1058 Historia P l a n t a r u m. 



nus, in prirais quo akiorem in caule gradum obtinet. Sequuntur flores caulium & pediculorum in 

 cacumine quibufdam foliolis radiato fe reprafentantes, novem vel decem in umbellam difpofiti, Ge- 

 ranii triftu Corn. nonnihil majores, qui m fruBus longos, roftri gruinalis mftar formatos abeunt, 

 femm oblongum continences, coloris (nifi mefallit memoria) olivacei. 



* 15. Gerctnium nociu olens JEthiopicum, radice tuberofa, foliis Myrrhidis anguftioribus Breynii. 

 Breyn. 

 Pnecedenti in omnibus fimile eft, nifi quod Flores ad purpureum obfoletum inciinent colorem, 

 folidque in lacinias plures & angufhores diffecta, quorum pediculus nonnunquam magis purpurafcit. 



* 14. Gcranium noBu olens sJEthiopcum radice tuberofa, A^uilegia foliis Breynii. 



Radicem habet tuberofam ; folia verd Aquilegia» ; nec plura de eo addit. 

 Locus. 'Colitur in horto Leydenfi, ut a D. Palmer habeo. 



* 1 J. Geranium zs£thiopicum Myrrhidis folio, flore magno ftriato Breynii. 

 Breyn. 

 Pedales & cubitales profert cautes, hirfutos, partim virides, partim rabentes, geniculatos, ramofos^ 

 quorum articulorum jundturis pinns dua> cartilagineae annexx, & folia longis pediculis adha>rent 

 iubhirfuta, pluvimis fegmentis divifa, crenata, & per oras aliquantulum rubentia, faciem mediam 

 ' inter Geranii Apuli Coriandri folio Col. & Geranii triftis Corn. folia minora habentia. Flores in um- 

 bella pauci, carnei, fpeciofi, ftriis purpureis mfigniti, foliis quinque amplis, ad imum anguftis con- 

 flati, e calycibm longis, hirfutis, qlunquepai tkis exeuntes : quibus Frublus roftratus & femen Geranii 

 Afuli Coriandri folio fiiccedit. 



Omnes hs Geranii fpecies a Promontorio bonr fpei ad D. Bwerrimgh tranfmiflk fiint. 



16. Geranium fcetidum Park. ^trOltg^fentCtl CtatlC^^ilL 



Fark. 



Folia emittit aliquammulta e viridi canefcentia, in tenues lacinias plurifariam diflecla ; e quo- 

 rum medio duo trefve cauliculi exurgunt tenues, hirfuti, ad nodos foliolis paucis, exiguis veftiti, tres 

 quatuorve flores majufculos rubentes in fummo geftantes aliorum Geraniorum fimiles, in hortis no- 

 ftris fuaveolentes, verum in calidioribus regionibus, ubi fponte oritur, graveolentes. Succedunt fe- 

 mina oblonga rigida. liadix alte in terram defcendit, coloris exterius rubentis, interius albi, odore 

 graviore & ingratiore quam vel folia, vel flores, & in multa capita dividitur. 



Ad latus Boreale montis Lup prope Monfpelium fponte oritur, referente Parkinfbno. A nobis 

 xruidem ibi fruftra qusfitum : verum D. Magnol Monfpelienfis M. D. Rei herbari<e peritiffimus 

 collegit & nobis oftendit : unde & exficcatum habemus ex dono D. Zuecher Dantifcani. 



Hanc plantam Lobelius in ftirpium Illuftrationibus defcribit, Radicem llli tribuens craffiffimam, 

 rubro-nigricantem : filia palmaria, parum villofa : caulicuks palma^es : flores amcene cceruleos, lineo- 

 lis plurimis-obfcurionbus diftin&os. 



Odorem habere qualem habet anguftifolium acu longiffima deprehendit D. Magnol 3 nec tantum 

 * ? • jt fcetere ut lipothymiam inducere valeat, ficut dicit * Lobelius. 



A. 17. Geranium Robertianum C. B. Ger. Robertianum vulgare Park. Robertianum murale 

 J. B. ©CtlJ J&ofccCtt Robertianum d rubore caulium & florum dicium credimr. 



Obvium ubique in ruderibus Geranium Robertianum, radice tenui, colore buxeo, qux caules fur- 

 rigit dodrantales & cubitales, hirfiitos geniculatos, rubentes, maxime circa articulos & propter ter- 

 ram, ramofbs. Folia partim a radice, partim ex geniculis hirfuta, pediculo rubente hirfiito, Ma- 

 tricaria: fere divifura, iegmentis primariis duntaxat tribus, odore ubi teruntur Paftinaca:, fapore ad- 

 ftringente, per oras aliquantulum rubentia, interdum tota. Flores purpurei, dilutiore purpuraftriati, 

 pentapetaii, e calyce hirfuto, atro-mbente, quinquepartitp exeunt, apicibus in medio croceis : fuc- 

 cedunt roftra mucronata, femen appenfum habentia. 

 Locus. ^ n veteribus muris, carfis arbonbus, aggeribus fepium & locis ruderatis paffim provenit, tota x~ 



ftate florens. 



C. Bauhinus, quique eum fequitur Parkinfonus noftras, alteram hujus fpeciem conftituunt. Ve- 

 rum nots a Lobelio m Adv. ailata: noftro judicionon fufficiunt ad fpeciem diftindlam arguendam ; 

 nec putamus haclenus inventas aut defcriptas duas fpecies. Certe C. Bauhinus perperam & fine ne- 

 ceffitate entia multiplicat, cum Geranium 4. Fuch. Gruinalem Dod. Lugd. Geranii Anemo- 

 ncs folio rotmido fpeciem VII. facit fiib titulo Geranii batrachiodis, Colli gruis Germanorum, 8c poftea 

 eademmet nomina adhibet pro Synonymis Geranii fui Robertiani aherim. 



Geranium gruinale J. Bauhini } cui eadem fynonyma accommodat qus Caffarus frater Geranio 

 Robertiano alteri, Geranii Robertiani fpecies efle non poteft, cum folia ei Pe dts columbmi atcribuat 

 rotunda: videtur potius accedere adnoftrum Fedem columbinum foliis laciniatis. 



Valde vulneranum eftGeranium tum columbinum, tum Robertianum, tam potionibus vulnera- 

 riis inditum, quam exterius applicatum. Fluxum fanguims fiftit, ipfumque fanguinem coagula- 

 tum refolvit : vulnera quoque & ulcera mundificat, calculum vefics & arenulas pellit, colicos do- 

 lores fedat, autore Lobelio. DecOclum in vino arthriticos dolores lenit [ m fomentis ] Ad herni- 

 mam & rupturam commendatur. 



Ufus eft vulgo ad eryfipelata, ad oris, mammarum & pudendorum ulcera &c vulnera. Rar6 in- 

 tus afTumitur ob frjgiditatem. Fuchf. Vix credo plantam frigidam ejje pojje d yuo odor adeo vehemens, te- 

 ter & ingratm e t xhalat. 



Simpiex 



Vires. 



