Lib. XXI. T)e Herbis bulbofis. ~ Jf^ 



dum fubnata: funt, &^diu extra terram, ( ut jam diximus ) fervari ; quae vero fibras perpetuo fer- 

 vant fine detrimento e terra erui nequeunt. 



Notandum etiam Tulipas fi colorum elegantias diu tueri nec degenerare velis, quotannis e terra 

 opportuno tempore eximendas efle, & exemptas aliquandiu detinendas, antequam iterum depo- 

 nantur. 



Tandem quod de Tulipas bulbo obfervavit ingeniofiffimus Ferrarius minime pratereundum vide- 

 tur. In intimo (inquit) bulbo, unde caulis & flos eminet,novus quoque bulbus, veluti gemellus 

 fraterculus, ejufdem fcapo floris adnafcitur, pariterque cum illo, non modo per materni bulbi fibras 

 terra: alimentum, fed ipfum quoque fuccum matris exfugit, ubi vero defito jam flore, Iateri cohar 

 rens caulis inaruit, reliquo ille fucco innutritus adolefcit, vetere interim evifcerato bulbo membra- 

 naceas in exuvias, nempe in recentis involucra deficiente. Mirandum jam non eft, vel eruto bulbo 

 extrinfecus hcerentem aridum fcapum inveniri, cum ldem utrumqne partus conjunxerit, vel altera 

 novum bulbum parte planiorem efte, cum flos adnatus abfoluta: offecerit rotunditati. Ita vetula 

 parens cum floreo partu juventutem reparat & femet intra fe parturit. Si cui libeat quod affirmo 

 oculata fide credere, tulipse bulbum cfim jam coepit egerminare intercidat, invenietque inter con- 

 voluta folia pufillum flofculi rudimentum, adnatumque furgenti cauliculo novi bulbi nucleum. 



Simile quid a Clufio obfervatum fuperius propofuimus; verum Clufius obfcure de eo fcribit, nec 

 rem clare perfpexifle videtur, aut certe mendum fubeftin verbis. Efi ergo Tulipa, ut & aliarunt 

 btdbofarum tunicatarum, bulbm nihil aliud c\uam gemma grandis fubterranea, ut in libro primo diximus 

 qua> prater adnatas externas intra fe concipit alium bulbum feu gemmam, qui matri bulbo fuccedens ' 

 ei idem videtur, cum revera non fit, fed diverfus, ipfmfejue foboles ; cumque intra tpfum bulbum conce- 

 ptus & enutritusfit, adnatis extremis grandior & habitior evadit ipfiufojue parentts amulus. 



Bonitatis notas in Tuliparum floribus funt, i. colores petala penetrantes & utrinque confpicui 

 2. tres vel quatuor diverfiin eodem flore colores. 



4. Tulipa dubia pumilio J. B. Cluf. pumilio latifolia rubra C. B. Park. parad. 

 Cluf. 

 Pedalem altitudinem non fuperat, im6 ut plurimum infra eam confiftit, foliis & flore ad preco- 

 cem proxime accedens, floris autem folia omnia mucronata, fed exteriora multo longiora, fi> 

 ris obfcure rubra, extremis tamen oris virentibus ; interiora omnia folia intense rubent & fplen- 

 dent, ungues flavi, radiati, fed quos nigerrima macula fic inficit, ut orbis aureus & radiatus eam 

 duntaxat ambire videatur, & oculum quodam modo ementiatur : ftamina cum fuis apicibus nigri- 

 cant. Hujus radix bulbacea interdum eriophora eft, nam tenerior illa membrana bulbi fubftantiam 

 ampledens & tegens plurimo denfo, candido mollique tomento fuffulta eft ut mollrffime bulbumre- 

 cubare necefle fit. 



5. Tutipa pumilio altera }. B. Cluf. pumilio anguftifolia C. B. 

 Cluf. 



Tota planta ( quantum ex icone deprehendere potuit Clufius) palmo major non eft, quatuor 

 promens folia^ angufta, carinata, Tulipse Monfpeliacae foliis fimilia, inter qux cauliculus prodit un- 

 cialis aut paulo longior, nudus, ( prxter aliarum Tuliparum morem) ex viridi purpurafcens, fum- 

 mo faftigio florem gerens hexapetalon, foris nonnihil purpurafcentem, intus candidum, umbilicum 

 occupante oblongo capitulo, fex flavis ftaminulis fepto. Florem menfe Aprili protuhfle inde con- 

 jecit Clufius, quoniam fubMaii initium pictura mifta fuit. Bulbus ei exiguusj bulbitamen aliarum 

 Tuliparum formam referens, ex fpadiceo nigricante cortice tedus. 



Hanc cum C. Bauhino habeo pro Tulipa pumilione anguftifolia alba Lob. quantumvis J. Bau- 

 hinus diverfam faciat. 



6. Tulipa pumilio gramineo folio C. B. pumilio alba altera Lufitanka J. B. Lufitanka ftve pu- 



milio verficolor Park. 



Uncialis aut fefcuncialis hsc plantula, exilioribus brevioribufque, anguftifolia: Tulipss fuperioris 

 foliis, flore albo exili brevique pediculo. Bulbus valde parvus erat, effigie aliarum Tuliparum^ du- 

 riore involucro, externe pullo, fquamofb obdudus, interiore autem rubens. 



Sponte in monte D. Oue ad maris litora provenit. 



Parkinfonus Tulipam fiiam Lufitanicam verficolorem Tulipa^ minori Bononienfi & Italico fimi- 

 lem & congenerem facit, floris duntaxat colore diverfam, qui venas»aliquot rubras eam percurren- 

 tes obtinet, unde a Lobeliana quam defcripfimus diverfa videtur. Lobelius tamen florem duntaxat 

 ficcum vidit. 



7. Tulipa minor lutea Narbonenfis J. B. minor lutea Gallka C. B. Narbonenfis five Monficlienfu 



vel pumilns Park. parad. 

 Lob. 

 Foliis eft anguftioribus & fere porraceis, bulbo & caule Narciffi, minore, tenuiore, delicatiore, 

 flore unico luteo, ad Lilium, aut potius ad Liliafphodeli lutei florem accedente, filamentis luteis £ 

 medio enatis. Bulbus exilior multo, nucleum oblongum Allii squat, iibique faepius adnatum Al- 

 lium exili filo adnexum habet. 



Minor eft in ommbus Tulipa Apenninea, flores foris magis virentes, intus flavi, delicatius quid- 

 dam fpirant : Radix etiam e tenuibus nervis in latera fbboles fic bulbillos fpargit. Cluf. 

 Lobelio e Cebennis montibus primum eruta eft. Lotuu 



8. Tutipa 



