fupini procumbunt, hirfuti, rubentes, geniculati, ramofi : quorurn 

 nodis adnafcuntur ex adverfb pofita folia bina, Polygoni ahquatenus figura, hirfuta. Flores purpura- 

 fcentes, Saponana; minores, ex calice oblongo, hirfuto, rubente, quinq, & petalis & apicibm in me- 

 dio conftantes. 



Deledatur locis ad Meridiem fitis, arenofis, & collibus ad Rhodanum & Arve fluvios Genevs : Locus. 

 in Italia etiam obfervavimus mter MafTam &Lucam. 



* 8. Lychnis Cretica anguftifolia Park. hirftta anguftifolia Cretica G B. Ocymoides flore rubro mi- 

 nus Creticum J. B. fylv. 7. Clufi 

 Cluf.J.B. 

 Statim a radice in multos ramulos palmares vel etiam minores dividitur, teretes, tenues, genicu- 

 latos, hirfutos. [J. Bauhinus cauhculos plures, pedales ex radice pullulare fcribit.] Folia ad fingulos 

 nodos enafcuntur bina contrano exortu, exigua, craffiufcula, villis quodammodo tecla oblongaj 

 mucrone obtufb. Singuli rami fuftinent membranaceum ealyculum, ftnatum, lanugine obfitum, in- 

 fima parte anguftiorem, fiiperna laxiorem, e quo exilit flos, quinq, foliis conftans, in fiimmo bifi- 

 dis, coloris inkio rubelli, deinde leviter candicantis ; in quo ftaminula aliquot flavefcentibus apicibus 

 praedita. Flori fuccedunt capitula fiemen continentia fimile Lychnidis hortenfis femini. Radix 

 tenuis, in vanos ramos divaricata, non tamen vivax. 



9. Lychnis parva, flore rubello e ealyce oblongo angufto, Meffamnfis. 



Ab ahis fpeciebus diftinguitur calyce floris prxlongo & tenui ; flore pulchre rubello, ejufqua peta- 

 lis m medio profunde ad unguem fere fiffis, quemadmodum in Aliine majore aut Granune leucan^ 

 themo, &c. 



Juxta Meflanam in primo montium afcenfu hanc obfervavimus, 



Superiiis proxime defcnptarfimilis eft; non tamen eadem. 



* 10. Lychn/s fylveftris hirta Lob. fylv. hirta 5. C/«/»Ger. fiylv. hirfuta mafirV&xV. fiylv.lanugine 

 canefcens flo. majufculo rubeficente, Clufio ^.J.B. fylv. lanuginofa major C. B. 

 Cluf. 

 Multos cattles ex una radice profert rotundos, longiufculos, cxteris infirmiores, in terram pro- 

 cumbentes, geniculatos : folia m fingulis geniculis bina, longa, moilia, & lanugine quadam cane- 

 fcentia, inter quse fiores alternatim fecundum ramulorum longitudinem enafcuntur, fuperionbus 

 forma fimiles fed majores & dilutiore colore rubefcentes, vel ut ita dicam, incarnati. Semen in 

 vafculis fuperionbus par, fubrufFum. Radix crafTa Sc fibrofa, quas tamen plerunqueakerumannum 

 non fuperat. 



1 1 . Lychnis fylvefiris lanughiofa minor C B. Park. fylv. 6. Cluf Lychnis parva J. B. hirta minima 



6. Cltifu Ger. 



Cluf. 



Cauliculo afTurgit circiter palmum alto, geniculato, tenui, lanuginofb : ad quorum fingula in- 



ternodia bina tenuia, longiufcula, lanuginofa fiolia nafcuntur. Alternatim ex fingulis geniculis 



prodeunt flores parvi, purpurei colons, pulcherrimo rubromixti, longo lanuginofoque caliculoin- 



clufi. Radix tenuis eft, lignofa^ fibrata. Plants 



Locm, 



