10 



g8 H I STORIA PlANTARUM. 



5. Apocynum 4. Litifclium ScammoneaValentina Ciuf Scammonea Monfjeliaca dicla Park. Monfpel. 



flore parvo].V>. Menfiel.foliis rctundioribns C. B. Monfbelienfs Ger. 



Ilflongis, terenbus, tenuibus, bicubitalibus farment is, vicina quxq,ampJe&entibus,ramofis, fe/i« 

 nafcuntur oppoiita, Anitolochia: Clematitidis, vel Afari, falcata ad pediculum, 111 mucronera de- 

 finenria, lata, denla, glabra, albida, uncia longioribus pediculis hxrentia, fucco lacleo prxgnamia. 

 Flores ex foliorum iiuu pediculo orto mulcifido mfident plures, confertim congefti, parvi, ftellati, 

 albi. SewewLobelio angulofum, in utriculo minore quam Ariftolochia:. Radix Ionga,digitali ferecra£ 

 fitudine, alba, longo (inquit Lobelius) reptatu multum fibrofa, fucculenta veluti reliqua planta. 

 Locus. ' Ad mare prope Monfpelium oritur, & ut Clufius refert, in regni Valentmi maritimis. 



6. Apocynum Syriacum Clufii Ger. emac. reBum Americanum majm frve latifolium Park. Deidel- 



Jar Alpini, fve Apocynum Syriacum J. B. Lafathum ^Azgypiacum lacJefcens fliqud Afclepia- 

 dis C. B. Wifanckfive Vincetoxicum Indianum Ger. 



Radice conftat alba, pollicem crafsa, paucis fibrls donati, qua: longo reptatu hortis non medio- 

 criterinfeftaeft. Hyemem fuperat humo fepulta vivens. Sub finem Man ftolones teretes [John- 

 fono quadratos, digitali craffitudine, concavos] lentos & fra6tu contumaces, duqs trefve cubitos ai- 

 tos, iuperiore parte ramulos paucos e foliorum flnubus akernatim emittentes exferit : quibus alter- 

 .natim bina femper adverfa, nullis intercedentibus pediculis adnafcuntur fofia, lata tres uncias, tex 

 longa, a latiore bafi in longum gracilefcente cono rotundata, firma quidem illa & craffa, ad Aloes 

 tamen craffitudinem minime dedu&a, aliquot nervis e mediacofta exeuntibus fatis craffis, £c averfa 

 folii parte maxime confpicuis prxdita, ex viridi pallefcentia [Johnfbno iuperius obfcure viridia,in- 

 ferius albicantia] gravis odoris. Nec a tenera fbium adolefcentia feniJi canitie, & infperifs veluti 

 pruinis cum virore albicat, fedetiam caule, ramis, nervulifque cunctis acre & amarum lac ubertim 

 efFundit hsec planta ; quod concrefcens locis calidioribus, non faporis fed candoris quadam fimili- 

 ' tudine Mann & Saccar el ufar appellatum fuit. 



Circa fiimmum caulis faftigium pediculi craffi, finguli [non bifidi ut vult Clufius] eximiam flo- 

 rum umbellam fuftinentes, quinquaginta, fexaginta, aut etiam centum, vel pluribus floribus com- 

 pofitam, tenuibus, longifque pediculis appenfis, & plerunque pendulis fcu cernuis, terram refpici- 

 entibus. Singuli autem flores componuntur primo e quinq, foliolis exiguis, viridantibus, retrorfum 

 reflexis, qua: pro calice mferviunt; deinde foliis totidem quadruplo majoribus, retrorfum pariter 

 reflexis, & prxdi&a calycisfoliaobtegentibus, hxc autem inferna parte vjndia funt, fuperiore pal- 

 lida cum aliquo rubore : reftant tandem interius fita quinque granula (fi ita appellare liceat) ex- 

 terna facie Mihi granis fimilia, interna concava, colore fuave-rubente, e quorum fingulis fingula 

 egrediuntur filamenta feu ftamina, capitulum parvum fubrotundum cingentia, inferius viride, fii- 



promifia lanugo fericea adnafcitur, candidiffima & molliffima, ignem celeriter rapiens. Siliqua: cum 

 femine &lanugine intus contenta Afclepiadis filiquis fimillima funt. Extenus fruclus membrana villis 

 & rariore velut pube refperfa videtur. 



Parkinfbnus nofter Apocynum fuum re£tum latifolium Ameiicanum a Beidelfar Alpini, & 

 Ojjar frutice Belli, i. e. Apocyno Syriaco Clufii fpecie diverfiim putat, his rationibus mdu&us: 

 1. Qiria Apocynum Americanum frutex non eft, nec folia per hyemem retinet, Qjjkris Belli in- 

 ftar, fed tota ejus fiiperficies hyeme quotannis emoritur, radice duntaxat in terra fuperftke latente. 

 a. Qiiialac Apocym Amer. acre & caufticum non eft. 3. Quiafihqua? Apocyni Amer. mcurva: 

 fiint& produaiores, Beidelfaris autem redx & breviores. 4._Deniq, quia Apocynum Ameri- 

 canum radicibus infigniter reptat ; cujus qualitatis in Defcriptionibus Belli 6c Alpini nulla 

 mentio. 



JSIos tamen his non obftantibus tum Beidclfar Alpini, tum Ojfar fruticem Belli unam &c eandem 

 cum Apocyno Americano Tark. plantam efle minime dubitamus : fiquidem Beidelfar Alpini cum 

 Offar frutice Belli fpecie convenire tum nomen, tum locus natalis fiiadet. Beidelfar autem Alpini 

 Apocyno Americano Park. eandem efle accuratior ejus deicriptio qua: extat apud Illuftriif Veflin- 

 gium Obfervationihus in Alpin. plant. cs£gypt. & filiqua: figura addita convincunt. Veflingius enim 

 ipfe in iEgypto peregrinatus eft, & Beidelfar loco fuo natali crefcentem vidit & defcripiit. Nec 

 obftat, quod Beltus Offar fuum folia per hyemem retinere fcnbit, cum eadem planta m calidio- 

 ribus regionibus folia retinere, m frigidionbus amittere poflit. Plantx ipfe mfpicienda: & diligen- 

 terconferenda: fiint. 



* 7. Apocynum Braflianum amplexicaule fruffu magno Beidelfaris j Ibati Braflienfbtfs Marggr. 



Marggr. 



Caule farmentofa, exterius cinereo, interius viiidi, fpongiofb longe humi ferpit, aut aliis plantis 

 fe implicat. Folia femper fert bma in fius pediculis fibi oppofita, figurii cordis quando vetuftiora, 

 oblonga cum juniora, mollia, fubhirfuta extenus paulum incana, in caule quoq, multqs ramulos fur- 

 rectos, fblitarios cum fimilibus foliis appofitis. Flofculos fert copiolos ad cujuiiibet foiii pediculum, 

 vario numero fine propriis pcdiculis : quilibet autem conftat quinque foliolis, & ftellam quinquan- 

 gularem apte repra:fentat : m medio habet obtufiim ftamen, haud elevatum, cum coi-onu!a quadam; 

 totus eft pallide luteus, interius umbratus, inodorus. Hinc provenit fruilm oblongus, ovalis, in 



extremi- 



