1 1^4* 



HlSTORlA PLANTARUM. 



Locus'. 



§. 6. Hjacinthus lndicns anomahs. 



I. Hyacinthus Indkm mimr tubetofa radice Park. parad. Indicm tuberofus 6er. Indicm tuberofm, 

 fiore Hyacinthi Orientalis C. B. Indicm tubercfa radice J. B. 



Morif. 

 E radice tuberofa Ari iEgyptii aut Colocafia. fimili fed longe minore & gracihore, adnatis fe 

 propagante, mukifque fibris pra.dita prodeunt folia multa humi in oibem fparia, oblonga, angufta, 

 carmata, mucronata Allii foliorum a.mula ; a quorum medio plures exurgunt caules, teretes, graci- 

 les, bicubirales interdum aut longiores, duriufculi, l_eves, minimi digiti craflitudjnem nunquam fu. 

 perantes; unde ob nimiam illam longitudinem & tenuitatem quo tempore florent fe contorquent, 

 ac humi plerunque procumbant, nifi bacillis, fulcris, aliifve adminiculis fuftineantur. Hos autem 

 caules per intervalla fingularia folia akernatim lata bafi velut Perfohata» folia ambiunt, breviora 



*v_nlf-_\ 0»J — - ~- -~ - "" —»! — -*.- -*~ -... «?_.-___. ..Jl A « M rtt-nno m onrnm T.immr* r*_=»rrr_nl**i (ni/i M 4.!«. — 1_ 



rentes i 



Folia. _ 



In America feu India Occidentali oriuntur : in frigidioribus hifce regionibus fi omninovix ante 

 medium Auguftum fioret. 



1. Hyacinthts Indicus major tuberofa radice Park. parad. Indicus Autumnalis, fiore amplo albo 

 odoratiffimo, radice partim tuberofa, partim bulbofa Monf Indicus tuberofusfiore NarciJJi C.B. 



| rfjlufccrof,. 



Florem habet omnium maximum, album, odoratiffimum, Narciffi albi in modum expanfum, cum 

 apicibus in medio luteis. Caules pedales, robufti & firmi, quos deorfum versus radicem ambiunt fo- 

 ha plurima, dilute virentia, palmari longitudine, mucronata, quo altius fita incaule eominora. Ra- 

 dkem habet inferiori fui parte tuberofam, fuperiore autem bulbofam feu tunicatam, [ gemm_e fci. e 

 tranfverfa radice erumpentes tunicata. funt bulborum inftar. ] Ex inferiore tuberofa parte plunma: 

 crafla. fibra? in terram demittuntur. 



Eifdem gaudet natalibus cum pr_ecedente. Folia rupta pariter in fijamenta ducuntur. 



Cap. IX. 



De Scilla. 



NOtum eft difcrimen, Scyllse marini monftri cuni <t% wu?A«. di&i, & Scilla. plant^ de qua 

 agimus quanvis Gr_eci nonnulli &C plantam ipfam 2jwtt«i> fcribant, minus re&e. 

 Nomen accepit qu6d inter hanc & teftaceum pifcem _ tunicea fquamarum compa- 

 -iili ferie maxima fimilitudo intercedit, vel ««^n. nomen obtinuit hm ™ mi\fina,Tt>( i. e . viriditate, 

 quod in fibuletis marinis fble retorndis oriatur ; cujufmodi funt inHilpania, & prope arida. Lufita- 

 nia. tefqua maritima. Latini Scillam dicunt & Squillam etiam antiqmflimi. Jo. Bod. d Stapel. 



Cepaceo generi tantopere eft compar (inquit Lobelius) ut multi eam Cepam marinam vocent. 

 At nos Hyacinthis, ut puto re&ius, eam adjudicamus. 



Notandum Scillam Gracis veteribus etiam •&><* di&um fuifle nomine cum Lentifco commtini. 

 lidem Veteres tiia Scillac genera tradunt; duo medica, mafculum albis fohis, fceminam nigris, & 

 tertium genus, & tertium cibis gratum Epimenidium vocatum. Plin. lib. 19. c. 5. C. Flofmannus 

 Epimeniam corrigit. 



I. Scilla rubra magna vulgaris J.B. Scilla mdgaris radice rubja C. B. SciUa rubra five Tancra- 



tium -verum Park. Tancratium Clufii Ger. Glfyt tCO Jjquill, OJ £>m-'<&)niOtt* 

 J- B. 



Bulbum habet magnum Pomo Adami vel Citrio majori fcpe parem, mukis craffis fibris dona- 

 tum, e laminis tuniceis, rubentibus, vifcidis contextum, fub bulbo muk_e fibr_s, e quo folia emer- 

 gunt impense virentia, cubitum longa, palmum fere lata, fucculenta, crafliufcula, cum multa vifci- 

 ditate amara : interqua. fiirgit caulis Afphodeh, flonbus mfignis, ferie longa difpofitis & fucceffive 

 fe aperientibus, candidis, Ornithogali fpicati flores a.mulantibus. Fuchf. Caulis ut in croco prius 

 -rofilit, tum ex eo flos m luteo candidus, qui ciim fenuent folia demum multis poft diebus emicant 

 !ata, nullo nixa pediculo, Cepitia quadam fpecie, & pleraque ex lis in terram deflexa. Matthiolo 

 amara eft Scilla 8c acris. 



Clufius Pancratio fiio amplitudinem majorem tribuit quam Scillse, extimas tunicas rubentes, folia 

 ampliora, Iongiora, magis cannata & quodammodo furreda. Veriim quod ad bulbum attinet, non 

 alker a Sciila alba differre quam colore J. Bauhinus & Lobelius confentiunt, cum tunicse extima. 

 huic rubeant, ut Cepis oblongis, 1II1 albent. 



1. Scilla radice alba C. B. SciUa magnz alba J. B. SciUa alba Park. Sc. Hifpanica Cluf Hi- 



fpanica vulgaru Ger. emac. 

 Cluf. 

 Caulis huic plerunqus cubitalis eft aut major, re&us, nudus, abfque foliis, plurimis candidis & ftel- 



latis 



E 



