Lib. XXX. T*e Herbis bulbofis. i 1 1 i 



Invenitur apud Lobslium m iconibus Martagon cruentum anguftifolium, C. fiauhino Lilium bub Varht**. 

 biferum anguftifolium di£tum. 



Lilium bulbiferum incanum J. B. C. B. Cluf. cruentum latifolium Ger. 

 Cluf. \ 

 Vix cubitalem excedit altitudinem ; caule etiam eft firmo, ftriato, ex viridi nigricantibus folik 

 prardito, qu<e tamen cum fummo cauleincana lanugine pubsfcunt : Ejus flores igaeo rubore'non 

 rutilant, ut in fuperiore, fedmagis pallefcunt, & ad Lilii punicei non bulbiferi majons coloremplu- 

 rimum accedunt. Ejus adultioris caules paucos etiam bulbos eofque fiiperiore minores nifi in fiimmis 

 alis geftare fblent. 



9. Lilium bulbiferum minus C. B. Park, bulbiferum repens J. B. cruentum fecitndum caukm bulbulis 



donatum Ger. emac. 

 J.B. 



InterLilium bulbiferum majus& incanum media eft magnitudine, nonnunquam etiam primum 

 aquat. Bulbo fquammato cum reliquis hujus generis convenit. Cseterum caulis firmus, ftriatus, 

 cubitalis [Clufius caulem infirmiorem & gracihorem ei attribuit] ac major multo, maculis nigris 

 notatus, lanuginofus & in alas divifiis, flores multos profert amcenos, Lilii forma, necnon aliqua- 

 tenus colore, ex fex repandis aliquantum petalis, multo croco tin&is, intrinfecus multis liris alpe- 

 ratis, (qua parte&color folii medii dilutiorj pun&ifq, faturate fanguineis notatis, cxtrinfecus lanu- 

 gine levi profufis: quorum nonnulla elatiorem, latiorem, faturatioremq, coftam, profundo utnnq^ 

 ad latera fulco, habent : medium florem obfident reftquorum inftar fena ftamina, pfiiljumque tn- 

 quetrum, eodem cum flore colore praedita. Folia fert Martagonis, quorum alis bulbi frequentes 

 infident. Radix plerunq, e lateribus propagines fpargere folet, quae ad fingula genicula in can- 

 didos bulbos excrefcentes, fiibinde novas in circuitu plantas producunt, Lilii rubri minoris non 

 bulbiferi modo. 



Ferunt omnes hajc planta: in capitibus triangulis femen latum, cartilagineum, fiibfufcum, quem- 

 admodum Lilium vulgare, quod non fterile eft, fed fui etiam generis plantas profert, verum qua: 

 ex bulbulis in alis natis crefcunt planta: longe citiiis adolefcunt. 



Hajc & praecedens fpecies in montanis Auftrise & Stiriae pratis fponte crefcunt, hax tamen ra- L 

 riorinventu. Cluf. 



Solent ver6 cum hau, tum alia» non bulbifera», cum primum florum gemmas oftendere incipiunt, 

 a formicis admodum infeftari, &c. Idem. 



C A P. VI. 



Bulbus Liliaceus vomitorius Captis Bona Spei Breynii. 



Breyn. 



HUjus bulbus Lilii miniati Byzantini valde fimilis eft, nifi quod plerunq, major, & ex ma- 

 joribus, craflioribus, faporis initio vifcidi & aquofi, mox autem acerrimi, ac linguam 

 inftar Ari ferme vellicantis, purpurafcentibus iquamis compa&us ; in quibus Soli obver- 

 fis pundula obfcure purpurea dense infperfa, & lineok quardam per longitudinein excurreates cer- 

 nuntur. Folia Lilii foliorum colorem, formam & totum habitum armulantur, fed longe anguftiora 

 funt. Scapum ex bulbi centro teretem, diluto virore albicantem, bipedalem fefquicubitalemve im- 

 pellit, Floribm creberrimis, ex fubviridi albefcentibus, a tertia inferius parte ad apicem ufque in fpi- 

 cam longam congeftis, decoratum: Quorum nondum aperti, immatuns Hyacinthi flore albo flo- 

 ribus fimiles, reliqui autem folia fua tam mira & variabili explicabant forma, ut numerum eorum 

 figuramq, enucleare haud valeret Autor :^ in quorundam umbilico ftylm longus, quadrangularis, 

 ante obtufiis & velut refedus ; m aliorum e contrario reflexus, & quafi ex multis orbicularibus ar<5te 

 conjunftis globulis contradus apparebat. 



Defcriptio caulis ad lmaginem pi&am a D. Beverningh miflam compofita eft. 



An Bulbus ruber Tromont. Bona: Spei adhuc incognitus fquamofm Swartii ? 



Naturam calidam &c ficcam, atq, vim abftergendi & provocandi habere [nifi quid virofi illi in- vin 

 fit] exiftimo. Tres aut quatuor hujus bulbi fquamas cum nonnihil carnis concifa» famelico cani 

 devorandas objeci, qui elapfis quibufdam poft fumptumhoc ferculum hpris multam tenuem craf 

 famque pituitam evomuit : tandem & matenam pituitofam per alvum rejecit, quanquam non fine 

 magnolanguore. Jac. Breynn/s m Epbemer. German. Ann.4, & 5. Obf 134. 



B 



Cap. VII. • 



Uyacmthm Lilifolius ftellatus J. B. ftellatus foliis & radice Lilii C. B. ftellatus latifolim Ger. 



emac. 

 Chf n r 



Ulbo eft Liliaceo fatis fimili, fed minore & oblongiore, flavefcente ut Martagonis. Sena 

 aut plura fert folia Lilii albi (antequam in caulem abeatj foliis fimilia; e quorum medio 

 caulis exilis pede brevior, multos flores in fummo fuftinens, Hyacinthi ftellati vulgonun- 



cupati 



