Lib. XXL T>e Herbis bulbofa. ' Y 1 6y 



3. Sifjrhjnchium Mauritanicum ClufPark. parad. Sif.flore albA maculd notato C. B. 



Hog genus flores Clufio protulit Sifyrhynchio majori Lufitanico forma prorfus fimiles, non tainert 

 cceruleos ut ilhns, fed purpurei dilutioris colorisj vakle etiam fugaces & ephemeros, quorum terna 

 majora folia inflexa & terram fpe6tantia alba macula erant infignita. 



4. Sifjrhjnchium Theophrafti Col. minus anguftifolmm C. B. 



Radicem habet bulbofanij parvanij Avellanae nucis medulhe parem^ cortice Colchici modo ob- 

 du&am ruffo, qui facile avelhtur, rotunda forma oblonga vero, & inferius non ut aljae bulbofae 

 rotundam planam & fibrofam bafin habentem, fed in oblongum produ&am, finuofam & in acu- 

 men definentem, Delphim vel Suis roftrum cffigiantem, laevem veluti arte elaboratanij fuperiorem 

 animalis mandibulam imitantem, atq, palati cavam partem : ex alia vero velut inferiorem alteram 

 mandibulam, quae tenuis eft & lata, mobilis menti inftar, ex lata in tenuiffimas fibras divifa, tan- 

 dem denis velut capillamentis quibus terra: adhaeret definens : inter ambas ver6 lingux modo car- 

 nofa fibra rotunda longa exit, ex qua fe propagare videtur, ut aliae bulbofae folent, & bulbus anno 

 fequenti efficitur. Cujus rei fignum eft cortex inanis bulbi qui fupra vegetum bulbum paulo fupe- 

 riiis invenitur. Fibrapufla^diaphanaeutOrchidum fibrar, rton fohdae ut bulbuSj qui denfiiSj durus, 

 albus, fplendidus eft, Caftanes immaturae fapore. Duas uncias infra terram occultatur, & fupra 

 folia emittitquatuor, quinq,, aut feptem inaequalia., tenuia, dura, carnofaj minora & brevioraCroci 

 fativi, neclata, ied Xiphh modo tota dorfiirn, fbhda, duriufcula, flriata. Binos emktere flores ob- 

 fervavimus, ftellata inter folia terrae harentes fex foliis conftru£tos e folliculo exeuntes : quorum tria 

 exteriora virefcunt vel violacea funt, reliqua alba, & lineis tnbus violaceis per longum du<5tis de- 

 picfta, fylveftris Croci modoj brevibus intus ftaminulis. His marcefcentibus fru£tus remanet ob- 

 longus, vindis Tritici grano par, trigonus, deinde duplo major, in quo femina turgent, & in fu- 

 perficie propter cutis tenuitatem extuberantia apparent j ficcatus difrumpitur & copiofa, minuta, 

 rotunda & flavenria oftendit. 



Novembns fine obfervavimus in hac planta bulbulum emirtere fuperne, uti Gladiolus, qui tunc Tempus.] 

 parvus admodum erat, duobus foliis emiffisj atq, hyeme poftea crevit, foliaq, alia emifit. Quare 

 hyeme bulbum crefcere & pinguefcere certum videtur, aeftate vero contrahi exfiiccum, nam Vere 

 fru&usperficit Aprili menfe cum floruent Martio. Haec omma F. Columna. 



Per viarum margines herbidos Cirmolae obfervavit Columna. 



5. Sjflrhjnchium atterum latifolium Col. minus latifolium C. B. 

 Col. 



Hujus radix fimili forma, fed duplo major oblongior, ac multiplici cortice nigrioreq,, inferius 

 barbata ut fupenor, fed ex altera menti parte oblongus, planus, roftratus & flavefcens adhaeret bul- 

 bulusj qui anni prxcedentis erat vetuftior, cortice fupra vegetum novum bulbum relitto, ut m fii- 

 periore. Hic praecedente fuccofior eft, atq, fapore amaricante parum. Folia lata, porracea, brevia 

 refpedu latitudinisj kvia, fplendida, oris parum pilofisj fruclu inter folia, & terrae haerente, utvix 

 promineat &c appareat, tngono uti fupenoris, fed majore, rubefcente, in quo duodecim Jemina in- 

 lunt, quatuor fingulis angulis, craffiora, Orobi aut Viciae fere magnitudine, angulofaparum. 



Via qua ad Acquamenam vineam itur inter Orchides fphegodes. Locus\ 



6. Sjfirhjnchium Aff>renfium angaftifolium alterum Col. minus anguflifolium flore majore varie- 



gato C B. 

 Col. 

 Haec minimo aeris tepore emicat, florentemq, Januario menfe obfervavimus in Caftro Afym 

 diftOj in Sabinis, olim Ca/peries appellato. Bulbo eft craffiore praecedente Apulo, cui folia fimiha 

 quatuor ponit, canaliculata, fed lta tenui fciffura ut nifi animadvertatur, juncea videantur, & coftai 

 effigie. Florem edit Croci figura 8c odorej magnum refpe6tu plants, fed Croco minorem, can- 

 dicante colore, & in ahquibus fummae floris partes purpuro-cceruleaej & imae veluti ungues luteo 

 colore ; ftamma intus tria, craflb & oblongo capite praedita, lutea, medium verb apicem albura, 

 oblongioremj in fex tenues brevefq, lacimas in fummo divifum, ex pallido candicante colore. 

 Variat flos, nam tria ex fex foliis exteriora dorfum habent vel rubens & lmeis vanegatum, vel ex 

 luteo virente linea inter purpureum colorem, aut obfoleta purpura. Radice bulbofi barbata Apulo 

 fimili, fed majore duplo, eodem fapore Caftanea;, , etiamq s fe bulbo fuperiore propagante. Iifdem 

 locis congener altera Apula onebatur. 



7. Sifjrhjnchium Indicum Cornuti. 

 Corn. 

 Huic radix bulbacea, Nuculx magnitudinej Croci effigie Mcefiacij quam incolx libentius efitanc 

 (ficut ejuldem etiam generis indigenas Hifpani opiliones edunt, quas Nofelhas appellant vocabulo 

 vernacule Avellanam fignificante .) Poftrema aeftatis parte, quam oporan vocant flores fundit in 

 fingulis caulibus nunc fingulares, nunc etiam plures, fex foliis varie coloratis compofitos : Interna 

 fiquidem pars coerulea eft, circuioque flavo divifa, dorfiim autem media & infima parte cineraceumj 

 media vero quae in mucronem porngitur languide cceruleum. Elapfo flore femina in folliculo fubro- 

 tundo & carinato, ut Gladiolij concepta fubnafcuntur. Folia ut Ii idis bulbofs aut Afphodeii lutei 

 minoriSj teretia Junc, & per longitudinem ftriata. 

 Ex India Orientali delatum eft. 



Gggggi 8, Sifi. 



