109 2, 



HlSTOR I A PlANTARUM. 



Locus, 



A. I. Centatirium minus C. B. minus vulgare Park. minus flore purfureo & albo J. B. parvum 



Ger. &mall purpk Ccntojy. 

 J-B. 



Radix ei parva, alba, lignofa, oblique a&a, furculofa, exucca 8c infipida. Caulis plerunque uni- 

 cuSj angulofus, dodrantalis aut pedalis, Ixvis, fiimus. Folia aiia in terrarn fparguntur, alia in caule 

 bina ex adverfo fita, Hyperici foliis majora, glabra, viridia, tribus nervis infignioribus, averfa parte 

 maxime confpicuis, fecundum longitudinem excurrentibus donata. Flores in fummitatibus caulis 

 & ramorum, plures fimul jun&i, nuilis pediculis donati, e tubo longo in quinque fegmenta mucro- 

 nata totidem folia imitantia expanfi, fuave-rubentes, apicibus pariter quinque luteis. Calix floris 

 quinque foliolis anguftis, acutis componkur. Floribus fuccedunt capitula longa ftrigofa, feminibus 

 minutiffimis arenulavum fimilibus plena. 



Sunt autem, inquit J. Bauhinus, tum fiores tum folia infigni amarore pradita. 



Graxis KerWfnw yM&v '■_ Plinius ob fummam amaritudinem Fel terra dici affirmat. Italis Febri- 

 fuga. 



Julio menfe fioret, in pafcuis ficcioribus frequens. 



Hoitenfe folum refpuit, nec hortis quamcunque adhibueris curam afluefcit. Jo. Bod. d Stape! in 

 Theoph. hifi. hb.a. cap. 2. p. 87. Et iterum lib. 9. cap.9. pag. 1045. Illud experientia didici, Cen- 

 tauriura m hortos tranflatum eodem periri anno, nec unquam ex femine renafci. Verum in horto 

 noftrofemel fuccrevit ex femine, vtgmtffloruit, & femen perfecit. 



Lociu, 



Locus. 

 Centaurii 

 min. varicta- 

 tcs. 



Locus- 



Loeus. 



C. B. prod. 



l. Cmtaurium minus flicatum C. B. Park. 



Ex radice parva, alba, fibrofa catdis exurgit mox in duos palmares 8c femipalmares, ftriatos, hique 

 in alios divifi. Folia funt parva, pediculis carentia, quorum prima lata, fubrotunda, fupenora an- 

 gufta, acuminata, quandoque bina adverfb fitu caulem amplexantia. Flores oblongi, non femper 

 albi, utvult C. Bauhinus, fed frequentius purpurei, prarcedentis fimiles, ab imo furfum per ramu- 

 los fparfi, finguli utplunmum ex una caulis parte fibi invicem fuccedentes., e vafcuiis foliofis pro- 

 deunt. His (iltquce ut in vulgari fcmen minutum continentes fuccedunt. 



In agro Monfpelienfi & ahbi in Gallia Narbonenfi frequens eft. 



Morif. 



Centaurium purpureum minimum Morif hift. & pradud. 



ivwn\. 



Cauks biunciales & triunciales ramatim fert : flores purpureos, minimos, pentapetalos : capfulas 

 feminales minores, & femma multa exilia Centaurii minoris vulgaris rubri modo. 



In humi lis circa ftagna v ftate exiccata locis provenit. 



D- Wheeler in Itiner. duas proponit Centaurii varietates, nimirumCent ramofum rubrum 8c 

 album in infula Corcyra obfervatas. 



4. Centaurium luteum novum Col. luteum pufiUum CB. minimum hteum Park. Centaurii Jutei 



varietas Park. 

 Col. 

 Dodrantalis eft, radice perquam exigua, lignosa, pallente : foliis in imo ftratis ut congeneris & 

 vulgaris flore purpureo, fed minoribus : caule angulofo, binis oblongis foltolis alternatim per inter- 

 valla hxrentibus ut m vulgari, fed duplo minoribus, Rutas proximis : in fummo vero flores binos 

 aut unicum, longis calycibus pro bafi infidentes, colore luteo, Maio menfe hiantes, femine ut con- 

 generis. Sapor amarus planta: admodum, fed non tam intenfus ut vulgaris purpurei. 



In te£to veteris xdificii Baiani Vifcina mirabilis di£ti obfervavimus : verum quod ibi ortum eft folo 

 floris colore a minore purpureo differre nobis videbatur. Golumna in maritimis oppidi didj vulgo 

 Torre della Nunciata, non longe a Stabii ruims, m Vefuvii montis radice illud primum mvenit. 



A. 5. Centaurium paluftre luteum minimum. 



RaJix ei alba, lignofa, fimplex, nonminquam fibris majoribus donata- Folia ad radicem parva, 

 angufta, oblonga. Caulis trium circiter digitorum altitudine afiurgit, nunc fimplex, nunc multi- 

 plex, raniofus : ad cujus fingula genicula, duo ex adverfo fita foliola angufta, acuta. Flores in fum- 

 misramulis longis pediculis fubmxi, lutei, exigui, fere femper claufi, quinque petalis (quantum 

 deprehendere licuit ) mihi vifi funt componi. Vafculum feminale figurse eliiptica-, per maturita- 

 tem in duas cannas dehifcit, &: femen effundit minutiffimum, fubrotundum, ex rufTo nigncans. 



Versus extrema Cornubia: locis putridis & lacuftnbus provenit, nec alibi obfervavimus. 



Breyn. 



6. Centaurium minus Brafiliamm Breynii. 



Pulchra ha:c plantula radice nititur flavefcente, tenui, fibrofa, uncias.duas longa & nonnihil lon- 

 giore, guftu amaro. Ex qua Caulis geniculatus, pertenuis, eredus, dodrantali altitudine caudicis 

 loco exit ; qui m fummitate in ramos duos, quafi brachia expanfa, dividitur, 8c hi in ramulos rur- 

 fus ahos, uncialesGc majCK-es, alterno ordine plerunque pofitos; Fo/moblongisdilute viridibus, Ge- 

 nifta: tintlorix forma haud abfimihbus, binis femper ad fingula genicula fitu adverfb pofitis cindus. 

 Flofculum quidem in caulis apice inter brachiorum juncl:uram tantum fert unicum ; fed plures tam 

 in extremitatibus ramulorum, quam mter fohorum illorum alas, perpulchros, purpureos, tubulo- 

 fbs, m quatuor folia rotunda exeuntes, Centaurii vulgaris flofculis duplo majores; e calyculis ^^fpecfta- 

 bihbus admodum, quadrangularibus,, membranaceis 8i rigjdiufculis, venulas conlpicuas, & in quo- 



libet 



